Ocena brak

FRANCISZKANKI - ZGROMADZENIA ZAKONNE - POD WEZWANIEM ŚWIĘTYCH

Autor /Heg Dodano /28.09.2012

° f. bł. Kingi (Kunegundy),
Congregation of the Franciscan Sisters of Blessed
Kunegonde, od 1976 - f. z Chicago, zgrom. III zak. regularnego
na prawie p a p . , o ślubach prostych, zał. 8 XII 1894
w Chicago przez J. Dudzik przv współudziale Róży Wisińskiej
(1850-1917) i M.W. Barzyńskiego CR; 1925 zgrom,
afiliowano do braci mniejszych, 1930 otrzymało dekret pochwalny
Stolicy Apost., a 1939 zatwierdzenie konstytucji
zak. opartych na regule III zakonu św. Franciszka.

Pierwotnym celem zgrom, było niesienie pomocy starcom
i ubogim chorym, zwł. emigrantom pol.; z czasem zgrom,
zajęło się wychowaniem rei. i nauczaniem młodzieży, prowadząc
sierocińce i szkoły; 1898 f. wybudowały na przedmieściu
Chicago (Avondale) Dom św. Józefa dla starców
i kalek, który stał się domem macierzystym zgrom. (1899
otwarto tu nowicjat); 1901 rozpoczęły działalność dydaktyczną,
co - wobec wzrastającej liczby emigrantów - stało
się ich głównym zadaniem; rozpoczęto też przygotowania
do pracy w szpitalach; 1947 f. otworzyły pierwszy szpital
(wkrótce p o t em dalsze 3) i szkołę pielęgniarską; 1957 zajmowały
się nauczaniem w 21 szkołach par. i 2 szkołach średnich
(Johnstown, Chicago), a ponadto sprawowały opiekę
nad domami dla starców i sierocińcami; 1984 zgrom, miało
18 domów i liczyło 219 sióstr; dom gen. od 1963 znajduje
się w Lemont (Illinois).

 

S. Targosz. Polonia katolicka w Stanach Zjednoczonych w przekroju, Detroit 1943. 59-60; M.G. Raniszewska, Rys historyczny zgromadzenia sióstr f. błogosławionej Kunegundy, Ch 1947; M. Tullia, Polish American Sisterhoods and their Contribution to the Catholic Church in the United States, SPM VI 473-481; H.M. Malak. Apostołka miłosierdzia z Chicago, Lo 1962. Tor 19741; G. Rocca, DIP IV 270-271; H. Roggen, DHGE XVIII 605.

 

° f. bł. —» Angeliny z Marsciano;

° f. córki św. Franciszka
Serafickiego, zał. w Sandomierzu 1928 jako stow, sióstr f.
przez ks. Antoniego Rewerę (zm. 1942) przy współpracy
Anieli Osmali (zm. 1942), grupowały tercjarki świeckie,
k t ó r e składając śluby prywatne i prowadząc życie wspólne,
zajmowały się organizacją rekolekcji dla członkiń —> zakonu
trzeciego i zapewnieniem im opieki na starość; pod wpływem
ks. W. G r a n a t a , który opierając się na projekcie ks. Rewery
opracował konstytucje zak., bp sand. J.K. Lorek 1959 erygował
je kanonicznie jako zgromadzenie zak. na prawie
d i e c ; siostry pracują w parafiach jako katechetki, zakrystianki
i organistki oraz prowadzą działalność charytatywną;
1986 zgrom, liczyło 70 sióstr, 4 domy zak. w Sandomierzu
(w tym d om gen.) i 11 placówek parafialnych.

 

J. Krasiński. Nasz sandomierski Maksymilian. KDS 66(1973) 12-14; J. Lewiński. Jubileusz 25-lecia zatwierdzenia Zgromadzenia, KDS 72(1979) 41-42; Zgromadzenie Córek św. Franciszka Serafickiego, Jak ojciec prawdziwy, w; Chrześcijanie. Wwa 1982, XI 186-187; J. Lewiński. Jubileusz 25-lecia zatwierdzenia Zgromadzenia, KDS 78(1985) 87-88.

 

° f. misjonarki św. Antoniego z Padwy, Franciscanessen
Missiezusters van de heilige Antonius van Padua, na prawie
d i e c , zal. 1913 w B o e r d o n k (Holandia) przez G e r a r d u s a Wilhelma
Schijndela celem przygotowywania misjonarek dla
krajów trzeciego świata; 1913 otrzymały zatwierdzenie d i e c ,
a 1927 zostały agregowane do kapucynów; 1924 rozpoczęły
pracę w Norwegii, 1931 na Borneo, 1957 na Arubie (Antyle
Hol.) i w Brazylii; 1926-64 prowadziły działalność w Kongu
(miały tam 6 stacji mis.), skąd musiały się wycofać wskutek
trudnych warunków polit.; w krajach mis. zajmują się katechizacją,
nauczaniem, formacją miejscowych sióstr, pielęgnacją
chorych w szpitalach; w Holandii pracują j a k o pielęgniarki
społ., opiekują się starcami i chorymi psych., prowadzą
przedszkola, angażują się w prace par.; 1975 liczyły
222 siostry w ok. 20 domach; dom gen. od 1921 w Ästen
( H o l a n d i a ) ;

° f. misjonarki św. —» Józefa Oblubieńca;

° f. misjonarki św. —> Klary z Asyżu;

° f. regularne Wszystkich Świętych, Francescane Regolari
di Ogni Santi, na prawie p a p . , eryg. 1906 j a k o diec. we
Florencji z zał. tam 1711 klasztoru tercjarek f.; 1938 otrzymały
dekret pochwalny Stolicy Apost. i zatwierdzenie czasowe,
a 1948 ostateczne; 1859 agregowane do braci mniejszych;
zajmują się działalnością charytatywno-wychowawczą;
1942 przyłączyło się do nich zgrom, diecezjalne f. sakrament
e k (Francescane Sacramentine) zał. 1870 w Capannori (Włochy),
mające za cel adorację Najśw. Sakramentu i kształcenie
młodzieży; 1984 liczyły 181 sióstr w 25 domach; dom
gen. we Florencji;

° f. szpitalne św. Elżbiety z Akwizgranu (—> elżbietanki
1°);

° f. szpitalne św. Elżbiety z Luksemburga (—» elżbietanki
13°);

° f. św. Antoniego z Padwy, Francescane di Sanť Antonio,
na prawie p a p . , eryg. 1921 j a k o diec. w Neapolu z klaszt
o r u klauzurowego f. pokutnic alkantarzystek (Solitarie
Alcantarine) zał. t am 1822 przez F o r t u n a t e De Nicola (imię
zak. Maria, zm. 1829); agregacja do franciszkanów konwentualnych
z 1876 została ponowiona 1943; 1946 otrzymały
dekret pochwalny Stolicy Apost., a 1957 zatwierdzenie
ostateczne; prowadzą działalność charytatywno-wychowawczą;
1978 liczyły 105 sióstr w 17 domach; dom gen. od 1967
w Rzymie;

° f. św. Antoniego z Padwy, Francescane di Sanť Ant
o n i o (do 1970 Povere Figlie di Sanť Antonio), na prawie
p a p . , zał. 1901 w Carpino (Włochy) przez Giulie Bonifacio
dla opieki nad opuszczonymi dziećmi; 1901 otrzymały zatwierdzenie
d i e c , 1941 dekret pochwalny Stolicy Apost.,
a 1949 zatwierdzenie ostateczne; 1906 były agregowane do
braci mniejszych; zajmują się kształceniem młodzieży, opieką
nad sierotami, chorymi i starcami; 1984 liczyły 168 sióstr
w 27 domach; d om gen. w Aricci (Włochy);

° f. św. Bernardyna ze Sieny (—» bernardynki 2);

° f. św. Elżbiety z Bredy (—» elżbietanki 4°);

° f. św. Elżbiety
z Humboldt (—> elżbietanki 11°);

° f. św. —» Franciszka
Solano;

° f. św. —> Jerzego Męczennika;

° f. św. Józefa
Dobrych Dzieł (-> Józef Oblubieniec) ;

° f. św. Józefa, Franciscan Sisters of Saint Joseph, jednochórowe
zgromadzenie zak. na prawie p a p . , o p a r t e na regule
III zakonu św. Franciszka z Asyżu, mające na celu formację
rei. i intelektualną dzieci i młodzieży w szkołach oraz opiekę
nad starcami i chorymi.

Powstały 1897 z przekształcenia grupy —> boromeuszek
na czele z Agnieszką Hilbert (imię zak. Maria Koleta) sprowadzonych
z Pittsburgha (Pensylwania) przez I.K. Fudzińskiego
OFMConv do par. św. Stanisława Bpa w T r e n t o n (stan
Nowy Jork); 1898 uzyskały aprobatę bpa Buffalo, 1928
dekret pochwalny, a 1936 zatwierdzenie Stolicy Apost.;
agregowane do franciszkanów konwentualnych, zostały
poddane jurysdykcji miejscowych bpów; w miarę rozwoju f.
objęły działalnością apost. inne narodowości; 1975 prowadziły
w Stanach Zjedn. i Ameryce L a c 40 szkół elementarnych,
3 średnie ogólnokształcące, 3 pielęgniarskie i technika medyczne,
1 college, 3 domy dla starców i nieuleczalnie chorych;
1984 zgrom, liczyło 37 domów zak. i 339 sióstr; dom
gen. w Hamburgu (Nowy J o r k ).

 

Pamiętnik 50-lecia zgromadzenia sióstr f. św. Józefa, Hamburg (Nowy Jork) 1947; M. Tullia, Polish American Sisterhoods and their Contribution to the Catholic Church in the United States. SPM VI 493-500; J. Bar. Polskie zakony. PK 4(1961) 162; G. Odoardi, DIP IV 417-418; AnPont 1983.

 

° f. św. Józefa z Kisii (Kenia);

° f. św. Józefa z Madras;

° f. św. Józefa z Meksyku;

° f. św. Józefa z South
Bend;

° f. św. Józefa z Ursbergu ( R F N ) ;

° f. św. Józefa
z Valkenburga (—» Józef Oblubieniec);

° f. św. —» Klary
z Asyżu;

° f. św. —» Rafala A r c h a n i o ł a ;

° f. św. —> Weroniki Giuliani;

° f. św. —* Wincentego a Paulo;

° kongr.
szarych sióstr św. Elżbiety (—» elżbietanki 17°);

° f. ze
zgrom, sióstr od św. Józefa III zakonu św. Franciszka z Asyżu
(—> józefitki);

° f. ze zgrom, sióstr opieki społecznej pod wezw. św.
Antoniego, antonianki, Congregatio Sororum a Succursu
Sociali sub patrocinio Sancti Antonii, na prawie d i e c , zał.
1933 w Poznaniu (przeniesione wkrótce do Wielunia) przez
Innocentę Katarzynę Rzadką ze zgrom. —> serafitek w celu
opieki nad chorymi i ubogimi w domach prywatnych; 1946
otrzymały zatwierdzenie od bpa częstochowskiego T.F.
Kubiny, a 1960 agregację do franciszkanów; 1970 liczyły
61 sióstr w 13 domach; dom gen. w Wieluniu;

° córki św. Franciszka, Figlie di San Francesco, zał.
po 1890 we Florencji przez Marię Biagiotti (imię zak. Klara
od Najśw. Sakramentu, zm. 1922), od 1901 na prawie d i e c ,
1908 agregowane do braci mniejszych; konstytucje zatwierdzono
1953; zajmują się pracą par., zwł. opieką nad ludźmi
starszymi; 1971 liczyły 37 sióstr w 4 domach;

° córki św. Franciszka z Asyżu z Ostrzyhomia, Asziszi
szent Ferenc Leanyai, na prawie p a p . , zał. 1894 przez Annę
Mutter; pozostawały pod duchowym kierownictwem Ludwika
Tomcsanyiego SJ, który zredagował ich konstytucje, zatwierdzone
1904; po odejściu 1910 założycielki (powołała
zgrom, sióstr Krwi Przenajdroższej, —* Krew Chrystusa)
kierownictwo objęła Flora Kuczera (zm. 1944), uważana za
współzałożycielkę; 1919 powstała prow, rumuńska, 1925
słowacka, 1946 amer.; 1935 uzyskały dekret pochwalny,
a 1945 ostateczne zatwierdzenie; 1940 agregowane zostały
do franciszkanów konwentualnych; po II wojnie świat, ich
domy w krajach socjalistycznych uległy konfiskacie, a siostry
żyją w rozproszeniu; w Stanach Zjedn. mają 4 domy, a matka
tej prow., na mocy decyzji Stolicy Apost. z 1948, posiada
takie same kompetencje, jakie ma przełożona gen. na Węgrzech;
1974 liczyły 800 sióstr;

° córki św. Franciszka z Asyżu z Pizy, Figlie di San
Francesco d'Assisi di Pisa, na prawie p a p . , zał. 1611 przez
Caterine Nicolai i Angele Guasperini pod kierunkiem franciszkanów
reformatów z Borgo a Mozzano; 1802 uzyskały
zatwierdzenie diec. bpa Lukki Filippo Sardiego; skasowane
przez ces. Napoleona I Bonapartego, 1824 odrodziły się;
1884 agregowane do braci mniejszych; 1901 przeniosły się do
Torre del Lago, a 1913 do Pizy, gdzie założyły dom gen.;
1984 liczyły 57 sióstr w 8 domach;

° córki św. Franciszka z Asyżu z Port Shepstone w Republice
Pd. Afryki, Daughters of St. Francis of Assisi from
Port Shepstone, na prawie diec., zał. 1922 w Mariannhill z
inicjatywy bpa A d a l b e r t a Fleischera (zm. 1963) przez Emilię
Armbuster (zm. 1949) ze zgrom, misjonarek Najdroższej
Krwi; 1925 agregowane do braci mniejszych; celem ich jest
praca dydaktyczna, pomoc domowa w placówkach mis. oraz
opieka nad dziećmi; 1971 liczyły 190 sióstr w 3 domach i 16
mis. stacjach;

° ubogie córki Świętych Stygmatów św. Franciszka,
Povere Figlie delle Sacre Stimmate di San Francesco, zw.
też Figlie delle Sacre Stimmate lub Stimmatine, na prawie
pap. zal. 1846 we Florencji przez Annę Fiorelli Lapini (zm.
1860); 1855 uzyskały uznanie Stolicy Apost. a 1888 ostateczne
zatwierdzenie; 1856 agregowane do braci mniejszych; celem
ich jest wychowywanie dzieci i młodzieży; miały prow, toskańską,
rzym., neapolitańską (od 1860) oraz albańską (od
1919); po II wojnie świat, otwarły domv w Brazylii (1960),
Hiszpanii (1966) i Ekwadorze (1974);' 1984 liczyły 1003
siostry w 127 domach; d om gen. w Rzymie.

Do góry