Ocena brak

Gatunki publicystyczne - Komentarz, artykuł wstępny

Autor /boguslaw Dodano /08.04.2011

Ten gatunek wypowiedzi we współczesnej prasie polskiej dopiero się kształtuje. Z pewnością zaważyła na tym historia. W okresie PRL-u napisa­nie komentarza redakcyjnego było właściwie niemożliwe (cenzura, nadzór partyjny). Po przemianie ustrojowej zaczął rozwijać się przede wszystkim komentarz jako krótki publicystyczny tekst ocenny, zamieszczany tuż pod tekstem informacji na jakiś ważny społecznie temat. Taki komentarz jest za­wsze sygnowany, podpis samego redaktora naczelnego gazety każe sądzić, że jest to sprawa szczególnie doniosła, np. politycznie czy społecznie. W ko­mentarzu zamieszczonym bezpośrednio po tekście informacyjnym, prócz ocen i wartościowania (pragmatycznego, etycznego), wyrażane są też bardzo ekspresyjnie emocje piszącego (zob. przykłady zamieszczone w ćwicze­niach).

Od niedawna w prasie polskiej podejmowane są próby wprowadzenia komentarzy redakcyjnych, głównie na wzór prasy amerykańskiej. Na przy­kład w „Gazecie Wyborczej” w stopce redakcyjnej wyodrębniono stanowi­sko komentatora (obecnie pełni je Ernest Skalski, choć nie zawsze to on pisze komentarze). Także w „Rzeczypospolitej wprowadzono osobną stro­nę komentarzy (edit-page), podobną stronę (pt. Opinie Życia) wydziela „Życie.

Komentarz redakcyjny powinien być pisany językiem wyważonym i spokojnym (w stylistyce eseju), powinien zawierać jasno wyłożone stano­wisko piszącego (redakcji, wydawcy), czyli najlepiej, gdy teza tego tekstu znajdzie się już w pierwszym akapicie. Zapewne ze względu na stosunkowo niedługą tradycję i brak ciągłości (nie mamy gazet o nieprzerwanym np. stu­letnim czasie ukazywania się) komentarze zamieszczane w polskiej prasie są nadmiernie afektowane i przesycone epitetami, często wręcz napastliwe.

Artykuł wstępny to także rodzaj komentarza, pióra redaktora naczelne­go (czasem także redaktora prowadzącego) danego pisma (magazynu), ko­mentarza odnoszącego się do treści najważniejszego jego zdaniem tekstu w numerze (czasami kilku tekstów), zachęcającego do lektury, sugerującego interpretację jego przesłania czy treści.

Podobne prace

Do góry