Ocena brak

Funkcjonalizm

Autor /Encyklopedia Zarządzania Dodano /11.09.2011

Charakterystyka

Funkcjonalizm to jeden z głównych kierunków teoretycznych antropologii i socjologii, powstały w 1920 roku. Dąży wyjaśnienia faktów, zjawisk, jak również procesów społecznych poprzez ustalenie funkcji jaką pełnią one w społeczeństwie. Za prekursorów tej orientacji uważa się polskiego badacza działającego na emigracji, Bronisława Malinowskiego oraz brytyjskiego antropologa Alfreda Radcliffe-Browna. Głównymi przedstawicielami są także:


• w socjologii: Talcott Parsons i Robert Merton


• w antropologii : M. Douglas, R. Firth, E. Leach



Pod koniec lat 60 XX wieku funkcjonalizm stał się przedmiotem ataku z różnych stron. Twierdzono, że podejście to nie wyjaśnia zmian w społeczeństwie ani też sprzeczności strukturalnych oraz że jego oparcie się na stabilności i analogi organicznej czyni go podejściem konserwatywnym. W latach 70 i 80 XX wieku wydawało się natomiast , że funkcjonalizm jako szkoła myślenia, sposób rozumienia i wyjaśniania zjawisk społecznych po prostu zniknął. Jednak pod wpływem Jeffreya Alexandra w Ameryce, oraz Niclasa Luhmanna w Niemczech, ponownie się odrodził.



Podstawowe założenia funkcjonalizmu według B. Malinowskiego i R. Browna:


społeczeństwo jako system składający się z wzajemnie powiązanych elementów, naczelne pytania funkcjonalizmu dotyczyły wzajemnych funkcjonalnych związków, między poszczególnymi częściami kultury oraz tego, w jaki sposób części te przyczyniają się lub umożliwiają utrzymanie się całości;


• stan równowagi , integracji społecznej wymaga spełnienia określonych warunków tzw. wymogów formalnych


zmiany w systemie mają charakter zewnętrzny i zachodzą powoli ,gdyż system sam w sobie ma tendencję do utrzymywania stanu równowagi


• traktowanie kultury w aspekcie zaspokojenia ludzkich potrzeb


badania empiryczne



Bronisław Malinowski wypracował teorie analizy funkcjonalnej, gdzie badał trzy poziomy systemu; biologiczny, struktury społecznej oraz symboliczny. Uważał, że poziomy systemów tworzą hierarchię, której trzon stanowią systemy biologiczne. Zwracał uwagę na to, że sposób zaspokojenia potrzeb na jednym poziomie systemu, wyznacza sposoby zaspokojenia potrzeb na kolejnych jego poziomach. W swoich pracach najwięcej uwagi poświęcił poziomowi struktury społecznej, gdzie podkreślał niezbędność analizy instytucjonalnej. Scharakteryzował też same instytucje, opisując poszczególne ich elementy. Każda instytucja posiada według niego tak zwaną kartę, czyli zespół wartości centralnych, umożliwiający ludziom skupienie się wokół naczelnej zasady kierującej dalszymi ich działaniami. Istnienie personelu natomiast, jest niezbędne dla działania instytucji, norm warunkujących zachowanie poszczególnych jednostek w obrębie personelu, oraz substratu materialnego. Na instytucje składają się także konkretne przejawy działań podejmowanych przez personel, oraz funkcje, jakie pełni dana instytucja w określonej społeczności.



Główne pojęcia związane z funkcjonalizmem:


System -strukturalnie zintegrowana całość, nieredukowalna do swoich elementów składowych,


Funkcja - wkład każdej z części składowych systemu w proces adaptacji przy zmieniającym się otoczeniu,


Equilibrium - stan wewnętrznej równowagi,


Struktura społeczna - układ zależności pomiędzy jednostkami a grupami społecznymi,


holizm-życie społeczne jako jedność funkcjonalna , wszystko jest powiązane.


Autor: Magdalena Nowacka
Źródło: Encyklopedia Zarządzania
Treść udostępniana na licencji GNU licencja wolnej dokumentacji 1.3 lub nowsza.

Podobne prace

Do góry