Ocena brak

GEISELMANN JOSEPH RUPERT

Autor /Nikita Dodano /03.10.2012

ur. 27 II 1890 w Ulm,
zm. 5 III 1970 w Tybindze, teolog.

Studiował w Tybindze m.in. u K. Adama; 1915 przyjął
święcenia kapł.; od 1919 wykładał dogmatykę w Tybindze,
gdzie 1921 uzyskał d o k t o r a t , a 1925 habilitację; 1930 został
prof, filozofii scholast. i teologii fundamentalnej; 1949-58 kierował
katedrą teologii dogmatycznej. Odznaczaj się umiejętnością
syntezy hist, i spekulatywnej konstrukcji, będąc zarazem
propagatorem zasady historyczności objawienia (—» tybińska
szkoła teologiczna); zainteresowanie dla hist, aspektu
prawdy teol. zwróciło jego uwagę na historię dogmatów, zagadnienia
mediewistyczne, a od 1930 szczególnie na dziedzictwo
ideowe szkoły tybińskiej.

Za najwybitniejszego jej przedstawiciela uważał J.A. Möhlera, akcentując za nim, że
posłannictwo wcielonego Syna Bożego „Jezusa, który jest
Chrystusem" - wymaga zjednoczenia wyznań chrzęść., usiłował
przezwyciężyć teorię o 2 źródłach —» objawienia, podkreślając,
że zarówno Pismo św., j a k i —» Tradycja zawierają catą
ewangelię, choć na in. sposób; Tradycja ma w odniesieniu do
Pisma św. funkcję wyjaśniającą i rozwijającą; Pismo św. jest
zawsze decydujące jako norma normans, a więc i katolik
może przyjąć zasadę sola Scriptum; od przekazanej w Biblii Tradycji apost. należy wg G. odróżnić późniejszą tradycję
k o ś c , będącą „formą żywego sposobu bycia tradycji apost. w
przestrzeni Kościoła".

Reprezentując kierunek tzw. teologii
życia (Lebenstheologie), uważał, że tajemnica Chrystusa ma
istotne znaczenie w dziele odnowy teologii w oparciu o myślenie
hist.; pierwotny kerygmat apost. ukazuje się i wyczerpuje
w spełnionej w Chrystusie —» historii zbawienia. Nauka G. w
zakresie teologii ekum., chrystologii i doktryny o Tradycji wykorzystana
została przez Sobór Wat. II.

Z prac G. na uwagę zasługują m.in. Johann Adam Möhler.
Die Einheit der Kirche und die Wiedervereinigung der Konfessionen
(W 1940), Lebendiger Glaube aus geheiligter Überlieferung
(Mz 1942), Jesus der Christus (St 1951, Mn 19652), Von
lebendiger Religiosität zum Leben der Kirche (St 1952), Die lebendige
Überlieferung als Norm des christlichen Glaubens (Fr
1959), Schrift, Tradition und Kirche. Eine ökumenische Frage
(D 1960), Die Heilige Schrift und die Tradition (Fr 1962) i Die
Katholische Tübinger Schule. Ihre theologische Eigenart (Fr
1964).

 

H. Fries, Vom Formalprinzip des Katholizismus. Zu Joseph Rupert G. „Die lebendige Überlieferung als Norm des christlichen Glaubens". Mr i960; W. Kasper. Das Schrifttum von Professor Dr Joseph Rupert G.. w: Kirche und Überlieferung. Fr 1960. 367-371; tenże. Die Lehre von der Tradition in der Römischen Schule. Fr 1962; A. Kolping. Katholische Theologie gestern und heute. Bm 1964: J. Ratzinger. Offenbarung und Überlieferung. Fr 1965, 30-33, 50; R. Boeckler, Der moderne römisch- katholische Traditionsbegriff. Gö 1967, 189-209; L. Scheffczyk, Joseph Rupert G. - Weg und Werk. ThO 150(1970) 385-395; Tübinger Theologen und ihre Theologie, T 1977, 55-88.

Podobne prace

Do góry