Ocena brak

Gardenia jaśminowata

Autor /DenisRozrabiaka Dodano /20.01.2012

Gardenia wzięła swą nazwę od nazwiska dr Aleksandra Gardena, znakomitego botanika z Charleston, w stanie Karolina (USA), który żył w końcu XVIII wieku. Należy do rodziny Rubiaceae. Znanych jest około 60 gatunków tych zawsze zielonych krzewów, rosnących dziko w Azji i Afryce.

Tylko jeden gatunek - Gardenia jasminoides - jest powszechnie uprawianą rośliną. Pochodzi z Chin i Japonii, skąd został sprowadzony w roku 1754.

Jeśli zapewnimy tej wiecznie zielonej roślinie odpowiednie warunki, odwdzięczy nam się jednymi z najpiękniejszych kwiatów, jakie występują w przyrodzie. Są białe, woskowane, silnie pachną i pięknie odbijają na tle btyszczących, ciemnozielonych liści. Najlepiej wnosić ją do domu na okres lata i wczesnej jesieni, by móc rozkoszować się nią w pełni kwiecia. Gardenia jest jednak bardzo trudna w uprawie.

W zimie stawiamy roślinę w chłodzie, by mogły zawiązać się pąki kwiatowe. Uprawiamy w temperaturach od 16 do 22°C. W gorące dni wietrzymy.

Zapewniamy dużo światła, zarówno bezpośredniego, jak i rozproszonego, przez cały rok, z wyjątkiem lata. W upalne letnie dni osłaniamy ją przed silnym słońcem.

W lecie potrzebuje dużo wody. Podlewamy obficie, czekając jednak, aż powierzchnia kompostu wyschnie między podlewaniami. Używamy wody letniej i pozbawionej wapnia. W zimie podajemy jej tylko tyle, by roślina nie zwiędła.

Wysoki poziom wilgotności jest niezbędnym warunkiem udanej pielęgnacji gardenii. Pomaga częste zraszanie z pominięciem kwiatów, a także postawienie rośliny na warstwie granulek absorpcyjnych. Przy zbyt niskiej wilgotności opadają pąki.

Gardenię jaśminowatą nawozimy co 2-3 tygodnie w okresie wzrostu, używając standardowego nawozu pozbawionego wapnia.

Potrzebuje ona przepuszczalnego i wolnego od wapnia podłoża. Może okazać się konieczne dodanie do mieszanki piasku ogrodniczego (do trzeciej części masy objętościowej), żeby poprawić drenaż. Młode okazy przesadzamy każdej wiosny, a dojrzałe okazy co 2-3 lata. Gardenia nie lubi, gdy narusza się jej system korzeniowy, więc należy to robić z największą ostrożnością.

Po przekwitnięciu przycinamy, by usunąć łodygi kwiatowe. Uszczykujemy wierzchołki pędów młodych okazów, by pobudzić krzaczasty przyrost. Z odciętych części możemy uzyskać nowe rośliny.

COŚ JEST ŹLE

1) Pęki kwiatowe opadają.Zbyt mała wilgotność powietrza. Ustaw doniczkę na wilgotnych kamykach i codziennie spryskuj roślinę miękką wodą. Może być też przyczyną przeniesienia rośliny z pąkami w inne miejsce.

2) Plamy na kwiatach.Przebarwienia spowodowane przez wodę. Nie spryskuj kwiatów.

3) Białe, wełniaste punkty na liściach.Wełnowce. Usuń je tamponem nasączonym spirytusem metylowym albo opryskaj malationem lub insektycydem systemicznym.

4) Młode liście żółkną, nerwy pozostają zielone.Chloroza spowodowana nadmiarem wapnia. Jednorazowo podlej nawozem zawierającym żelazo, potem podlewaj wodą bezwapniową.

5) Liście żółtawe, z pajęczynką od spodu.Przędziorek - czerwony pajączek. Opryskaj derris, malationem lub insektycydem systemicznym. Zwiększ wilgotność powietrza. Roślina podatna na te szkodniki.

6) Liście bledną i żółkną.Za mało światła. Przestaw roślinę w jaśniejsze miejsce.

7) Liście przebarwione, z brązowymi tarczkami od spodu i na łodygach.Tarczniki. Usuwaj je pojedynczo tamponem nasączonym denaturatem lub opryskaj insektycydem systemicznym.

Podobne prace

Do góry