Ocena brak

GABRIEL z GRÓDKA OFMObs

Autor /Boleczest Dodano /02.10.2012

ur. ok. 1560 w G r ó d k u
Jagiellońskim k. Lwowa, zm. 18 XII 1619 w Tarvisio (Włochy),
inicjator ściślejszej obserwancji u bernardynów w Polsce
(—» franciszkanie II B 2).

Do zakonu wstąpił we Lwowie; 1587 przyjął święcenia
k a p ł . ; niezadowolony z atmosfery klasztornej, tegoż roku
wraz z Teofilem Biskupskim, zbiegł do Wiednia, gdzie obaj
wyrazili wolę zachowywania ściślejszej obserwancji; 1588-
-90 G. byt lektorem teologii u reformatów w Wenecji, a
1590-92 w ich studium gen. w Neapolu oraz 2-krotnie (1592-
-95, 1598-1601) prowincjałem na Węgrzech, gdzie zreorganizował
w duchu ściślejszej obserwancji życie zak.; odbył
kilka podróży do Polski w celu szerzenia ściślejszej obserwancji,
m.in. 1599, kiedy jako wizytator pol. bernardynów
doprowadził na zwołanej przez siebie kapitule prowincjalnej
do oddania reformatom klasztorów w Bydgoszczy, Tarnowie
i Wilnie (tzw. domy rekolekcyjne);

utworzył również dla
nich 2 klasztory bezpośrednio poddane Stolicy Apost. - 1605
w Ołomuńcu (dla zakonników napływających z Włoch, Niemiec,
Węgier, Czech i Polski), który rozwiązał 1614 z powodu
sprzeciwu prowincjała czes. i szerzenia się wśród zakonników
herezji, oraz w Gliwicach (dla Polaków - po kasacie klasztoru
ołomunieckiego), gdzie zorganizował odrębny nowicjat,
z którego reformaci rozprzestrzenili się na tereny Polski.

 

E. Sokołowski, G. z Gródka, bernardyn, założyciel reformatów w Polsce, Lb 1947 (mpsBKUL); tenże, PSB VII 191-192; A. Błażkiewicz, Powstanie małopolskiej prowincji reformatów, NP 14(1961) 77-108.

Podobne prace

Do góry