Ocena brak

Geneza i przebieg integracji europejskiej do jednolitego aktu europejskiego

Autor /tadeusz Dodano /27.03.2011

W rozwoju zachodnioeuropejskiej integracji istotne miejsce zajmuje problem kształtowania się jej podstawy strukturalno- politycznej. Pierwsze impulsy do rozwoju integracyjnego zrodziły się pod wpływem ożywionego po zakończeniu Ii wojny światowej dążenia do zjednoczenia Europy. Podłożem politycznym tych dążeń były doświadczenia obu wojen światowych, które wykazały niemożność przeciwdziałania zagrożeniom pokoju przez pojedyncze kraje. Silny międzynarodowy związek państw miał w przyszłości chronić Europę przed zbrojnymi konfliktami. Przełom lat 40tych i 50tych zmienił sytuację międzynarodową w Europie Zachodniej.

Utworzono Republikę Federalną Niemiec i rozwiązano problem berliński. w takiej sytuacji Francji zależało na kontrolowaniu Niemiec i jedyny na to sposób widziała ona we włączeniu tego państwa we wspólny system integracyjny. RFN znając polityczne motywacje Francji zaproponowała jej unię polityczną. 24 października 1950 r. premier R. Pleven przedstawił francuskiemu Zgromadzeniu Narodowemu plan utworzenia europejskiej Wspólnoty Obronnej przewidujący powołanie do życia wspólnej armii zachodnioeuropejskiej z udziałem oddziałów niemieckich.28 kwietnia 1951 r Belgia, Francja, Włochy, Luksemburg i Holandia podpisały w Paryżu Traktat o utworzeniu Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali ( EWWiS).

Układ o powołaniu Europejskiej Wspólnoty Obronnej ( EWO) podpisano 27 maja 1952 r., a o utworzeniu Europejskiej wspólnoty politycznej (EWP) 10 marca 1953 r. 30 sierpnia 1954 r. francuskie Zgromadzenie Narodowe odrzuciło Traktat o Europejskiej Wspólnocie Obronnej, co oznaczało równocześnie ostateczne pogrzebanie koncepcji powołania EWP.25 marca 1957 r. w Rzymie powołano na mocy dwóch odrębnych układów tzw. Traktatów Rzymskich- Europejską Wspólnotę Gospodarczą (EWG) i Europejską Wspólnotę Energii atomowej (Euratom).

Zgodnie z Traktatami w skład struktury instytucjonalnej EWG i Euratomu weszły:- Rada Ministrów składająca się z przedstawicieli państw członkowskich - Komisja- Parlament Europejski- Trybunał SprawiedliwościKoncepcja jedności politycznej Europy zachodniej według de Gaulle’a opierała się na 3 zasadach:- pojednania francusko- niemieckiego- europy państw- Europy Ojczyzn ( rezygnacja z ponadnarodowej federacji)- europy europejskiej ( niezależnie od zewnętrznych potęg)De Gaulle zaprezentował koncepcje wspólną dla całej Europy pod hasłem „ Europa od Atlantyku po Ural” opierając się na gaullistowskiej triadzie: odprężenie, porozumienie i współpraca. Była ona szansą na zintegrowanie Europy Zach. i Wsch., bez względu na systemowe różnice.

W latach 1965-1966 jeszcze jedna sprawa skomplikowała stosunki we Wspólnotach, a szczególnie między RFN i Francją. Był nią zamiar rządu federalnego przekształcenia instytucji Wspólnot europejskich w ponadnarodowe organy i przyspieszenia przez to politycznej integracji Wspólnego Rynku.1-2 grudnia 1969 r. na konferencji państw i rządów członków Wspólnot w Hadze podjęto decyzję o budowie unii ekonomicznej i walutowej oraz zapowiedziano koordynację wzajemnej polityki na rzecz budowy unii politycznej, dając sygnał do utworzenia w przyszłości struktury wzajemnej współpracy politycznej. 30 czerwca 1970 r. złożone zostały wnioski o przyjęcie do Wspólnoty Europejskiej Wielkiej Brytanii, Danii, Norwegii i Irlandii. Powiększenie składu członkowskiego Wspólnot z pewnością stało się procesem umożliwiającym realizację unii politycznej W Europie Zach. Lata 70te kończyły się dla W. Europejskich powołaniem 13 marca 1979r. Europejskiego Systemu Walutowego i przeprowadzeniem od 7 do 10 czerwca tego roku pierwszych bezpośrednich wyborów do Parlamentu Europejskiego. W 1981r. do W. Europejskich dołączyła Grecja.

Druga połowa lat 80tych była okresem przełamywania kryzysu. Przystąpienie Hiszpanii i Portugalii do W.E. Stało się faktem z początkiem 1986 roku (południowe poszerzenie). W lutym tego roku przyjęto przygotowany ok. kilku lat Jednolity Akt Europejski, który właściwie pierwszy raz wprowadzał bardzo istotne zmiany do Traktatów Rzymskich. Wprowadzono za jego pomocą zmiany w strukturze instytucjonalnej i funkcjonalnej współpracy państw Członkowskich, szczególnie zaś wzmocnienie współpracy politycznej w ramach EWP.

Podobne prace

Do góry