Ocena brak

Geneza prawa pracy

Autor /Achacy Dodano /05.12.2011

Prawo pracy jest gałęzią prawa stosunkowo młodą. Przechodziła ona wiele przemian. Początkowo zwano ją „ustawodawstwem fabrycznym”. Wówczas nazwa ta odpowiadała zakresowi jego obowiązywania. Oddziaływało ono bowiem na treść stosunków pracy jedynie robotników fabrycznych. Wraz z rozszerzaniem się zakresu tego prawa zmieniało się jego nazewnictwo poprzez „ustawodawstwo przemysłowe”, „prawo robotnicze”, „prawo socjalne”, „prawo działalności zawodowej”, aż wreszcie ewolucja ta zakończyła się uznaniem powszechnie dziś stosowanego pojęcia „prawo pracy”.

Tak więc, literalnie rozumiejąc ten termin obejmuje on normy regulujące stosunek pracy podporządkowanej, ale i wszystkie inne normy, które odnoszą się do pracy ludzkiej, jak np. regulujące świadczenia pracy wykonywanej na podstawie umowy o dzieło lub zlecenia. W rzeczywistości jest jednak inaczej, termin „prawo pracy” używany jest dla określenia tego zespołu norm, które regulują stosunki pracy podporządkowanej, świadczonej na rzecz drugiego podmiotu dobrowolnie, osobiście i za wynagrodzeniem oraz niektóre inne stosunki nierozerwalnie związane ze świadczeniem takiej pracy. „Prawo pracy” tak właśnie rozumiane jest prawem powszechnie obowiązującym.

Wersja II

Począwszy od 1919 r. stosunki pracy stawały się przedmiotem regulacji międzynarodowych co znalazło swój wyraz w konwencjach i rekomendacjach Międzynarodowej Organizacji Pracy. Torowały one drogę rozwojowi prawa Pracy w skali międzynarodowej, przyczyniając się do upowszechniania i utrwalania przyjętych założeń i rozwiązań prawnych.

Trendy rozwojowe prawa pracy kontynuowane były po drugiej wojnie światowej. Doprowadziły one do upowszechnienia oraz rozbudowy rodzajów świadczeń ubezpieczeniowych, a nawet ich ekspansji poza ściśle rozumiane stosunki pracy, oraz do znacznego podwyższania poziomu uprawnień pracowników. W niektórych państwach nastąpiła kodyfikacja prawa pracy.

Duże znaczenie dla rozwoju prawa pracy i następujących w nim przeobrażeń ma zapoczątkowane w ramach procesów integracyjnych państw zachodnioeuropejskich kształtowanie europejskiego prawa pracy. Znalazło ono swój wyraz w przyjętej przez Radę Europy w 1961 r. Europejskiej Karcie Socjalnej, a następnie w 1964 r. w przyjęciu Europejskiego Kodeksu Zabezpieczenia Społecznego ,w 1972 r Europejskiej Konwencji o Ubezpieczeniu społecznym oraz wydanej przez Wspólnotę Europejską w 1982 r. Wspólnotowej Karcie Podstawowych Praw Socjalnych Pracowników.

W rezultacie tak idącej ewolucji prawo pracy nie tylko wyodrębniło się i utrwaliło jako samodzielna gałąź prawa, ale uległo daleko idącym przeobrażeniom chroniąc interesów pracowników i umożliwiając im dalszego rozwoju.

Podobne prace

Do góry