Ocena brak

Ginura pomarańczowa

Autor /OswaldxD Dodano /23.01.2012

Ginura należy do rodziny Compositae - złożonych. Znanych jest około 20 gatunków pochodzących z Indii i Dalekiego Wschodu. Nazwa rodzajowa pochodzi od greckich słów gyne - oznaczającego rodzaj żeński oraz oura - ogon, do którego podobne są długie, szerokie łodygi tej rośliny. W śród wielu gatunków ginur najbardziej znaną jest właśnie ginura pomarańczowa. Jej bujne liście w kolorze purpury i głębokiej zieleni aż proszą się o to, żeby je pogłaskać.

Cała roślina pokryta jest fioletowymi włoskami. Ginura może z czasem stać się bardzo duża i stosunkowo niezgrabna, stopniowo przeobrażając się w roślinę pnącą, która może osiągnąć wysokość nawet 3 m. Aby wspomóc rozrost gałązek, należy obrywać końcówki młodych pędów. Duże okazy rzadko wyglądają tak atrakcyjnie jak młode. Dlatego najlepiej jest zastępować je nowymi, wyhodowanymi z sadzonek na wiosnę i lato. Małe, złote kwiatki ginury, o raczej nieprzyjemnym zapachu, pojawiają się w zimie. Jednakże w porównaniu z imponującymi liśćmi tej rośliny, wypadają raczej mizernie. Odmiana 'Purple Passion' ma głęboko wycięte krawędzie liści, a jej pokrój jest bardziej rozłożysty.

Ginura wymaga wysokich temperatur, minimalnie 16°C, byśmy mogli odkryć wszystkie jej zalety. Nie toleruje przeciągów.

Musi być chroniona latem przed bezpośrednim światłem słonecznym, ale potrzebuje jasnego oświetlenia, by zachować ubarwienie liści. Stawiamy w jasnym, niebezpośrednio nasłonecznionym miejscu. Zbyt dużo światła sprawia, że liście wyblakną.

Podlewamy ginurę obficie, kiedy powierzchnia kompostu zacznie już wysychać, uważając przy tym, by nie zwilżać liści. W zimie redukujemy ilość wody zależnie od temperatury, podlewając taką ilością, która ochroni liście przed zwiędnięciem.

Nie wymaga dodatkowej wilgoci. Pamiętajmy, że nieuważne zwilżenie liści spowoduje ich odbarwienie i plamki.

Nawozimy co miesiąc, podczas okresu wzrostu. Nadmiar nawozu może spowodować nadmierny przyrost i utratę charakterystycznego ubarwienia liści.

Uprawiamy w kompoście o dobrym drenażu. Jeżeli zdecydujemy się na przezimowanie rośliny, starannie przesadzamy ją na wiosnę (należy przy tym uważać, gdyż łodygi i liście są delikatne) lub okrywamy ją.

Starszym okazom tej trochę niezgrabnej i kłopotliwej rośliny należy zapewnić jakieś podparcie.

COŚ JEST ŹLE

1) Liście zielenieją. Zbyt mało światła. Przestaw w miejsce lepiej oświetlone.

2) Czarne plamy na liściach. Powodują je krople wody pozostające po spryskiwaniu. Spryskuj tylko bardzo dobrym zamgławiaczem. Spryskanej rośliny nie stawiaj w miejscu słonecznym.

3) Liście zdeformowane, lepkie, z zielonymi owadami. Mszyce. Opryskaj roślinę pyretrum lub insektycydem systemicznym.

4) Roślina tworzy nieprzyjemnie pachnące, pomarańczowe kwiaty, liście zamierają. Usuń wszystkie kwiaty, potem pojawiające się pąki kwiatowe.

5) Roślina staje się brzydka, traci pokrój. Wymaga zastąpienia nową. Najsilniejszy pęd przeznacz na sadzonkę.

GDY ZAUWAŻYSZ

Gnicie - oraz ewentualna śmierć rośliny może być spowodowana nadmiernym podlewaniem. 

Roślina zabarwia się na jasnozielono - oznacza to, że stoi w zbyt ciemnym dla niej miejscu. 

Mszyce - mogą atakować młode, mięsiste pędy. Można je usunąć odpowiednim insektycydem.

Podobne prace

Do góry