Ocena brak

Galwanizacja

Autor /rambo Dodano /30.01.2014

W tym zabiegu wykorzystuje się elektrody płaskie (ryc. 115), które są wykonane z folii cynowej o grubości gwarantującej ich elastyczność, co ułatwia ich dopasowanie do powierzchni ciała. Są najczęściej prostokątnego kształtu. Ze względu na duży opór warstwy rogowej naskórka, między elektrodami a skórą umieszcza się podkłady z llaneli lub kilku warstw gazy, grubości 1-2 cm, zwilżone wodą.

Lepszy przepływ prądu uzyskuje się przy ułożeniu elektrod na jednej płaszczyźnie skóry (naczynia krwionośne i limfatyczne oraz nerwy - będące dobrymi przewodnikami prądu - przebiegają wzdłuż długiej osi ciała człowieka). Dużo gorszy przepływ jest przy poprzecznym ułożeniu elektrod (ryc. 116,117).

Jedna z elektrod jest zawsze elektrodą czynną i dzięki niej osiągamy zamierzony skutek leczniczy. Druga elektroda (zamykająca obwód prądu) to elektroda bierna, nie biorąca udziału w działaniu terapeutycznym. Z tych wyżej wymienionych powodów w zależności od bieguna prądu przyłożonego do elektrody czynnej otrzymujemy galwanizację katodową lub galwa-nizację anodową. Czas wykonywania zabiegu przeważnie wynosi ok. 15-20 min. W stanach podostrych chorób zleca się dawki prądu stałego słabsze, a w stanach przewlekłych - silniejsze.

 

Podobne prace

Do góry