Ocena brak

Gerontologia: Cechy ciemnej strony starości - Zaburzenia świadomości

Autor /Emilian Dodano /31.08.2011

Po 70, 75 a nawet 80 roku życia często mamy do czynienia z zaburzeniami świadomości, ich częstotliwość jest zróżnicowana, a zwłaszcza ze środowiska z którego się wywodzi prezentowany model życia.

U pacjentów po przebyciu operacji zaburzenia świadomości trwają od 3-4 dni, a zwłaszcza po operacjach kardiologicznych zaburzenia te mogą trwać dłużej.

Zaburzenia świadomości połączone z otępieniem występują u około 70-80 % pacjentów, u 20% z chorobą alzheimera, a u 67% z tzw. Otępieniem naczyniowym.

Ta choroba zaburzenia świadomości ma przebieg falujący, od niepokoju, poprzez stany ,,zamglonej i przyciemnionej świadomości”.

U 15% chorych zaburzenia mają tendencję do występowania przewlekłego, nawet do miesiąca, powodem są choroby somatyczne połączone ze stanami zagrażającymi utracie życia.

Zaburzeniami świadomości mogą reagować na: grypę, zatrucia, złamania kości, sytuacje natury psychologicznej, zmiana miejsca pobytu, zmiana sytuacji bytowej, po utracie partnera lub po utracie innej bliskiej osoby.

Częstą przyczyną jest podanie nowego lub odstawienie dotąd przyjmowanych leków, a zwłaszcza o charakterze psychotropowym.

Główne objawy kliniczne zaburzeń świadomości:

- Zaburzenia orientacji,

- Zaburzenia uwagi,

- Zaburzenia funkcji poznawczych,

- Zaburzenia percepcji, czyli odbioru bodźców,

- ,,Zawężenie strumienia świadomości” nasza świadomość ogarnia wiele rzeczy, jeżeli następuje zawężenie, to tak jakby z rzeki przejść do potoku, strumienia, towarzyszy temu zmniejszenie możliwości koncentrowania uwagi. Następuje deficyt procesów poznawczych manifestujący się w

- zaburzeniach pamięci, zaburzeniach orientacji, oraz zaburzenia wzrokowo przestrzenne i językowe.

- Chodzi to o zaburzenia dysortu (zaburzenie wymawiania słów),

- dysnomia (zaburzenia związane z nazywaniem.

- dysgrafia (zaburzenia występujące przy pisaniu)

- Zaburzenia snu (odwrócenie rytmu dobowego, sen – czuwanie, fragmentacja snu nocnego i jego skrócenie).

- Zaburzenia aktywności psychoruchowej (w postaci hipoaktywnej. Występuje nadmierne uspokojenie, bezruch, a w typie hiperaktywnej- pobudzenie psychoruchowe z częstym występowaniem omamów i urojeń).

- Zaburzenia emocji ( dotyczą zazwyczaj występowania lęku , drażliwości, złości, strachu, euforii, apatii, obserwuje się też gwałtowne zmiany nastroju).

- zaburzenia psychoruchowe, związane z zaburzeniami świadomości mogą być grożne dla osoby w podeszłym wieku, ale też dla jej otoczenia,

Do góry