Ocena brak

Funkcje pośredniczące Słowa Wcielonego - Funkcja pasterska

Autor /Waclaw123 Dodano /24.04.2011

Chrystus-człowiek jest królem całego stworzenia. Do tej godności królewskiej Chrystusa należy władza prawodawcza, sądownicza i wykonawcza. Jest to duchowe królowanie, opierające się na głównie na zjednoczeniu hipostatycznym, które daje człowieczeństwu Chrystusa absolutną wyższość nad wszystkimi stworzeniami. Duchowa władza Chrystusa pomimo, że opiera się głównie na unii hipostatycznej, jest związana ściśle z tajemnicą paschalną.

Chrystus panuje nie tylko z prawa, jakie posiada z natury, będąc Bogiem, ale również prawem osobiście nabytym przez odkupienie (1 P 1,18-19; 1 Kor 6,20). Chrystus po Zmartwychwstaniu i Wniebowstąpieniu jest Panem, który siedząc po prawicy Ojca ma władzę nad swoim Kościołem. Jest On nie tylko Najwyższym kapłanem lecz także królem, który rządzi swoim Kościołem przez zastępców działających na ziemi w jego imieniu.

Będąc w stanie uwielbionym, Chrystus posiada moc, którą może sobie wszystko poddać (Flp 3,31). Sprawuje On władzę nie tylko nad Kościołem ale i nad całym światem. Ośrodkiem wszechświata jest Jego uwielbione człowieczeństwo; jest ono również ośrodkiem dziejów. Chrystus-Nowy Adam nie tylko włączył się w historię ludzką ale również nad nią panuje.

W Chrystusie następuje pojednanie całego świata z Bogiem i przywrócenie ładu wśród rzeczywistości ziemskich. Pascha Chrystusa, będąc wydarzeniem zmieniającym bieg dziejów całego stworzenia, jednoczy wszystko, co było rozproszone i dalekie od Boga. Ta kosmiczna władza dana Chrystusowi w Zmartwychwstaniu jest jednak rzeczywistością eschatologiczną. Wszystko jest stworzone przez Niego i dla niego i On stanowi kres wszystkiego.

Wywyższenie paschalne Jezusa posiada tu decydujące znaczenie, historia zbawienia na nim się jednak nie kończy. Chrystus powróci na końcu czasów, aby objawić swoją pełną chwałę. Pomiędzy wywyższeniem paschalnym a paruzją dokonuje się rozwój Kościoła, świadczący o mocy Chrystusa uwielbionego, który jednak domaga się naszej współpracy. Mamy zmieniać relację do siebie samego - stawać się „nowym człowiekiem”; zmieniać relację do innych - tworzyć „nową kulturę”; zmieniać relację do świata - „nowe stworzenie”.

Podobne prace

Do góry