Ocena brak

G. Sorel – Syndykalizm (anarchosyndykalizm)

Autor /Alek Dodano /21.07.2011

Sorel 1847-1922. Wyrasta z ruchu zawodowego, związków zawodowych. Jest antyteza partii socjalistycznych (robotniczych). Jest krytyką marksizmu. Wychodzi z podbudowy etycznej (wartości moralnych). Kultura europejska przechodzi kryzys wartości, religijny, kulturalny, który pojawił się dlatego, że zdegenerowała się burżuazja. Syndykaliści są przeciwnikami partii (partie nie maja nic wspólnego z robotnikami). Sorel uważał, że socjalizm stał się czcią formuła, zbitką frazesów, haseł, natomiast wyzbył się pewnego etosu(walki). Przezwyciężenie tego kryzysu wymaga walki między robotnikami a burżuazją.

Mit strajku powszechnego, generalnego- wszelka akcja bezpośrednia. Robotnicy dążą do niego nieustannie, strajk generalny wymaga solidarności wszystkich w związku z czym trzeba podtrzymywać ten mit. Robotnik musi wierzyć w to, że strajk generalny jest drogą do osiągnięcia swoich celów. Mit nie może być zracjonalizowany, mit to wytwór irracjonalności człowieka. By podtrzymać ten mit wystarcza związki zawodowe. Mit buduje nowy typ człowieka, nową moralność. Nie daje człowiekowi lepszej przyszłości materialnej, ale ma większy rozwój duchowy. Mit daje społeczeństwu siłę. Sorel odrzucał parlamentaryzm, dla niego socjalizm to wielka idea moralna.

Do góry