Ocena brak

FRANCISZKANKI - ZGROMADZENIA ZAKONNE - POD WEZWANIEM TYTUŁÓW i PRZYWILEJÓW MATKI BOŻEJ

Autor /Heg Dodano /28.09.2012

° f. konwentualne misji Dziewicy Niepokalanej,
Franciscan Sisters Conventual of the Mission of t h e Immaculate
Virgin, na prawie d i e c , eryg. 1923 w Nowym Jorku z
domu zał. tam 1882 przez f. z Buffalo (—> franciszkanki II
D 8°), który 1893 otrzymał autonomię; celem jest opieka nad
dziećmi, kształcenie młodzieży i pielęgnacja chorych; 1906
agregowane do franciszkanów konwentualnych; 1975 liczyły
176 sióstr w 12 domach; d om gen. w Nowym J o r k u ;

° f. Maryi (-» Imię Maryi I I I ) ;

° f. Maryi Anielskiej, Soeurs Franciscaines de Sainte-
-Marie des Anges, na prawie p a p . , zał. 1871 w Angers (Francja)
przez Jeana Crisostoma P o t t o n OFMCap i Marię Caroline
Rurange (zak. Maria Crisostomo della Croce) dla opieki
nad dziećmi osieroconymi w wyniku wojny f r a n c - p r u s .;
1872 otrzymały zatwierdzenie d i e c ; 1875 dekret pochwalny
Stolicy Apost., a 1925 zatwierdzenie ostateczne; 1923 agregowane
do kapucynów; zajmują się nauczaniem młodzieży w
szkołach i kolegiach, pielęgnacją chorych, pracują w krajach
mis., praktykują nieustającą adorację Najśw. Sakramentu;
1885 założyły dom w Sion (Szwajcaria), 1886 w
Southampton (Anglia), 1903 w San Remo (Włochy), 1892
w Rajputana i Mhow, 1896 w Adżmer, 1899 w Khurda, 1906
w Indaurze ( I n d i e ) ;

1949 rozpoczęły pracę w Maroku, a 1954
w Etiopii; w Indiach dały początek 2 zgrom, autonomicznym
(—» służebnice Pańskie z Adżmer, —> misjonarki z A d ż m e r ) ;
1953 przyłączyły się do nich f. Najśw. Zbawiciela, pielęgniarki
i służebnice ubogich (Franciscaines du Très Saint Sauveur, gardes-malades et servantes des pauvres) zal. 1864 w Tuluzie
i zatwierdzone 1949 na prawie diec. dla opieki nad opuszczonymi
dziećmi; 1984 liczyły 397 sióstr w 39 domach; dom
gen. w Angers;

° f. Maryi Anielskiej z Waldbreitbach, Franziskanerinnen
von der Heiligen Jungfrau Maria von den Engeln (do 1912
Franziskaner-Terziarier-Schwestern von Waldbreitbach),
na prawie pap., zał. 1863 w Waldbreitbach (RFN) przez
Margarete Flesch (imię zak. Róża Maria, zm. 1906) dla
opieki nad sierotami, chorymi oraz nauczania dzieci; 1869
otrzymały zatwierdzenie d i e c , 1912 dekret pochwalny Stolicy
Apost., a 1929 zatwierdzenie ostateczne; 1903 agregowane
do braci mniejszych; 1923 rozpoczęły pracę w Stanach
Zjedn., 1931 w Holandii, 1957 w Brazylii; 1984 liczyły 792
siostry w 60 domach; d om gen. w Waldbreitbach;

° f. Maryi Jutrzenki, Franziskanerinnen von Maria Stern,
na prawie d i e c , eryg. 1828 w Augsburgu (RFN) z klasztoru
tercjarek f. istniejących t am od 1258; celem ich jest nauczanie
młodzieży i rozwijanie dzieł miłości c h r z ę ś ć ; 1806 agregowane
do braci mniejszych; 1938 założyły domy we Włoszech
i Brazylii; 1970 liczyły 1015 sióstr w 80 domach; dom gen.
w Augsburgu;

° f. Maryi Niepokalanej z Betanii;

° f. Maryi Niepokalanej
z Bordeaux;

° f. Maryi Niepokalanej z J o l i e t ;

° f. Maryi
Niepokalanej z Túquerres (—* niepokalane poczęcie
NMP V);

° f. Maryi Nieustającej Pomocy (—» Nieustającej
Pomocy Matka Boża);

° f. Maryi z Waasmunster (—»
Imię Maryi I I I ) ;

° f. Matki Bożej Dobrej Pomocy, Franciscan Sisters
of Our Lady of Bon Secours, na prawie d i e c , zal. 1858 w
Puttuczczeri (Indie) przez Julien Charles Lehodey (zm.
1869); 1894 na prośbę bpa Enrico Jos Reed da Silva przeniosły
się do Majlapuru i otrzymały zatwierdzenie d i e c ;
1929 agregowane do braci mniejszych; zajmują się działalnością
charytatywno-wychowawczą; 1971 liczyły 467 sióstr
w 45 domach; d om gen. w Madras;

° f. Matki Bożej Dobrej Rady z Madrytu;

° f. Matki
Bożej Dobrej Rady z Recife (—» Dobrej Rady Matka Boża
III 1°, 3°);

° f. Matki Bożej Łaskawej (-> Łaskawa Matka
Boża IV);

° f. Matki Bożej Misji, Franciscaines de Notre-Dame
de la Mission, na prawie d i e c , zał. 1875 w La Bussière k.
Cîteaux przez Simona Valadier O FM celem modlitwy w intencji
misji par. i nawrócenia grzeszników; 1899 otrzymały
zatwierdzenie d i e c , 1905 agregowane do braci mniejszych;
1964 liczyły 53 siostry w 4 domach; dom gen. w La Bussière;
1969 weszły w skład unii sióstr św. Franciszka z Asyżu;

° f. Matki Bożej Nieustającej Pomocy (—» Nieustającej
Pomocy Matka Boża);

° f. Matki Bożej Objawienia, Irmas Franciscanas de
Nossa Senhora Aparecida, na prawie d i e c , zał. 1928 w
Porto Alegre (Rio Grande do Sul, Brazylia) przez Louisa
Narcisse Place OFMCap z grupy tercjarek f. działających
pod kierunkiem Moreny de Azevedo e Souza; celem ich
jest opieka nad chorymi, kształcenie młodzieży, praca duszpast.;
1930 agregowane do kapucynów, 1947 otrzymały zatwierdzenie
d i e c ; 1983 liczyły 116 sióstr w 15 domach; d o m
gen. w P o r t o Alegre;

° f. Matki Bożej Piety z Deauville; 20° f. Matki Bożej
Piety z P e r r o u (—» P i e t a ) ;

° f. Matki Bożej Opiekunki, Irmas Franciscanas de
Nossa Senhora do Amparo, na prawie d i e c , zał. 1871 w
Petrópolis (Rio de J a n e i r o , Brazylia) przez ks. Joâo Francisco
de Siqueira Andrade (zm. 1881) celem kształcenia
sierot i dzieci z ubogich rodzin; 1906 otrzymały zatwierdzenie
d i e c , a 1952 zostały agregowane do braci mniejszych;
1978 liczyły 124 siostry w 12 domach; d om gen. w Petrópolis;
22° f. Matki Bożej Ucieczki, Terciarias Francescanas de
Nuestra Señora del Refugio, na prawie pap., zał. 1894 w
Z a p o p a n (Meksyk) przez Pascuala Antonio Avelara OFM (zm. 1901) i Libradę Orozco (imię zak. Liberata, zm. 1926);
zajmują się działalnością charytatywno-wychowawczą; 1921
agregowane do braci mniejszych, 1939 otrzymały zatwierdzenie
d i e c , 1944 dekret pochwalny Stolicy Apost., a 1962
zatwierdzenie ostateczne; 1984 liczyły 351 sióstr w 44 domach;
dom gen. w Z a p o p a n ;

° f. Matki Bożej Współcierpiącej (-> Współodkupicielka);

° f. Matki Bożej z Góry, Francescane di Nostra Signora
del Monte, na prawie d i e c , eryg. 1853 w Genui (Włochy)
z klasztoru f., zał. tam (w sanktuarium del Monte) 1759
przez Rosę Bianchi (zm. 1759) i Giambattiste da Rapallo
OFMRef celem kształcenia dzieci i opiekowania się starcami;
1956 agregowane do braci mniejszych; prowadzą działalność
charytatywno-wychowawczą; 1973 liczyły 51 sióstr; d om gen.
w Genui;

° f. Matki Bożej z Kalwarii, Franciscaines de Notre-Dame
du Calvaire, na prawie d i e c , zał. 1880 w Grèzes (Francja)
przez Marie Joséphine Galtier (imię zak. Matka od Krzyża,
zm. 1915) dla opieki nad sierotami i dziećmi opuszczonymi;
1919 agregowane do kapucynów; 1893 założyły dom w Algierze,
skąd ok. 1955 powróciły do Francji; 1955 liczyły 86
sióstr w 5 domach; d om gen. w Grèzes;

° f. Matki Bożej Świątyni, Franciscaines de Notre-
Dame du Temple, na prawie p a p . , zał. 1858 w Les Salles-Lavauguyon
(Francja) przez ks. Pierre Auguste Rougiera
celem niesienia pomocy kapłanom chorym i w podeszłym
wieku; 1879 otrzymały zatwierdzenie d i e c , 1928 czasowe
Stolicy Apost., a 1936 ostateczne; 1905 agregowane do franciszkanów;
1954 liczyły 152 siostry w 18 domach, w tym 2
w Belgii; d om gen. od 1958 w Ambazac ( F r a n c j a ) ; 1969 zgłosiły
przynależność do unii sióstr św. Franciszka z Asyżu;

° f. Matki Bożej Zwycięskiej (—> Zwycięska Matka Boża);

° f. Milicji Niepokalanej (—* Rycerstwo N i e p o k a l a n e j ) ;

° f. misjonarki Macierzyństwa Bożego, Franciscan
Missionaries of the Divine Motherhood (do 1951 misjonarki
krajowe św. Franciszka, The Home Missionary Sisters of
St. Francis), na prawie p a p . , zał. 1935 w Guildford (Wielka
Brytania) przez Francis Spring (imię zak. Maria) z członkiń
instytutu utworzonego 1873 w Rochdale przez Alice Ingham
(imię zak. Franciszka, zm. 1890), a 1887 przeniesionego do
Hampstead; 1946 agregowane do braci mniejszych, 1951
otrzymały dekret pochwalny Stolicy Apost., a 1963 zatwierdzenie
ostateczne; celem ich jest kształcenie sierot oraz
opieka nad starcami i chorymi; prowadzą też kliniki położnicze
- pierwszy zakład położniczy Mount Alvernia Nursing
Home założyły 1935 w Guildford; 1946 rozpoczęły pracę
mis. w Afryce, 1947 w Azji, 1961 na Oceanii, 1962 w Stanach
Z j e d n . , 1967 w Jordanii; 1984 liczyły 379 sióstr w 34 domach;
dom gen. w Godalming (hrabstwo Surrey, Wielka Brytania);

° f. misjonarki Maryi, Franciscaines Missionnaires de
Marie (FMM), zgrom, zakonne na prawie pap. zał. 1877 w
U t a k a m a n d (Indie) przez H. —» Chappotin de Neuville dla
realizacji powsz. misji Kościoła przez kontemplację i apostolstwo;
1882 agregowane do Trzeciego Zakonu Regularnego
św. Franciszka z Asyżu, 1885 otrzymało dekret pochwalny
Stolicy Apost., a 1890 ostateczną a p r o b a t ę .
Zgromadzenie rozwijało się dynamicznie; 1877 założono
placówki we Francji, 1882 we Włoszech, 1885 w Tunezji,
1886 w -» Chinach (II B 3) i na Cejlonie, 1887 w Anglii, 1888
w Szwajcarii, 1889 w Belgii, 1892 w Kanadzie, 1895 w Portugalii,
1897 w Japonii i Austrii, 1899 na Węgrzech, 1900 w
Hiszpanii, 1903 w Stanach Zjedn., 1904 w Chile i 1907 w
Rosji; 1986 liczyło 9052 siostry, 50 prowincji i 900 domów
w 76 krajach (w Europie - 3325 sióstr, 254 domy i 11 prowincji,
w Afryce - 1018 sióstr, 12 prowincji i 114 domów, w
Ameryce Pn. - 556 sióstr, 2 prowincje, 45 domów, w Ameryce
L a c - 917 sióstr, 8 prowincji i 137 domów, w Azji - 3104
siostry, 16 prowincji, 287 domów, w Oceanii - 132 siostry, 1 prowincję, 20 domów). Placówki mis. mają obsadę międzynar.
i prowadzą działalność ewangelizacyjną, społ. i med.
oraz oświatowo-wychowawczą.

Pierwsze Polki wstępowały do zgrom, we Włoszech (1896
Katarzyna Godzik), Austrii, a najliczniej w Rosji, gdzie
prowadziły zakłady wychowawcze dla dzieci oraz dla starców
(np. w Petersburgu, Łudzę, Mikołajówce, Odessie i Kijowie);
z fundacji A. Szeptyckiego M.E. —» Drzewiecka założyła
1922 w Łabuniach k. Zamościa dom zgrom., gdzie powstał
także nowicjat f. oraz prowadzony przez siostry sierociniec
dla dziewcząt i ochronka dla dzieci wiejskich. Powstające
placówki f. (1927 Warszawa, 1930 Zamość, 1939 Michelin k.
Włocławka i Smorgonie k. Wilna) należały do prowincji
austr., której przełożoną prow, była 1926-46 Melania Jabłońska
(zm. 1946). W okresie II wojny świat, siostry świadczące
pomoc dzieciom, więźniom, uciekinierom, wysiedleńcom,
Ż y d om i p a r t y z a n t om pracowały przejściowo w Radecznicy
(1941-44), Wolbromiu, Imbramowicach i Pilicy
(1944-45); w prowincji pol. (utworzonej 1969), 1986 były
404 siostry (w tym 90 za granicą) w 18 domach (1922 Łabunie-
Park, 1927 Warszawa, 1930 Zamość, 1944 Klemensów,
1945 Kietrz, 1946 Łabunie-Dom Dziecka, 1964 Kadłub k.
Strzelec Opolskich, 1966 Piastów, 1971 Z a k o p a n e , 1974 Grudziądz,
1975 Bydgoszcz, Okuniew k. Warszawy, Przytocko,
Szczuczyn, 1976 Gorzków k. Bochni, Dźwirzyno, Józefów k.
Biłgoraja, 1977 Otwock), w których katechizują, opiekują
się małymi dziećmi, niepełnosprawnymi, pomagają w pracy
par. oraz propagują ideę mis.; pol. f. pracują także na misjach
zagr. (łączna liczba żyjących i zmarłych pol. misjonarek
wynosi ok. 300 sióstr).

Duchowość zgrom, jest oparta na Regule III Zakonu św.
Franciszka i własnych konstytucjach; czynny apostolat łączy
się z kontemplacją, skoncentrowaną na codziennej adoracji
Najśw. Sakramentu. Zgromadzenie wydało 8 błogosławionych
(—* chińscy męczennicy oraz Maria Assunta Pallotta,
zm. 1905, beatyf. 1954); publikują mies. „Service d'informat
i o n " (Grf 1972-), kontynuujący tradycję periodyków „Annales
des Franciscaines Missionnaires de M a r i e " (Vanves 1886-),
który służył propagowaniu idei mis. i wychodził w 6 wersjach
językowych, „Almanach des Franciscaines Missionnaires
de Marie" (Vanves 1892-), którego dopełnieniem był
„Le Courrier Missionnaire des J e u n e s " (Vanves 1927-)
oraz „Chronique i n t i m e " (R 1921-); dom gen. w Rzymie.

 

M.B. Hygonct, Une grande âme, une grande oeuvre. La très révérende mère Marie de la Passion, fondatrice des franciscaines missionnaires de Marie, P 1922, 1924; F. Dare, Marie de la Passion, fondatrice des franciscaines missionnaires de Marie, P 1927, Vanves 19353; G. Goyau, Une fondatrice d'institut missionnaire. Mère Marie de la Passion et les franciscaines missionnaires de Marie, P 1935; S. Bieda, Zgromadzenie sióstr f. misjonarek Maryi w Polsce w latach 1922-1969. Lb 1972 (mpsBKUL); J. Miciuta, Udział polskich sióstr f. misjonarek Maryi w dziele misyjnym Kościoła na tle rozwoju i zaangażowania misjonarskiego całego zgromadzenia. Wwa 1974 (mpsBATK); M. Hubaut. M.T. de Maleissye, Ce que nous avons vu, nous vous l'annonçons. L'expérience de Dieu, source de la mission. François d'Assise - Marie de la Passion. Mulhouse 1976; H. Jerzmański, Teresa Solían FMM (1901-1973) „Abuela" wszystkim dla trędowatych, w: Świadkowie wiary Ameryki Łacińskiej. Od wielkich odkryć geograficznych do czasów współczesnych, Wwa 1984, 113-119; Franciscaines Missionnaires de Marie. Pour la mission et ses risques 1877-1984. Grf 1985.

 

° f. misjonarki Maryi Wspomożyciclki (—» Wspomożycielka
Chrześcijan);

° f. misjonarki Matki Dobrego Pasterza, Franciscanas
Misioneras de la Madre del Divino Pastor, zgrom, na prawie
pap. powstałe 1868 w Hiszpanii j a k o o d ł am wspólnoty zak.,
zał. 1850 przez Isabelle Jovar i Marię Valdés w celu wychowywania
dzieci i młodzieży; 1899 uzyskały ostateczne
zatwierdzenie, a 1906 agregację do braci mniejszych; 1984
liczyły 894 siostry w 108 domach;

° f. misjonarki Matki Bożej, Franciscaines Missionnaires
de Notre-Dame (do 1969 f. de Calais), na prawie p a p . , eryg.
1854 d e k r e t em bpa Arras (Francja), zatwierdzającym w tej
diec. unię 7 klasztorów tercjarek f., które powstały w XIV-
-XV w. dla opieki nad chorymi w szpitalach i domach prywatnych;
unię poprzedziła 1852 agregacja tych klasztorów do kapucynów, odnowiona 1907; 1867 otrzymały dekret
pochwalny Stolicy Apost., a 1873 zatwierdzenie ostateczne;
zajmują się działalnością mis. oraz charytatywno-wychowawczą;
pracują w Argentynie, Belgii, Brazylii, Portugalii, Stanach
Zjedn. i Wielkiej Brytanii; f. francuskie mają stacje
mis. w Somali, Etiopii i na Madagaskarze, a f. portugalskie
w Mozambiku; 1955-69 przyłączyły się do nich 4 zgromadzenia
diec. - f. MB Anielskiej z Cambrai (zał. 1820 w Lille
przez kapucynki-urbanistki celem kształcenia młodzieży),
f. MB Nadziei (zał. 1885 w Paryżu przez Marguerite Brun,
imię zak. Maria Józefa, zm. 1921) dla opieki nad chorymi,
f. z Nazaretu (—» franciszkanki II D 22°), zakonnice MB
z Treilles; 1984 liczyły 895 sióstr w 105 domach; dom gen.
w Paryżu;

° f. misjonarki Matki Bożej Pokoju, Franciscanas
Misioneras de Nuestra Señora de la Paz, na prawie d i e c,
zał. 1942 w Ensenada na Płw. Kalifornijskim przez Felipe
Torres H u r t a d o , wikariusza apost. Dolnej Kalifornii (obecnie
diec. Tijuana) i Caterine Rodriguez, tercjarkę f., dla pomocy
k a p ł a n om w pracy mis.; 1948 agregowane do braci mniejszych,
1954 otrzymały zatwierdzenie d i e c ; 1973 uczyły 65
sióstr w 9 domach; dom gen. w Tijuana;

° f. misjonarki Matki Bożej Nieustającej Pomocy (—»
Nieustającej Pomocy Matka Boża);

° f. misjonarki Narodzenia
Matki Bożej (—» narodzenie Maryi);

° f. misjonarki
Niepokalanego Poczęcia z Angol (Chile);

° f. misjonarki
Niepokalanego Poczęcia z Barcelony;

° f. misjonarki Niep
o k a l a n e j ;

° f. Najczystszego Poczęcia;

° f. Niepokalanego
Poczęcia Maryi Panny z Bonlanden;

° f. Niepokalanego
Poczęcia Maryi Panny z Clinton;

° f. Niepokalanego Poczęcia
Maryi Panny z Kota Kinabalu;

° f. Niepokalanego
Poczęcia Maryi Panny z Přerov;

° f. Niepokalanego Poczęcia
Maryi z H u á n u c o ;

° f. Niepokalanego Poczęcia Matki
Boga;

° f. Niepokalanego Poczęcia z Champfleur;

° f. Niepokalanego Poczęcia z Glasgow;

° f. Niepokalanego
Poczęcia z Grazu;

° f. Niepokalanego Poczęcia z
Lipari;

° f. Niepokalanego Poczęcia z Lons-le-Saunier;

° f. Niepokalanego Poczęcia z Meksyku;

° f. Niepokalanego
Poczęcia z Modeny;

° f. Niepokalanego Poczęcia
z Peorii;

° f. Niepokalanego Poczęcia z Peru;

° f. Niepokalanego
Poczęcia z Dubrownika (na Dańcach);

° f.
Niepokalanego Poczęcia z Rock-Island (Illinois, Stany
Z j e d n . ) ;

° f. Niepokalanego Poczęcia z Walencji;

° f.
Niepokalanej;

° f. Niepokalanej Dziewicy Maryi Matki
Boga;

° f. Niepokalanej z Szibenik;

° f. od Niepokalanego
Poczęcia NMP z Toledo (—» niepokalane poczęcie V);

° f. Niepokalanego Serca Maryi z Czangsza;

° f. Niepokalanego
Serca Maryi z Okinawy;

° f. Niepokalanego
Serca Maryi z Quilon (—» Serce Maryi V ) ;

° f. niepokalanki, Francescane Immacolatine, na prawie
p a p . , zał. 1881 w Pietradefusi (Włochy) przez A n t o n i o Acerneso
OFMCap (imię zak. Ludovico da Pietradefusi, zm.
1916) dla nauczania i opieki nad dziewczętami; prowadzą
działalność charytatywno-wychowawczą; 1945 otrzymały
zatwierdzenie d i e c , a 1950 dekret pochwalny Stolicy Apost.;
1947 agregowane do kapucynów; 1950 rozpoczęty pracę
mis. w Brazylii; 1984 liczyły 123 siostry w 22 domach; dom
gen. w Pietradefusi;

° f. oblatki Maryi Niepokalanej (—> franciszkanki II
D 22°);

° f. Ofiarowania bł. Dziewicy Maryi (—> ofiarowanie
NMP);

° f. Rodziny Maryi, zw. potocznie mariankami (do 1903
pod nazwą Rodzina Maryi), żeńskie zgromadzenie zak.
założone 1857 w Petersburgu przez Z.Sz. —> Felińskiego,
mające za cel wychowywanie dzieci, opiekę i pielęgnowanie
chorych, starców i kalek.

Ze względu na warunki polit, zorganizowane zostało w
sposób tajny na podstawie ustnego zezwolenia abpa mohylewskiego
W. —* Żylińskiego w Przytułku dla Ubogich
Rzym.-Kat. Wyznania; charakterystyczną cechą duchowości f. jest pokora i prostota oraz naśladowanie ukrytych cnót
Najśw. Rodziny; siostry, ze względu na zakaz tworzenia
zgromadzeń zak. w Rosji, używały ujednoliconego stroju
świeckiego; za pierwszej przełożonej zak. i kierowniczki
zakładu, F. —> Dymman, zgromadzenie objęło placówkę
szpitalną w Iłłukszcie (Kurlandia), a 1862 Feliński zostawszy
abpem warsz. powierzył im opiekę nad domem sierot
w Warszawie (przy ul. Żelaznej); po zesłaniu Felińskiego
1863 do Jarosławia nad Wołgą, zgrom, mimo trudności
rozwijało się pomyślnie dzięki energii Dymman; powstały
nowe placówki na terenach dawnego Królestwa: Zakład Wychowawczy w Warszawie przy ul. Hożej (1874), szkolą
i internat w Kostowcu (1877), a w cesarstwie ros. - drugi
dom w Petersburgu i szpital w Rydze (1863), sanatorium w
Jałcie na Krymie, kilka placówek w Odessie (od 1870),
w Rejdówce (1873) i w Mikołajówce (ok. 1874). Po zwolnieniu
abpa (1883), Dymman nawiązała z nim kontakt w
Dźwiniaczce na Podolu (zabór austr.), powierzając jego
kierownictwu f.; otwarto domy w Czerniowcach w Rumunii
(1884) i Dźwiniaczce (1885);

groźba dekonspiracji zgrom,
w państwie ros. oraz sprzeciw Dymman na wprowadzenie w
nim reguły napisanej przez Felińskiego, doprowadziły 1889
do podziału na 2 gałęzie; domy w Czerniowcach i Dźwiniaczce
z Zofią Kończą (1895 mianowana przez Felińskiego przełożoną
gen.) na czele z kilkoma siostrami pozostały przy założycielu,
który od nowa zaczął organizację zgromadzenia,
otwierając w Dźwiniaczce nowicjat i uzyskując 1891 zatwierdzenie
konstytucji zak. od abpa lwowskiego S. —» Morawskiego;
nowe placówki powstały we Lwowie (1892), dokąd
przeniesiono nowicjat, i Łomnie (1895); zgromadzenie na
terenie Austrii zaczęło przybierać zewn. formy zak. (habit
i jawne życie zak.);

1903 zostało ono agregowane do I zakonu
św. Franciszka, przyjmując obecną nazwę; 1906 rozpoczęło
pracę w Brazylii; 1909 uzyskało —> dekret pochwalny.
Gałąź w państwie ros., nie używająca stroju zak., pod
zarządem Dymman, pomimo zewn. rozwoju i starań, nie
uzyskała aprobaty pap.; po śmierci Dymman (1906), za
generalatu Marii Drzewieckiej, doszło 1908 do jej połączenia
z f. misjonarkami Maryi (—» franciszkanki II B 30°),
jednak już 1913 Matylda Getter z 40 siostrami (dawne
członkinie), opuściła f. misjonarki Maryi, reaktywując
gałąź zgrom. Rodziny Maryi w państwie ros.; zmiany po
I wojnie świat, ułatwiły połączenie 1919 obu gałęzi (z zaboru
austr. 479 profesek i 24 nowicjuszki, a z zaboru ros.
53 profeski i 14 nowicjuszek) w jedno zgrom.; ostatecznie
zatwierdzone na prawie pap. 1934, jako zgrom, jednochórowe
i agregowane do III zakonu św. Franciszka, podzielone
zostało na 5 prowincji (3 w Polsce, po 1 w Brazylii i Rumunii);
1934 liczyło 160 placówek w Europie i 27 w Brazylii. Podczas
II wojny świat, zamordowano 9 sióstr, a 44 wywieziono
do Ravensbrück; rozwiązano nowicjat we Lwowie; f. uczestniczyły
w ruchu oporu prowadząc nauczanie i akcję charytatywną,
także wobec Żydów.

W 1947 w Polsce było 125 domów
z 1042 siostrami, w Brazylii - 35 domów i 193 siostry;
zlikwidowano prowincję rum., a dom gen. przeniesiono do
Warszawy; w tym czasie f. prowadziły 37 szkół, 35 domów
dziecka, 39 przedszkoli, 21 szpitali, 19 internatów, 5 domów
opieki dla starców; 1980 poprawiono tekst nowych konstytucji
i statutów; 1986 f. w 5 prow. (Warszawa, Kraków, Poznań,
Kurytyba, Erechemi) liczyły 1465 sióstr (1374 profeski) w
160 domach w Polsce, Brazylii i Włoszech.

 

Ustawy Rodziny Maryi, Kr 1888; Z.Sz. Feliński, Pamiętniki, Kr 1897, Lw
1911, II 54-55, 58-64. 85-92; M. Getter, To, co najbardziej utrwaliło się i pozostało w mojej pamięci, Wwa 1954 (mps, Archiwum f. Rodziny Maryi, Wwa); J. Bar, Polskie zakony. PK 4(1961) 481-484; T. Frącek. Rodzina Maryi - dzieło sługi Bożego arcybiskupa Zygmunta Szczęsnego Felińskiego. WAW 57(1975) 502-514; H. Wyczawski, Arcybiskup Zygmunt Szczęsny Feliński 1822-1895, Wwa 1975, 260-284, 369-385.

 

° f. służebnice Maryi z Blois;

° f. służebnice z Q u a d a l t o
(—> Imię Maryi I I I ) ;

° f. Serca Maryi;

° f. służebnice
Najczystszego Serca Maryi (—» Serce Maryi V);

° f. szpitalne i nauczycielki Niepokalanego Poczęcia;

° f. szpitalne
Niepokalanego Poczęcia (—* n i e p o k a l a n e poczęcie NMP V ) ;

° f. Hufca (Stada) Maryi, Franciscanas del Rebaño de
Maria, na prawie diec., eryg. 1925 w Kadyksie (Hiszpania)
ze Stow. Pobożnych Dam zał. tam 1878 przez Encarnación
Carrasco Tenorio (zm. 1917) i Francisco Medina y Muñoz
(zm. 1908) dla kat. wychowywania ubogich dzieci; opiekują
się też chorymi i starcami; 1926 agregowane do braci mniejszych;
1973 liczyły 115 sióstr w 14 domach; dom gen. w
Kadyksie;

° f. Zaśnięcia i Wniebowzięcia MB (—> wniebowzięcie
NMP);

° f. ze zgrom. MB z Lourdes, Sisters of t h e Third O r d e r
Regular of Saint Francis of the Congregation of Our Lady of
Lourdes, na prawie p a p . , zał. 1877 w Rochester (Minnesot
a , Stany Zjedn.) przez Mary Catherine Moes (imię zak.
Alfreda, zm. 1899) celem kształcenia młodzieży, pielęgnacji
chorych, służenia potrzebującym w krajach trzeciego świata;
1888 otrzymały zatwierdzenie d i e c , 1912 dekret Stolicy
Apost., a 1945 zatwierdzenie konst.; 1906 agregowane do
braci mniejszych; 1917 założyły dom w Sylvania (—» franciszkanki
II B 79°); prowadzą działalność charytatywno-wychowawczą;
od 1963 pracują w Kolumbii (Bogota) i Peru
(Lima); 1984 liczyły 624 siostry w 97 domach; dom gen. w
Rochester;

° f. ze zgrom. MB z Lourdes, Sisters of St. Francis of
t h e Third O r d e r of t h e Congregation of Our Lady of Lourdes,
na prawie pap., eryg. jako diec. 1930 w Sylvania (Ohio,
Stany Zjedn.) z powstałej tam 1916 prow. f. ze zgrom. MB
z Lourdes (—» franciszkanki II B 78°); 1933 agregowane do
braci mniejszych, 1957 otrzymały dekret pochwalny Stolicy
Apost., a 1964 zatwierdzenie ostateczne; kształcą młodzież
( i pielęgnują chorych, prowadzą szkoły podstawowe i średnie,
kolegia, szpitale, ośrodki katechet.; 1984 liczyły 440 sióstr
w 41 domach; dom gen. w Sylvanii;

° f. Zwiastowania (—» zwiastowanie NMP V);

° f. ze
zgrom, sióstr od MB Bolesnej III zakonu regularnego św.
Franciszka z Asyżu (—» serafitki);

° f. ze zgrom, sióstr
Narodzenia N M P (—> natywitanki);

° f. misjonarki Niepokalanego
Serca Maryi (-» Serce Maryi V).

Podobne prace

Do góry