Ocena brak

GERARD Etienne-Maurice (4 IV 1773 - 17 IV 1852), gen. franc.

Autor /Cecylllllll Dodano /11.06.2013

Ur. w Damvillers, dep. Mozy, 1791 w 2 bat. ochotników tego dep., bił się pod Fleurus, w 1795 w sztabie Bemadotte’a, 1796 mianowany przez Bonapartego kpt. Ranny pod Austerlitz, 1806 gen. bryg., 1807-1809 szef sztabu Bernadotte’a, dowodził jazdą sas. pod Wagram.

Od 1810 w Hiszpanii, 1811 bił się pod Fuentes de Onoro, ranny, powrócił do Francji. W kampanii 1812 objął 3 dyw. po śmierci Gudina, gen. dyw., odznaczył się pod Małojarosławcem, bronił Kowna pod rozkazami Neya w ostatniej fazie odwrotu, w I 1813 dowodził ariergardą resztek WA.

W kampanii 1813 otrzymał komendę nad 31 dyw. piech., bił się pod Liitzen, 23 VIII otrzymał dow. 11 korpusu, walczył nad Kaczawą, ciężko ranny pod Lipskiem, stanął na czele rezerw piech. w Paryżu. W kampanii 1814 bił się pod Brienne, La Rothiere, Montereau, gdzie objął dow. 2 korpusu po Victorze.

Po upadku Napoleona przeszedł na stronę Burbonów, wysłany przez hr. d’Artois (późniejszego Karola X) do Hamburga w celu objęcia komendy tamtejszego garnizonu z rąk marsz. Da-vouta. Podczas Stu Dni dowodził 4 korpusem Armii Północy, bił się pod Quatre-Bras, oddany pod komendę marsz. Grouchyego, którego 18 VI 1815 bezskutecznie namawiał, aby spod Wavre pospieszył na pomoc cesarzowi pod Waterloo. Tegoż dnia ciężko ranny kulą w pierś.

Wygnany przez Burbonów, schronił się w Belgii, 1817 wrócił do kraju, 1818 wybrany deputowanym z Paryża, należał do liberalnej opozycji. W czasie Monarchii Lipcowej w 1830 min. wojny, marsz. Francji, jeden z najbliższych ludzi Ludwika Filipa. 1832 dowodził w wojnie z Holandią, zdobył Antwerpię. 1834 premier i min. wojny. 1852 senator. Zm. w Paryżu.

Podobne prace

Do góry