Ocena brak

Geneza i rozwój Wspólnot oraz UE

Autor /Albin34536 Dodano /02.02.2012

 

Po II Wojnie Światowej zauważono, że dla rozwoju militaryzacji istotne znaczenie ma rozwój przemysłu górniczego i stalowego. Już w 1944 roku Jean Monet, francuski minister spraw zagranicznych stworzył projekt nacjonalizacji produkcji węgla i stali w Niemczech i Francji.

9 czerwca 1950 również francuski minister spraw zagranicznych Robert Schuman przedstawił plan utworzenia Europejskiej Wspólnoty węgla i Stali (EWWiS) .Jej celem miało być poddanie całości przemysłu węgla i stali (głównie na terenie Niemiec i Francji) wspólnej kontroli organizacji międzynarodowej, otwartej dla innych państw.

18 kwietnia 1951 w Paryżu podpisano traktat o utworzeniu EWWiS przez sześć państw: Belgia, Francja, Holandia, Luksemburg, Niemcy i Włochy. Powołana była na 50 lat i nie została przedłużona. Cele EWWiS:

  • doprowadzenie do usamodzielnienia militarnego i gospodarczego Niemiec,

  • poddanie potencjału Niemiec pod kontrolę ponadnarodową.

Budowa wewnętrzna EWWiS:

  • Wysoka Władza (prawo tworzenia i wykonywania prawa wspólnotowego, w skład jej wchodzą niezależni funkcjonariusze międzynarodowi)

  • Rada Ministrów (przedstawiciele państw członkowskich; harmonizacja działań Wielkiej Władzy i rządów krajowych)

  • Wspólne Zgromadzenie (kontrola Wysokiej Władzy)

  • Trybunał Sprawiedliwości (zapewnia przestrzegania prawa wspólnotowego przez instytucje EWWiS i państwa członkowskie

1-2 czerwca 1955 w Messynie odbyła się konfederacja ministrów spraw zagranicznych państw członkowskich EWWiS, gdzie zapadła decyzja o poszerzeniu integracji o nowe dziedziny oraz o utworzeniu nowych wspólnot. W tym celu utworzono Komitet Międzynarodowy pod przewodnictwem holenderskiego ministra spraw zagranicznych Roberta Spaaka . Przedstawił on w 1956 raport zwany dzisiaj Raportem Spaaka . Zakładał on połączenie rynków gospodarczych przez ustanowienie unii celnej, zniesienie ograniczeń ilościowych, swobodę świadczenia usług i wspólną politykę rolną.

25 marca 1957 państwa członkowskie EWWiS podpisały traktat o utworzeniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (EWG). W jego ramach miała być zapewniona:

  • Swoboda przepływu towarów, pracowników, usług i kapitału

  • Swoboda prowadzenia działalności gospodarczej

W dalszym etapie wspólnego rynku:

Instytucje EWG:

W tym samym czasie utworzono podpisano również traktat o utworzeniu Euratomu, zawierał on:

Instytucje Euratomu:

  • Rada

  • Komisja

  • Europejskie Zgromadzenie Parlamentarne

  • Europejski Trybunał Sprawiedliwości

Podpisano również Konwencje o niektórych instytucjach wspólnotowych:

  • utworzony wspólny Trybunał Sprawiedliwości (ETS) i Europejskie Zgromadzenie Parlamentarne

  • ujednolicono niektóre sprawy budżetowe

8 kwietnia podpisano Traktat o fuzji ustanowił on jednolitą dla wspólnot Komisję i Radę , scalono administrację wspólnot i ujednolicono budżet wspólnot. W połowie 1968 utworzono w ramach wspólnot unię celną. Stopniowo zredukowano cła wewnętrzne Wspólnot, zniesiono ograniczenia ilościowe na towary przemysłowe oraz rolne.

1 stycznia 1973 do wspólnot przystępuje Dania, Irlandia i Wielka Brytania

20 września 1976 Rada Ministrów wydaje akt o wprowadzeniu powszechnych i bezpośrednich wyborach do parlamentu Europejskiego, które się odbywają 1979.

1981 przystąpienie Grecji

14 czerwca 1985 państwa członkowskie wspólnot podpisują Traktat tzw. Traktat z Schengen mający na celu zredukować bariery na drodze do stworzenia unii gospodarczej. Traktat wszedł w życie 19 czerwca 1990. Do jego głównych postanowień warto zaliczyć:

  • ograniczenie kontroli granicznej i celnej na granicach wewnętrznych wspólnot do kontroli wizualnej

  • wprowadzenie wspólnych posterunków granicznych

  • utworzenie Systemu Informacyjnego z Schengen będący systemem współpracy pomiędzy władzami policyjnymi państw członkowskich

1986 przystąpienie Hiszpanii i Portugalii do wspólnot

17 lutego 1986 podpisanie Jednolitego Aktu Europejskiego w Luksemburgu przez państwa członkowskie wspólnot. Wszedł on w życie 1 lipca 1987.Otworzył on nowy etap integracji. Zakładał on utworzenie w Europie rynku wewnętrznego do 1992 roku (tzw. ProgramEuropa 1992”) oraz pobudzanie mechanizmów konkurencji. W wyniku przyjęcia JAE doszło do:

7 lutego 1992 w Maastricht państwa wspólnot europejskich podpisały traktat o utworzeniu Unii Europejskiej (UE), który wszedł w życie 1 listopada 1993. Ujmował on UE jako konstrukcję zbudowaną z trzech filarów:

  •  
    1. Wspólnota Europejska i Europejska Wspólnota energii Atomowej

    2. Wspólna Polityka zagraniczna i Bezpieczeństwa

    3. Współpraca Policyjna i Sądowa w Sprawach Karnych

Atr.2 TUE ustanawia następujące cele UE:

  • popieranie postępu gospodarczego i społecznego oraz wysokiego poziomu zatrudnienia i doprowadzenie do zrównoważonego i trwałego rozwoju

  • potwierdzenie swojej tożsamości na arenie międzynarodowej przez realizację wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa

  • umacnianie ochrony praw i interesów obywateli państw członkowskich przez ustanowienie obywatelstwa UE

  • utrzymanie i rozwijanie Unii jako przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości

  • pełne zachowanie i rozwój wspólnotowego dorobku prawnego – acquis communautaire ( „dorobek wspólnotowy")

Przepisy art.3-5 TUE określają jednolite ramy instytucjonalne, jakimi dysponuje Unia. Rada Europejska jest jedynym organem UE. Art.5 TUE stanowi, ze PE, RUE, ETS i Trybunał Obrachunkowy działają zarówno na podstawie traktatów ustanawiających Wspólnoty Europejskiej jak i na podstawie TUE. Art.6 TUE określa aksjologicznie podstawy UE, wskazując, że opiera się ona na zasadach wolności, demokracji, poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności oraz państwa prawnego, które są wspólne dla wszystkich państw członkowskich.

Unia nie posiada własnej struktury instytucjonalnej, jedynie Re traktowana jest jako swego rodzaju instytucję UE, posiadająca jednak bardzo ograniczone kompetencje prawodawcze. Nie można zatem sklasyfikować UE jako typowej organizacji międzynarodowej czy też jako federacji lub konfederacji. Trafny wydaje się pogląd, że UE jest specyficzną, mniemającą osobowości prawnej strukturą organizacyjną, która działa na podstawie umowy międzynarodowej.

2 października 1997 roku państwa UE podpisały traktat w Amsterdamie (Traktat Amsterdamski), który wszedł wżycie 1 czerwca 1999. Składa się on z 15 artykułów, zawierają one:

  • reformę systemu podejmowania decyzji

  • uproszczenie procedur legislacyjnych

  • rozszerzenie kompetencji ETS

  • uchylenie nieaktualnych postanowień

  • poprawki w prawie materialnym TUE, TWE i TEWWiS

  • zwiększenie zdolności UE na arenie międzynarodowej

  • przygotowanie UE do przyjęcia nowych członków

Traktat Amsterdamski nie rozwiązał tak naprawdę żadnego z problemów UE, dlatego też na posiedzeniu RE w Nicei w dniach 7-11 grudnia 2001 szefowie państw i rządów zaakceptowali projekt KE strategię w sprawie rozszerzenia oraz sprecyzowali ramy czasowe procesu akcesji nowych państw członkowskich. 26 lutego 2001 podpisano Traktat z Nicei, który zmienia traktaty konstytuujące UE, umożliwiając funkcjonowanie Unii po rozszerzeniu. Wszedł w życie 1 lutego 2003 roku.

W czasie obrad RE w Laeken 14-15 grudnia 2001 powołano Konwent Europejski w sprawie przyszłości Europy podjął prace 1 marca 2002 pod przewodnictwem Valery’ego Giscarda d’Estaing. Efektem prac było Konwentu było przyjęcie w dniach 13 czerwca i 10 lipca 2003 roku projektu Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy.. W dniu 29 października 2004 roku 25 szefów państw członkowskich UE podpisało Traktat Konstytucyjny.

Podobne prace

Do góry