Ocena brak

GALVEZ MANUEL

Autor /Sozant Dodano /02.10.2012

ur. 18 VII 1882 w Parana, zm. 14 XI
1962 w Buenos Aires, pisarz argentyński. Po ukończeniu 1905
studiów prawniczych w Buenos Aires pracował j a k o inspektor
szkolny; 1930 zorganizował argent, sekcję Pen-Clubu, a 1931
Academia Argentina de Letras.

Debiutował jako dramaturg i poeta; rozgłos przyniosły
mu dopiero powieści obyczajowe: La maestra normal (BÁ
1914) o małomiasteczkowej hipokryzji ukazanej na przykładzie
losów nauczycielki, El mal metafisico (BA 1916) obrazująca
życie artyst. w Buenos Aires w pocz. stulecia i La
sombra del convento (BA 1917) o sporach między rodzącym
się liberalizmem a tradycyjnie pojmowaną religijnością;
w Nacha Regules (BA 1919) i Historia de arrabal (BA 1922)
daje obraz życia ludzi z marginesu społecznego. Za najlepszą
powieść uznawana jest Hombres en soledad (BA 1938) z silnie
rozbudowanym wątkiem polit, (o przewrocie wojskowym
w Argentynie 1930).

Tematyce rei. poświęcił G. 3 powieści:
Miércoles Santo (BA 1930), La noche toca a su fin (BA 1935)
o skrusze i nawróceniu, powstałą pod wrażeniem obrad
Międzynar. Kongresu Eucharyst. w Buenos Aires (1934),
oraz Perdido en su noche (BA 1958) o apostazji; napisał
także autobiografię Recuerdos de la vida literaria (BA 1944).

G. jest j e d n ym z głównych twórców społ. powieści iberoamer.
(pojawienie się tego nurtu w Argentynie miało ścisły
związek z procesem urbanizacji kraju, a zwł. - dzięki eur.
imigracji - niezwykłym rozwojem Buenos Aires), która pełniła
funkcje nie tylko poznawcze, ale także dydaktyczno-moralizatorskie,
głosząc konieczność duchowego odrodzenia,
zwł. przez wiarę.

 

I.B. Anzoátegui, Manuel G., BA'1961; N. Kisnerman, Bibliografia de Manuel G., BA 1964; N. Desinano, La novelística de Manuel G.. Rosario 1965.

Podobne prace

Do góry