Ocena brak

GŁĘBINOWA BOMBA

Autor /admiral Dodano /24.02.2011

Podstawowa broń do zwalczania za­nurzonych okrętów podwodnych, w kształcie walca, zawierająca 90-136 kg materiału wybuchowego, który eksplodował w wyniku działa­nia zapalnika reagującego na ciśnie­nie wody. Typowa brytyjska bomba głębinowa Mark VII, zawierająca 135 kg materiału wybuchowego, była wyposażona w zapalnik hydrostatyczny, który przed rzuce­niem bomby mógł być ustawiony, aby spowodować eksplozję na głębo­kości od 15 do 259 m. Typowy atak na okręt podwodny polegał na rzuce­niu 3 bomb za rufą okrętu, w od­stępach co kilkadziesiąt metrów (z reguły 35-55 m), i jednocześnie 2 bomb na boki. Bomby zanurzały się z prędkością 4,9 m/s, co było ważne, gdyż przy większej prędkości opadania wybuch mógł nastąpić, za­nim atakujący okręt oddaliłby się na bezpieczną dla niego odległość.

Eks­plozja bomby w odległości do7,5 m od kadłuba okrętu podwodne­go powodowała zniszczenie go, na­tomiast w do 15,5 m - duże uszko­dzenia, co z reguły zmuszało okrętdo wynurzenia. Bomby głębinoweciągle udoskonalano: zmienianokształt skorupy, siłę materiału wybuchowego, konstrukcję zapalni­ków itp. Przystosowano je również do zrzucania z samolotów, co okaza­ło się skutecznym zabiegiem w wal­ce z okrętami podwodnymi. W cza­sie II wojny światowej okręty alianckie rzuciły ok. 200 tys. bomb głębinowych i za ich pomocą zni­szczyły 158 U-bootów; jeden atak na piętnaście przeprowadzonych był skuteczny. (* ASD1C, Hedgehog)

Podobne prace

Do góry