Ocena brak

Gąsówka mglista

Autor /Agenor Dodano /03.02.2012

 

Wygląd: kapelusz może osiągać średnicę do 20 cm. Jego miąższ odznacza się dużą trwałością, grzyb może długo pozostawać w lesie i bardzo trudno się rozkłada. Kapelusz początkowo lekko poduszkowato wypukły, szybko staje się płaski, z mniej lub bardziej wyraźnym zaklęśnięciem w środku; brzeg początkowo lekko podwinięty.

Barwa waha się między odcieniem brązowym, popielatoszarym, brązowoszarym i białawym, w czasie suszy wyraźnie bledsza. Skórka bardzo delikatnie omączona. W stanie dojrzałym pod wpływem dotknięcia staje się gładka, naga i lekko połyskuje.

Bladożółtawe blaszki gęsto ustawione, łatwo odchodzące od kapelusza, wąskie i zbiegające łukowato po trzonie. Trzon gąbczasty, zwężający się ku górze, daje się łatwo zginać, z czasem staje się pusty. Barwę ma białawą lub jasnoszarą, na jego powierzchni można zauważyć delikatne włókna. Miąższ grzyba biały, słabo pachnie gazem.  

Wysyp zarodników: białawokremowy.

Występowanie: późną jesienią, przede wszystkim w lasach szpilkowych, gdzie rośnie przeważnie w grupach. Należy do pospolitych grzybów środkowej Europy i Południa.

Możliwość popełnienia pomyłki: na pierwszy rzut oka grzyb ten można pomylić z podobnie zabarwionymi lejkówkami, jednakże jego przenikliwy zapach, późna pora pojawiania się, bardzo łatwo odchodzące blaszki i często duże wymiary odróżniają go od innych grzybów. Pewne podobieństwo wykazuje z Clitocy-beAlexandri, która występuje rzadko i nie jest niebezpieczna.

Zastosowanie: może zaszkodzić: szczególnie młode owocniki mogą wywoływać zaburzenia pokarmowe.

Uwagi ogólne: niegdyś grzyby te były sprzedawane na targu.

* Ostatnio w wyniku badań zmieniono łacińską nazwę tego grzyba na Clitocybe nebularis (Bartsch ex Fries) Kummer.

Podobne prace

Do góry