Ocena brak

Gatunki informacyjne - Sprawozdanie

Autor /boguslaw Dodano /08.04.2011

Ten gatunek wypowiedzi służy do przedstawiania wydarzeń, trwających jakiś czas i zmieniających się w czasie. W sprawozdaniu trzeba respektować chronologiczne następstwo zdarzeń, choć czasami - dla zwiększenia atrak­cyjności tekst zaczyna się ód ujawnienia finału zdarzenia. W sprawozdaniu przedstawia się zdarzenie, które już zostało zakończone (np. zjazd jakiejś par­tii) lub trwa (np. sprawozdanie z procesu). Sprawozdanie będzie zawierać opi­sy (np. uczestniczących w wydarzeniu osób), streszczenia (np. wystąpień zja­zdowych), odniesienia porównawcze (np. do poprzed nich zjazdów). Warto nie utożsamiać sprawozdania z relacją, choć potocznie się to czyni. Relacja (zwłaszcza uzupełniona lub nawet zastąpiona określeniem na żywo) to wypo­wiedź dziennikarza (tzw. komentatora) w czasie bezpośredniej transmisji z przebiegu jakiegoś wydarzenia, przede wszystkim w radiu i telewizji.

Sprawozdawczość jest ważnym składnikiem działalności wielu instytu­cji, w których istnieje wymóg składania sprawozdania po pewnym okresie pracy - co miesiąc, co kwartał, co rok. Sprawozdania (wyciągi, streszczenia sprawozdań) mogą być publikowane w prasie czy periodykach wewnętrznych większych instytucji (np. sprawozdania komisji sejmowych).

Ważnym podgatunkiem sprawozdań zamieszczanych w prasie są spra­wozdania z procesów. W prasie polskiej, od sprawy Barbary Ubryk z 1869 roku począwszy, sprawozdania z procesów interesujących opinię publiczną cieszyły się zawsze wielką poczytnością. Wielu dziennikarzy opanowało zna­komicie ten gatunek wypowiedzi, podnosząc go do rangi literatury (zob. S. Szenic 1955-1958; J. Urban 1988).

Za gatunki informacyjne, bliskie notatce i sprawozdaniu, trzeba uznać: życiorys i sylwetkę, zapowiedź (czyli zwiastun lub zajawkę).

Życiorys jest specyficznym rodzajem sprawozdania. Zawiera bowiem in­formacje o działalności, ułożone chronologicznie, tyle że z życia jednego czło­wieka. Życiorys jest więc rodzajem autoprezentacji, choć zazwyczaj, prócz su­biektywnego doboru faktów i ocen, uwzględnia wymogi osoby (instytucji), której jest przedkładany. Życiorys powinien być pisany oficjalną odmianą ję­zyka ogólnopolskiego, bez kolokwializmów i z zachowaniem rygorów po­prawności gramatycznej i ortograficznej.

Podobne prace

Do góry