Ocena brak

Ginura scandens

Autor /WalterMelon Dodano /17.01.2012

Kanciasta łodyga osiąga długość 80-100 cm. Ulistnienie gęste. Starsze liście mają górną powierzchnię ciemnozieloną, natomiast górna powierzchnia liści młodych jest ciemno-fioletowo-purpurowa. Dolna strona liści jest pokryta miękkimi włoskami. Pod koniec lata ginura wydaje wydłużone, ciemnoliliowe pąki, z których rozwijają się pomarańczowo-czerwone kwiaty. Niestety przez kilka pierwszych dni wydzielają one nieprzyjemną woń, potem jednak wynagrodzą to wytworzeniem srebrno owłosionych, dzwonkokształtnych torebek, wewnątrz których dojrzewają nasiona. Pod koniec okresu kwitnienia kwiaty i torebki nasienne często występują jednocześnie.

Głównym walorem tej rośliny jest wspaniałe ubarwienie, które zachowuje ona jednak tylko na miejscu dobrze oświetlonym przez cały rok. Ten warunek jest również konieczny dla prawidłowego wzrostu pędów, które w przeciwnym razie nienaturalnie się wydłużają, a odstępy między kolejnymi parami liści zwiększają się zanadto. Regularne przycinanie rośliny powoduje jej obfite rozgałęzienie się.  Latem należy podlewać i nawozić obficie; zimą - podlewać oszczędnie, zależnie od temperatury. Przesadzanie jest niepotrzebne, ponieważ stare rośliny stają się brzydkie. Zaleza się każdej jesieni robić nowe sadzonki. Ukorzeniają się one szybko i wiosną znów mamy ładną roślinę. Jedno- lub dwukrotne uszczykiwanie wyraźnie poprawią pokrój młodej ginury. Czasem występują na niej mszyce, zwłaszcza w niedostatecznie widnym miejscu.

Podobne prace

Do góry