Ocena brak

FREDRO JAN ALEKSANDER, pseud. Jan z Pleszowic

Autor /jolka01 Dodano /21.02.2012

FREDRO JAN ALEKSANDER, pseud. Jan z Pleszowic, ur. 2 IX 1829 we Lwowie, zm. 15 V 1891 w Siemianicach pod Poznaniem, syn Aleksandra, komediopisarz. Uczestniczył w wydarzeniach Wiosny Ludów we Lwowie, nast. walczył w powstaniu węg., 1850-57 na emigracji w Paryżu. Po powrocie do Galicji rozpoczął twórczość komediopisarską; napisał 18 sztuk, w tym 11 jednoaktówek, m. in. Drzemka pana Pfospera (wyst. 1866), Piosnka wujaszka (wyst. 1866), Posażna jedynaczka (wyst. 1968), Consilium facultatis (wyst. 1871), Mentor (wyst. 1871), Obce żywioły (1873), Wielkie bractwo (wyst. 1875), Oj, młody, młody (wyst. 1883). Są to niefrasobliwe farsy, krotochwile, „żarty sceniczne", rozgrywające się przeważnie w środowisku ziemiańskim, pełne niewybrednego komizmu słownego i sytuacyjnego, a więc repertuar rozrywkowy, na jaki istniało duże zapotrzebowanie ze strony ówczesnego mieszcz. teatru. Jedynym wyjątkiem było sięgnięcie do aktualnej problematyki społ.-polit. w Obcych żywiołach, dramacie atakującym socjalizm jako przejaw cudzoziemszczyzny, w którym znalazł wyraz rażący konserwatyzm autora. Sztuki F. cieszyły się wśród ówczesnej publiczności teatr, ogromnym powodzeniem, a A.G. Żółkowski znalazł w nich kilka ze swych najbardziej popisowych ról. Jednakże już w końcu stulecia popularność F. zaczęła przygasać i komedie jego uległy zapomnieniu. F. jest autorem Wspomnień, opubl. wefragm. („Przegl. Pol." 1897), przedr. w Niegdyś M. Szembekowej (1927).

Komedie, t. 1-4, W. 1880-81.

PSB 7 (K. Wyka); OLPIV 3 (R. Taborski); P. CHMIELOWSKI Nasza literatura dramatyczna, t. 2, Petersb. 1898. 

Roman Taborski

Podobne prace

Do góry