Ocena brak

Generatory - Oersted, Ampere, Fara­daya

Autor /Elektryk Dodano /31.01.2012

Badania prowadzone w początku dziewiętnastego wieku przyczyniły się do rozwoju nowoczesnych generatorów o dużych mocach. W 1819 roku Duńczyk Hans Oersted zauważył, że jeżeli przez, drut przepuści my prąd elektryczny to spowoduje to odchylenie igły znajdującego się obok kompa­su. Odkył tym samym elektromagnetyzm, wiążąc w jeden odrębne dotąd działy fizyki. W 1821 roku francuski uczony Andre Ampere uzyskał efekt odwrotny. Przepuszczając prąd przez drut znajdu­jący się w polu magnetycznym silnego magnesu spowodował poruszanie się drutu. W ten sposób odkryto jak zamieniać energię elektryczną na mechaniczną, a na tym właśnie polega działanie silnika elektrycznego.
Jednak doświadczenie Ampere, mimo że bar­dzo istotne z punktu widzenia rozwoju fizyki, nie miało większego znaczenia praktycznego. Prze­wód po prostu poruszał się trochę, gdy włączano przepływ prądu. Inaczej było z uzyskanymi w tym samym roku wynikami Anglika Michaela Fara­daya, któremu udało się skonstruować urządzenie zamieniające elektryczność w ciągły ruch mecha­niczny. Zanurzył on dolny koniec drutu w rtęci wypełniającej naczynie. Pośrodku naczynia Umie­ścił magnes sztabkowy. Podłączając baterię do góry przewodu i rtęci w naczyniu wprawił drut w ruch obrotowy wokół magnesu.
"Obroty elektryczne" Faradaya (taką nazwę uzy­skało u współczesnych to doświadczenie) prezen­towało prawa fizyki, dzięki którym pracują wszystkie silniki elektryczne. Pierwszy pracujący silnik elektryczny zbudowano w 1837 r. w Stanach Zjednoczonych. Jego twórca był Thomas Daven­port, który swoich konstrukcji użył do napędu wiertarki i tokarki do drewna.

Do góry