Ocena brak

Glistnica

Autor /margolcia Dodano /26.06.2014

Glistnica występuje w Polsce coraz rzadziej; chorobę stwierdza się przede wszystkim na terenach o złych warunkach sanitarnych. Glistnica należy do częstych chorób pasożytniczych w krajach tropikalnych, skąd może być przenoszona przez turystów. Chorobę wywołuje glista ludzka należąca do nicieni. Jest to duży pasożyt, postacie dorosłe osiągają 15-25 cm długości. Dla zrozumienia objawów choroby ważna jest znajomość cyklu rozwojowego pasożyta. Dojrzała samica bytująca w przewodzie pokarmowym osoby zarażonej składa jaja wydalane z kałem. Aby uzyskać zdolność zarażenia następnej osoby, zarodek obecny w jajach musi przekształcić się w inwazyjną larwę. Ten etap rozwoju pasożyta trwa ok. 3 tygodni i dokonuje się w wilgotnej glebie. Dlatego do zarażenia człowieka dochodzi przez spożycie pokarmów zanieczyszczonych ziemią łub przez obserwowane niekiedy u dzieci połykanie grudek ziemi, zwane geofagią. Zpołkniętych inwazyjnych jaj wydostają się w przewodzie pokarmowym larwy, skąd z krwią wędrują do płuc, gdzie przez kilka dni zwiększają swoje wymiary. Ten okres rozwoju pasożyta związany jest z występowaniem objawów ze strony dróg oddechowych. Larwy wydostają się z dróg oddechowych do krtani, skąd odkrztuszone zostają ponownie połknięte i w jelicie cienkim dojrzewają przez ok. 2 miesięcy do postaci dorosłych. U osoby zarażonej w przewodzie pokarmowym może bytować od kilku do stu i więcej dorosłych pasożytów.

Objawy glistnicy zależą od okresu zarażenia. W fazie płucnej występuje kaszel, zapalenie oskrzeli i oskrzelików z dusznością, której może towarzyszyć gorączka. Obecność dorosłych osobników w przewodzie pokarmowym wywołuje niespecyficzne objawy, bóle brzucha, nudności, biegunki, nadpobudliwość ruchową, a ponadto wiele objawów na podłożu alergii - wysypki skórne lub nasilenie objawów astmy oskrzelowej. Przy dużej intensywności inwazji kłęby pasożytów mogą powodować niedrożność przewodu pokarmowego.

Rozpoznanie polega na wykryciu obecności jaj pasożyta w kale, ale wyniki badania mogą być fałszywie ujemne i zależą m.in. od fazy rozwoju glisty. Niekiedy można stwierdzić obecność dorosłej glisty w kale lub w wymiocinach. W badaniach dodatkowych pewną wskazówką może być podwyższona liczba komórek kwasochlonnych we krwi obwodowej, co zdarza się przede wszystkim w fazie wędrówki larw przez płuca.

Ze względu na trudności diagnostyczne leczeniu poddaje się także osoby podejrzane o glistnicę. Stosuje się pojedyncze dawki albendazolu, mebendazolu lub pyrantelu. Leki te są bardzo skuteczne i na ogół powtórna kuracja nie jest konieczna lub najwyżej raz powtarza się leczenie.

Zapobieganie polega na myciu rąk po kontakcie z ziemią, dokładnym myciu jarzyn i owoców. Ważne jest przestrzeganie zakazu używania zawartos'ci szamb i dołów kloacznych do nawożenia pól i działek uprawnych.

 

Podobne prace

Do góry