Ocena brak

Frizea lśniąca

Autor /DenisRozrabiaka Dodano /20.01.2012

Frizea jest rodzajem z rodziny ananasowatych, mających jaskrawo ubarwione liście przykwiatowe. Nazwę swą zawdzięcza holenderskiemu botanikowi, który żył w XIX w. - W. H. de Vriese. Rodzaj ten pochodzi z tropikalnych rejonów Ameryki Środkowej i Południowej, przede wszystkim w Brazylii; znanych jest około 100 gatunków.

Jako epifit, może być uprawiana w ziemi lub na specjalnych drzewkach dla ananasowatych. Jej podłużne liście w poprzeczne pasy tworzą rozetę charakterystyczną dla tej rodziny. Płaskie liście przykwiatowe pojawiają się wiosną i latem. Utrzymują się około pięciu tygodni. Spośród nich wyrastają żółte kwiaty, uwypuklające ich głęboką, pomarańczowo-czerwoną barwę. Małe roślinki w ogródkach butelkowych potrzebują trzech lat, by osiągnąć dojrzatość. Przenosimy je w przestronniejsze miejsce przed upływem dwóch lat od posiania. Po przekwitnięciu frizeę wyrzuca się. Z jedynej odrośli, jaka tworzy się po zakwitnięciu, rzadko udaje się odnowić roślinę, więc nowe rośliny uzyskujemy z nasion.

Delikatne, miękkie liście frizeii nie lubią chłodu, dlatego konieczne jest zachowanie w zimie minimum 13°C. W dzień idealne jest 18°C. Dobrze znosi wyższe temperatury. Kiełkujące nasiona potrzebują 21-26°C. Siewki stopniowo przyzwyczajamy do niższych temperatur.

Uprawiamy w jasnym, lecz nie bezpośrednim świetle.

Podlewamy, gdy powierzchnia ziemi jest sucha. W niskich temperaturach zmniejszamy ilość wody. Kiełkujące nasiona utrzymujemy w wilgoci i stosujemy fungicyd, by zapobiec grzybom. Do podlewania używamy tylko letniej, miękkiej wody o pH 4-4,5. W okresie wzrostu wlewać wodę do środka rozety, a ziemię utrzymywać stale umiarkowanie wilgotną. Po kwitnieniu, gdy rozpoczyna się okres spoczynku, trzeba wylać wodę ze środka rozety, pozostawiając jej odrobinę, jeśli roślina stoi w ciepłym pokoju.

Latem zraszajmy liście od czasu do czasu. Nie róbmy tego przy niskich temperaturach, ponieważ roślina może zacząć gnić.

Dokarmiamy zwykłym nawozem w 50% stężeniu, przy każdym co trzecim podlewaniu.

Młode rośliny przosadzamy regularnie, stosując standardową ziemie dla ananasowatych lub mieszankę własnej roboty, składającą się z dwóch części torfu, jednej części gliniastej ziemi doniczkowej i jednej cześci ostrego piasku. By wzmóc drenaż, przed posadzeniem rośliny wsypujemy na dno doniczki piasek ogrodniczy. Nasiona siejemy na powierzchni kompostu, zawierającego piasek ogrodniczy i posiekany mech torfowiec. Wzrost jest zawsze wolny: jedynie 10 cm przyrostu na rok. Przesadzamy do zalecanej mieszanki.

Kielich rozety powinien być zawsze wypełniony wodą, chyba że temperatura spada poniżej 10°C. Szkodniki nie występują prawie nigdy. Rośliny częściej cierpią z powodu nadmiaru wody (gniją) niż nadmiaru słońca.

COŚ JEST ŹLE

1) Wierzchołki liści brązowieją, schną i marszczą się.Zbyt sucho. Podlewaj więcej i codziennie spryskuj.

2) Liście zwiędnięte, z pajęczynką od spodu.Przędziorki - "czerwony pajączek". Opryskaj derris, malationem lub insektycydem systemicznym. Zwiększ wilgotność powietrza.

3) Rozeta zamiera.Zjawisko naturalne po kwitnieniu. Rozmnóż roślinę przez oddzielenie odrostów.

4) Kwiatostan wyrósł, ale gnije.Zbyt dużo wody w lejku przy niskiej temperaturze. Rośliny raczej nie da się uratować. Wylej wodę z lejka i jeśli roślina odżyje, przestaw ją w cieplejsze miejsce.

GDY ZAUWAŻYSZ

Zgnilizna korony może wystąpić, jeśli temperatura spadnie poniżej 5°C. Zimą należy opróżnić kielich i dbać, by podłoże było raczej suche

Brązowe dyski czerwców mogą się skupiać przy nasadzie rozety liści. Te żywiące się sokiem szkodniki osłabiają roślinę, lecz główną, wyrządzaną przez nie szkodą, jest jej odkształcanie. Jeśli odkryjemy szkodniki, używamy insektycydu systemicznego.

Podobne prace

Do góry