Ocena brak

FRANCISZKANKI - ZGROMADZENIA ZAKONNE - POD RÓŻNYMI WEZWANIAMI

Autor /Heg Dodano /28.09.2012

° f. adoratorki, Francescane
Adoratrici, na prawie d i e c , zał. 1921 w Riccione
k. Rimini (Włochy) przez Eleonorę Foresti (imię zak.
Maria Franciszka, zm. 1953) dla nieustającej adoracji wynagradzającej
Najśw. Sakramentu oraz opieki nad dziewczętami;
prowadzą sierocińce, bursy, pracownie; 1942 zostały
agregowane do kapucynów, a 1943 otrzymały zatwierdzenie
d i e c ; 1970 liczyły 43 siostry w 10 domach; dom gen. w Maggio
di Ozzano k. Bolonii;

° f. akcji pasterskiej, Irmas Franciscanas da Agäo Pastoral,
na prawie d i e c , eryg. 1968 z prow, brazylijskiej f.
z Au nad I n n em (—» franciszkanki II D 3°); 1972 otrzymały
zatwierdzenie konst., a 1974 zostały agregowane do braci
mniejszych; celem ich jest apostolat par. i kształcenie dzieci;
1974 liczyły 97 sióstr w 15 domach; dom gen. w Säo Paulo;

° f. alkantarzystki, Francescane Alcantarine, na prawie
p a p . , zał. 1869 w Castellammare di Stabia k. Neapolu przez
ks. Vincenza Gargiulo (zm. 1895) i Ludovica Russo w celu
kształcenia osieroconych dziewcząt; opiekują się także chorymi
i ubogimi; 1874 otrzymały zatwierdzenie diec. i agregację
do franciszkanów reformatów, 1894 dekret pochwalny
Stolicy Apost., a 1903 zatwierdzenie ostateczne; 1932 rozpoczęły
pracę mis. w Brazylii, gdzie 1974 liczyły 101 sióstr w 15
domach; od 1962 pracują w Hiszpanii, a od 1963 w Kanadzie;
1984 liczyły 657 sióstr w 80 domach; dom gen. w Rzymie;

° f. angelinki (—» angelinki);

° f. annuncjatki, Francescane della Santissima Annunziata,
na prawie p a p . , eryg. 1954 w Figline Valdarno k. Florencji
spośród oblatek obsługujących miejscowy szpital,
k t ó r e 1714 przyjęły regułę III zakonu franciszkańskiego;
1935 agregowane do braci mniejszych; 1984 liczyły 14 sióstr w
2 domach; d om gen. w Figline V a l d a r n o ;

° f. apostolatu parafialnego, Irmas do Apostolado Paroquial,
na prawie d i e c , eryg. 1964 w Lages (Santa Catarina,
Brazylia) z sodalicji f. Akcji K a t . , zał. 1957 w Ipoméia (diec.
Lages) przez Idę Meneghelli; 1961 zostały agregowane do
braci mniejszych, a 1968 przyjęły obecną nazwę; celem ich
jest prowadzenie prac par.; 1974 liczyły 35 sióstr w 8 domach;
dom gen. w Lages;

° f. córki Najśw. Serc Jezusa i Maryi, Franziskanerinnen
Töchter der heiligen Herzen Jesu und Maria, na prawie p a p . ,
zał. 1859 w Olpe (RFN) przez Anne Therese Pfänder (imię
zak. Klara, zm. 1882) celem nieustającej adoracji Najśw.
Sakramentu oraz kształcenia młodzieży, zwł. sierot; 1860
otrzymały zatwierdzenie d i e c , 1927 dekret pochwalny Stolicy
Apost., a 1939 zatwierdzenie ostateczne; 1905 agregowane
do braci mniejszych; 1863 większość f. przeniosła się
do Salzkotten; f. pozostałe w Olpe utworzyły nowe zgrom,
ubogich f. od Wieczystej Adoracji (—> adoratorki 22"); pozbawione
przez —» Kulturkampf pracy w szkolnictwie, zajmowały
się po 1875 pielęgnacją chorych; założyły domy - 1871
w Metzu (Francja), gdzie 1921 utworzyły prowincję f r a n e ,
a 1872 w Carondelet (Stany Z j e d n . ) , erygując t am 1877 prowincję
amer., która 1963 otworzyła misję w Santarém (Para,
Brazylia); od 1875 pracują też w Holandii, gdzie 1927 utworzyły
prowincję hol., skąd 1930 rozszerzyły swoją działalność
na Indonezję; 1963 miały 132 domy (1 w Belgii, 1 w
Brazylii, 11 we Francji, 42 w Holandii, 6 w Indonezji, 53
w R F N , 18 w Stanach Z j e d n . ) ; 1974 liczyły 1815 sióstr w 135
domach; d om gen. od 1949 w P a d e r b o r n , od 1967 w Rzymie;

° f. elżbietanki (-* elżbietanki 3°);

° f. elżbietanki
szare (—* elżbietanki 17°);

° f. elżbietanki z Padwy (—*
elżbietanki 16°);

° f. katechistki z Joinville (—> katechetki
f. z Joinville);

° f. kongregacji limburskiej, Franciscanessen van de
Congregatie van Limburg, na prawie d i e c , zał. 1805 w
Meerhout (Belgia) przez Antonię Schelles, f. z klasztoru
pokutnic rekolektek z Limburga (—* rekolektki) w Arendonk,
zniesionego w wyniku rewolucji f r a n c ; 1816 przeniosły
swoją siedzibę do Retie, a nast. założyły nowe klasztory
- 1819 w Arendonk, 1833 w Oosterlo, 1836 w Herentals
i 1839 w Borchtlombeek; w przeciwieństwie do zwyczajów
autonomicznych pokutnic rekolektek z Limburga, Schelles
zjednoczyła zał. przez siebie klasztory w jedną kongr., której
statuty, przejęte od franciszkanów z Arendonk, zatwierdził
1843 abp Mechelen; zajmowały się kształceniem i wychowywaniem
dziewcząt; pozostawały pod jurysdykcją franciszkanów,
a od 1847 abpa Mechelen; po śmierci założycielki 1856
klasztory uzyskały autonomię, dając początek nowym zgrom,
na prawie d i e c ; największy rozwój osiągnęły f. z Herentals
( Z u s t e r s Franciscanessen); odnowione ich konst. zatwierdził
1924 abp Mechelen; 1956 zostały agregowane do braci mniejszych;
do 1930 założyły 8 domów filialnych w Belgii, a od
1923 rozpoczęły pracę w Kongu Belg. (Zair), gdzie 1977
miały 6 stacji mis.; 1963 przyłączyły się do nich f. z Arendonk,
a 1964 f. z Retie; konst., odnowione w myśl wskazań
Soboru Wat. I I , zatwierdził 1969 abp Antwerpii; 1973 miały
w Belgii 11 domów ze 166 siostrami, a w Zairze było 26 sióstr;
f. z O o s t e r l o 1970 liczyły 32 siostry w 1 domu, a z Borchtlombeek
30 sióstr w 2 domach; d om gen. w Rozendaal;

° f. miłości, Hermanas Terciarias Franciscanas de la
Caridad (do 1890 Conservatorio Carita di S. Francesco), na
prawie pap., zał. 1878 w Buenos Aires (Argentyna) przez
Mercedes Guerre celem pielęgnacji chorych w ich domach
oraz katechizacji dzieci; 1880 otrzymały zatwierdzenie d i e c , 1908 dekret pochwalny Stolicy Apost., a 1909 zatwierdzenie
ostateczne i agregację do braci mniejszych; 1962 rozpoczęły
pracę w Urugwaju; 1963-71 pracowały także w Brazylii; 1984
liczyły 74 siostry w 18 domach; dom gen. w Buenos Aires;

° f. miłości c h r z ę ś ć z Manitowoc, Franciscan Sisters of
Christian Charity of Manitowoc, na prawie p a p . , zał. 1869
w Manitowoc (Wisconsin, Stany Zjedn.) przez Therese
Grämlich (imię zak. Gabriela, zm. 1914) w celu pielęgnacji
chorych i kształcenia młodzieży; 1876 przyłączyły się do
nich f. ze zgrom, nauczycielek św. Franciszka, zał. 1856 w
Gieboldehausen (Saksonia), które 1873 pod wpływem Kulturkampfu
wyemigrowały do Stanów Zjedn.; 1877 otrzymały
zatwierdzenie d i e c , 1911 afiliację do franciszkanów konwentualnych;
1948 dekret pochwalny Stolicy Apost., a 1962
zatwierdzenie ostateczne; zajmują się także ludnością indiańską
i meksyk. Stanów Zjedn.; mają domy również w
Peru; prowadzą szkoły podstawowe, średnie, pielęgniarskie,
konserwatorium muz. i kolegium, szpitale i domy starców
oraz wykonują prace usługowo-gospodarcze w seminariach
duch.; 1984 liczyły 801 sióstr w 83 domach; dom gen. w
Manitowoc;

° f. miłości c h r z ę ś ć z Wiednia, Franziskanerinnen von
der Christlichen Liebe (nazwa popularna - siostry z ulicy
H a r t m a n n a ) , na prawie p a p . , eryg. j a k o diec. 1857 w Wiedniu
z członkiń bractwa f., pracujących j a k o pielęgniarki w szpitalu;
zmuszone 1861 do opuszczenia szpitala, pielęgnowały
chorych w ich domach, a 1863-65 zbudowały przy ulicy Hartmanna
własny klasztor i szpital; 1907 agregowane do braci
mniejszych, 1914 otrzymały dekret pochwalny Stolicy Apost.,
1926 zatwierdzenie tymczasowe, a 1934 ostateczne; 1939
rozpoczęły pracę w Argentynie; aresztowane w czasie II
wojny świat, po skonfiskowaniu domu gen., odzyskały go
1956; zajmują się pielęgnacją chorych w domach i szpitalach,
kształceniem dzieci, zwł. sierot, opiekują się starcami;
pracują też w schroniskach, sierocińcach, szkołach gospodarstwa
domowego, wykonują prace gosp.-adm. w seminariach
duch.; 1984 liczyły 298 sióstr w 13 domach; dom gen.
w Wiedniu;

° f. misjonarki, Hermanas Terciarias Misioneras Franciscanas,
na prawie p a p . , zał. 1878 w Córdobie (Argentyna)
przez Marię Eugenię del Tránsito de los Dolores Cabanillas
(zm. 1885) i Quirco Porreca OFM; 1901 otrzymały dekret
pochwalny Stolicy Apost., a 1902 zatwierdzenie ostateczne;
1890 agregowane do braci mniejszych; zajmują się kształcen
i em ubogich dziewcząt, pielęgnacją chorych w szpitalach,
katechizacją oraz pracą mis. wśród ludności wiejskiej; ok.
1885 przyłączyły się do nich ubogie siostry św. Franciszka
z Asyżu; od 1914 pracują w Boliwii, a od 1957 także w Chile,
Brazylii i Urugwaju; 1981 liczyły 167 sióstr w 19 domach;
dom gen. w Córdobie;

° f. misjonarki Afryki, Franciscan Missionary Sisters for
Africa, na prawie p a p . , eryg. 1952 z prowincji f. z Baltimore
(—» franciszkanki II D 5°), powstałej 1937 w Ugandzie i 1951
agregowanej do kapucynów; 1953 założyły dom w Bostonie,
1954 w Paisley (Szkocja), 1956 w Dundalk (Irlandia); 1956
rozpoczęły pracę mis. w Rodezji Pn. (od 1964 Z a m b i a ) , gdzie
współpracowały w utworzeniu tubylczego zgrom, małych
sióstr św. Franciszka z Zambii; 1975 liczyły 234 siostry i miały
4 domy w Europie, 1 w Stanach Zjedn. oraz 6 stacji mis.
(ze szkołami i klinikami) w Ugandzie, 9 w Kenii, 1 w Republice
Pd. Afryki, 1 w Zambii i 2 w Etiopii; 1984 liczyły 214
sióstr w 31 domach; dom gen. od 1956 w D u n d a l k ;

° f. misjonarki z Asyżu, Francescane Missionarie di
Assisi (zw. też del Giglio), na prawie p a p . , eryg. 1924 z f.
tercjarek zał. 1702 w Asyżu przez Giuseppe Antonio Marcheselli
OFMConv (zm. 1742) i Angele Marię del Giglio (zm.
1736), tercjarkę f.; 1902 rozpoczęły pracę w Bułgarii, 1941
w Albanii, 1957 w Australii, 1958 w Japonii; 1959 w Brazylii,
1960 w Stanach Zjedn. i Zambii; prowadzą działalność mis. oraz charytatywno-wychowawczą; 1984 liczyły 372
siostry w 69 domach; dom gen. w Asyżu;

° f. mniejsze, Franciscan Minoresses, na prawie d i e c ,
zał. 1888 w Londynie, w wyniku odłączenia się 3 sióstr ze
zgrom, ubogich służebnic Matki Boga, pod kierunkiem
Francis Murphy (imię zak. Franciszka, zm. 1927) w celu
opieki nad ubogimi; 1910 otrzymały zatwierdzenie diec. od
bpa Nottingham, dokąd przeniosły się 1892; wróciły do
Londynu 1912, otwierając t am szkołę dla dzieci; 1919 agregowane
do franciszkanów; 1941 otworzyły swój pierwszy
szpital w Leicester, a 1946 w Glasgow; od 1966 pracują także
w Natalu (Republika Pd. Afryki), a od 1967 w Irlandii; 1973
liczyły 65 sióstr w 9 domach; dom gen. w Melton Mowbray
k. Leicester;

° f. Najśw. Serc, Francescane dei Sacri Cuori, na prawie
pap., zał. 1876 w Rzymie przez Angele Maresca (zak. Symplicjana
od Bożego Narodzenia, zm. 1898) dla resocjalizacji
upadłych dziewcząt; od 1902 celem ich jest wychowywanie
i kształcenie młodzieży; 1896 otrzymały zatwierdzenie d i e c ,
1970 dekret pochwalny Stolicy Apost.; 1984 liczyły 174
siostry w 17 domach; d om gen. w Kapui;

° f. Najśw. Serc Jezusa i Maryi, Hermanas Terciarias
de los Sagrados Corazones de Jesús y Maria, na prawie p a p . ,
zał. 1884 w A n t e q u e r a (pd. Hiszpania) przez Marię del Carmen
González Ramos (zm. 1899) i Barnabę da Astorga
OFMCap celem kształcenia młodzieży i pielęgnacji chorych;
1884 otrzymały zatwierdzenie diec., a 1902 dekret pochwalny
Stolicy Apost.; 1905 afiliowane do kapucynów; pracują także
w Nikaragui, P u e r t o Rico, Dominikanie, Wenezueli i Włoszech;
1984 liczyły 385 sióstr w 35 domach; dom gen. w
Antequera;

° f. nauczycielki;

° f. nauczycielki z Hallein (—>
szkolne zakony);

° f. nauczycielki z Pragi, Francescane Insegnanti, na
prawie p a p . , eryg. 1888 j a k o diec. przez bpa Hradec Králové
z domu filialnego f. Niepokalanego Poczęcia z Grazu (—»
niepokalane poczęcie N M P V), zał. 1859 w Slatińanach (Czechosłowacja);
1920 zostały agregowane do braci mniejszych,
a 1970 otrzymały dekret pochwalny Stolicy Apost. i zatwierdzenie
tymczasowe; celem ich jest kształcenie młodzieży
i pielęgnacja chorych; 1896 założyły w Chrudimie liceum pedagog,
żeńskie, a 1905 instytuty wychowawcze w Nymburku,
Kocliřovie i 2 w Pradze oraz liceum żeńskie w Pradze, dokąd
1910 przeniosły dom macierzysty; 1911 rozpoczęły pracę
mis. wśród emigrantów w Stanach Zjedn. i Chile; w Czechosłowacji
pracowały przeważnie w szkołach, a od 1950 prawie
wyłącznie w instytucjach społ.; 1984 liczyły 537 sióstr w 45
domach; d om gen. od 1947 w Rzymie;

° f. nauki c h r z ę ś ć , Francescane della D o t t r i n a Cristiana,
na prawie d i e c , zał. 1911 w H a n k o u (Chiny) przez bpa koadiutora
wikariatu Hupej Giuseppe G e n n a r o O FM (zm. 1923)
dla nauczania katechumenów i neofitów oraz opieki nad
chorymi; 1923 otrzymały zatwierdzenie diec. i agregację do
braci mniejszych; 1934 liczyły 60 sióstr w 13 domach w Hankou,
Wuczang i Hengjang;

° f. Niepokalanego Poczęcia i św. Józefa od umierających,
Franciscan Sisters of Immaculate Conception and Saint
Joseph for the Dying, na prawie d i e c , eryg. 1920 w San
Carlos Mission (Kalifornia) z pobożnej unii św. Józefa od
umierających zał. tam ok. 1917 przez Hugolina Storffa OFM;
1928 agregowane do braci mniejszych; celem ich jest modlitwa
za umierających; 1973 liczyły 22 siostry w 3 domach;
dom gen. w Monterey Church Saint w Kalifornii;

° f. od nieustającej adoracji z La Crosse (—» adorat
o r e 11°);

° f. nieustającej adoracji ze Schwäbisch Gmünd, Franziskanerinnen
von der ewigen Anbetung vom Canisiushaus,
na prawie d i e c , eryg. 1931 z pobożnej unii, zał. 1902 przez
ks. Konrada Kirchnera (zm. 1911) i Agnese Philippine Walter
(zm. 1908); 1931 agregowane do braci mniejszych; 1936 otrzymały zatwierdzenie konst.; oprócz nieustannej adoracji
Najśw. Sakramentu zajmują się kształceniem dzieci,
opiekują się chorymi i starcami; 1973 liczyły 105 sióstr w
4 domach; d om gen. w Schwäbisch Gmünd ( R F N ) ;

° f. od cierpiących, Congregatio Sororum Franciscalium
ab Afilictis, bezhabitowe na prawie p a p . , zał. 1882 w Warszawie
przez H o n o r a t a Koźmińskiego i K. —» Gruszczyńską
(ze zreorganizowanego zakładu dobroczynnego dla kobiet
pod nazwą Przytulisko, istniejącego t am od 1858) w celu opieki
nad chorymi; 1909 otrzymały dekret pochwalny Stolicy
Apost., a 1924 zatwierdzenie ostateczne; do 1907 działały
na podstawie statutu Przytuliska, a 1907-61 jako Tow. Pielęgnowania
Chorych św. Józefa - Przytulisko; zajmowały
się pracą dobroczynną w Przytulisku i opieką nad chorymi
w szpitalach, instytutach pomocy społ. i domach prywatnych;
do poł. XX w. prowadziły własne szpitale, zwł. w
Warszawie - 1885-1951 szpital dla kobiet pod nazwą Macierzyństwo,
1898-1950 szpital dla nieuleczalnie chorych -
Królikarnią, 1910-49 Sanatorium św. Józefa oraz zakład
dla opuszczonych dzieci w Świdrze pod Warszawą; p o n a d t o
do 1945 prowadziły lecznicę okulistyczną i zakład opieki
dla dorosłych w Wilnie, a do 1950 szpital miejski w Łodzi
i Pabianicach; do 1937 organizowały kursy pielęgniarskie
wewnątrz zgrom.; 1947-49 prowadziły własną szkołę pielęgniarstwa
w Warszawie; obecnie pracują w państw, placówkach
służby zdrowia; 1981 liczyły 237 sióstr w 15 domach;
dom gen. w Warszawie;

° f. pokutnice rekolektki z Bredy, Zusters Franciscanessen
Penitenten Recollectinen, na prawie d i e c , zał. 1830
w Bredzie (Holandia) przez Barbarę Saelmaekers dla pielęgnacji
chorych w miejscowym szpitalu; zatwierdzenie diec.
otrzymały 1831; od 1832 rozszerzyły swoją działalność,
obejmując opieką sieroty, ubogie dziewczęta, chorych i starców;
ich konst., wzorowane na ustawach f. pokutnic rekolektek
z Limburga (—* rekolektki), sprzyjały ożywianiu
tendencji autonomicznych i tworzeniu nowych zgrom, o podobnym
celu; zał. 1836 dom w Oosterhout, uzyskał 1845
autonomię, dając początek f. z Roosendaal (-* franciszkanki
II D 29°), a powstały 1838 dom w Bergen-op-Zoom, 1839
utworzył nowe zgrom. (—» pokutnice rekolektki z Bergen-
-op-Zoom); również zał. 1840 dom w R o t t e r d a m i e , został
1847 ośrodkiem nowego zgrom. f. z Bennebroek (—> franciszkanki
II D 6°); 1844 rozpoczęły pracę mis. na wyspie
Curaçao (Antyle H o l . ) ; 1937 agregowane do braci mniejszych;
1946 miały 18 domów (w tym 3 na Curaçao, gen. w
Bredzie) i liczyły 614 sióstr, a 1975 - 424;

° f. pokuty i miłości c h r z ę ś ć z Heijthuizen, Zusters
Franciscanessen van Heijthuizen, na prawie p a p . , zał. 1835
w Heijthuizen (Holandia) przez C. —» D a e m e n w celu działalności
oświatowo-charytatywnej ; 1835 otrzymały zatwierdzenie
d i e c , a 1852 ostateczne Stolicy Apost.; 1869 agregowane
do braci mniejszych; 1856 założyły d om w N e e r o e t e -
ren (Belgia), 1867 w Chojnicach (Polska), gdzie prowadziły
przedszkola, przytułek dla sierot, pensjonat i szkołę dla
dziewcząt ( Z a k ł a d św. Karola Boromeusza); 1870 rozpoczęły
pracę w Semarang (Indonezja), 1872 w San Leopoldo (Rio
Grande do Sul, Brazylia), a 1874 wśród emigrantów niem.
w Stanach Zjedn., dokąd i same musiały emigrować z Niemiec
w czasie Kulturkampfu; 1904-23 pracowały w Afryce
Niem.; 1959 założyły dom w Mwemage (Tanzania), a 1960
w Rzymie; 1965 zostały podzielone na 9 prow. - 1 w Holandii,
2 w RFN, 3 w Stanach Z j e d n . , 2 w Brazylii, 1 w Polsce
i 1 wiceprow. w Indonezji; 1984 liczyły 3089 sióstr w 253 domach
(w tym 141 sióstr w 44 domach w Polsce, prow, w Orliku
k. Lubni); d om gen. od 1960 w Rzymie;

° f. pokuty i miłości c h r z ę ś ć z Heiligenbronn, Schwes
t e rn von der Busse und der christlichen Liebe aus dem
D r i t t e n Orden des heiligen Franziskus, na prawie d i e c , zał.
1857 w Heiligenbronn (RFN) przez ks. Davida Fuchsa (zm.
1885) przy współpracy f. z Dylingi (—» franciszkanki II D 9°) w celu opieki nad ubogimi i opuszczonymi dziećmi; 1888
otrzymały zatwierdzenie diec.; 1857 agregowane do braci
mniejszych; prowadzą żłobki, szkoły dla dzieci głuchych,
ociemniałych, opóźnionych w rozwoju umysłowym; 1935
liczyły 323 siostry, a 1970 - 268;

° f. pokuty i miłości z Milwaukee, Sisters of Saint Francis
of Assisi of Penance and Charity, na prawie p a p . , zał. 1849
w Milwaukee (stan Wisconsin) przez 6 tercjarek f. przybyłych
z Bawarii; po opuszczeniu przez nie zgrom, dom gen.
przeniesiono 1864 do Jefferson (Wisconsin), a 1871 do La
Crosse, gdzie dał początek nowemu zgromadzeniu f. nieustającej
adoracji z La Crosse (—» adoratorki 11°); 1900
agregowane do franciszkanów konwentualnych, 1911 otrzymały
dekret pochwalny Stolicy Apost., 1924 zatwierdzenie
czasowe, a 1934 ostateczne; celem ich jest kształcenie dziewcząt,
zwł. opóźnionych w rozwoju umysłowym, głuchych
i sierot; 1929-48 pracowały w Chinach; 1968 przybyły na
Tajwan; 1984 liczyły 602 siostry w 139 domach; dom gen.
w Milwaukee;

° f. pokuty i miłości z Tiffin, Sisters of the Third Order
of Saint Francis of Penance and Charity, na prawie pap.,
eryg. 1916 j a k o diec. z Instytutu Sióstr III Zakonu św. Franciszka
Serafickiego, zał. 1869 w Tiffin (Ohio) przez ks. Josepha
Louisa Bihn (zm. 1893) w celu opieki nad sierotami
i ubogimi starcami; 1917 agregowane do franciszkanów konwentualnych;
1962 otrzymały dekret pochwalny Stolicy
Apost.; zajmują się kształceniem młodzieży i pielęgnacją
chorych; 1889 objęły gospodarstwo domowe w p a p . kolegium
J o s e p h i n um w Columbus (Ohio) i zajęły się sierotami tam
przebywającymi; prowadzą szkoły par., szkoły dla sierot
i szpitale; 1984 liczyły 195 sióstr w 30 domach (w tym 1 misję
w Chiapas, Meksyk); d om gen. w Tiffin;

° f. rozkrzewiania wiary, Franciscaines de la Propagation
de la Foi, na prawie d i e c , zał. 1854 w Couzon-au-Mont-
-d'Or (Francja) przez ks. Jean François Moyne'a (zm. 1854)
i Annę Alex spośród 8 robotnic, tercjarek f., które od 1836
część swych zarobków przeznaczały na wsparcie Dzieła
Rozkrzewiania Wiary zał. w Lyonie przez Pauline Jaricot;
1862 otrzymały zatwierdzenie d i e c , a 1907 agregację do
braci mniejszych; celem ich jest praca nad krzewieniem wiary
w krajach mis.; początkowo zajmowały się szyciem szat liturg.
dla misjonarzy; 1868 otworzyły stacje mis. w Porto
Novo (Benin), a nast. w Lagos (Nigeria), katechizując tam
i prowadząc przychodnie lekarskie; 1901 rozpoczęły pracę
mis. w Pendżabie (Pakistan), gdzie prowadziły szkołę i przychodnię
lekarską, a od 1903 kierowały schroniskiem Lunatic
Asylum w Lahaurze i współpracowały z kapłanami w formowaniu
miejscowego zgrom. f. z Lahauru (—» franciszkanki
II D 14°); 1946 objęły gospodarstwo seminaryjne w Rabacie,
a 1953 otworzyły dom filialny w Dubanghi-Szari (Republika
Środk. Afryki); 1956 liczyły 118 sióstr, 1975 posiadały 14
domów (w tym 10 we Francji i 4 w Republice Środk. Afryki);
dom gen. od 1933 w Francheville-le-Haut;

° f. szpitalne, Krankenschwestern nach der III Regel
des heiligen Franziskus, na prawie pap., zał. 1844 w Telgte
k. Münster przez Christophera Bernsmeyera rekolektę (zm.
1858) dla opieki nad chorymi i ubogimi w domach prywatnych;
1848 otrzymały zatwierdzenie diec. (pod nazwą Kloster
der Elisabetherinen zur Pflege der armen Kranken) od bpa
Münster, który przyłączył do nich in. grupy f. zajmujące
się chorymi i 1853 przeniósł dom gen. do Münster, gdzie
1854 rozpoczęto budowę szpitala pod wezwaniem św. Franciszka;
f. rozszerzyły swoją działalność opiekując się chorymi
w szpitalach, prowadząc domy dziecka i domy starców;
1901 otrzymały zatwierdzenie czasowe Stolicy Apost., a
1950 ostateczne; 1902 agregowane do braci mniejszych; podczas
Kulturkampfu część f. 1875 wyemigrowała do Alton
(Illinois), a 1878 do Holandii; 1925 rozpoczęły pracę mis.
w Chinach, skąd j e d n a k musiały się wycofać; od 1948 pracują
w Japonii; już 1848 przybyły na ziemie pol., gdzie 1915 utworzyły prow, śląską, która 1970 liczyła 371 sióstr w 38
domach (prow, w Ołdrzychowicach Kłodzkich); 1975 liczyły
2965 sióstr w 172 domach; d om gen. w Münster ( R F N ) ;

° f. Św. Rodziny z D u b u q u e ;

° f. Św. Rodziny z Mayen
(—» Rodzina Święta);

° f. ubogich, Franciscan Sisters of the Poor, na prawie
p a p . , eryg. 1953 w Stanach Zjedn. spośród domów należących
do 2 prow, niemieckiego zgrom, ubogich sióstr św.
Franciszka z Asyżu, zał. 1845 w Akwizgranie; pierwszy ich
dom w Stanach Zjedn. powstał 1858 w Cincinnati (Ohio);
1959 zostały ostatecznie zatwierdzone przez Stolicę Apost.,
przyjęły obecną nazwę; zajmują się kształceniem młodzieży
i pielęgnacją chorych; od 1960 pracują w Brazylii; 1984
liczyły 316 sióstr w 76 domach; dom gen. w Brooklynie;

° f. ubogie od Wieczystej Adoracji (—» adoratorki 22°);

° f. Wspomożycielki Rodzin, służebnice Miłości Seraficznej,
Franziskusschwestern der Familienpflege, Dienerinnen
der Seraphischen Liebe, na prawie d i e c , eryg. 1956 w
Essen (RFN) ze Stow. Pomocy Rodzinom zał. 1918 przez
Quintina Wirtza OFM spośród tercjarek f., zatwierdzonego
1921 i eryg. 1946 jako stowarzyszenie o życiu wspólnym;
1949 agregowane do braci mniejszych; zajmują się działalnością
charytatywno-wychowawczą; 1973 liczyły 170 sióstr
w 25 domach; d om gen. w F r i n t r o p k. Essen;

° f. współpracownice parafialne od Wniebowzięcia,
Franciscanas Cooperadoras Parroquiales de la Asunción,
na prawie d i e c , eryg. 1957 w San Pedro Sacatepëquez
(Gwatemala) z instytutu zał. t am 1949 przez ks. José Aurelia
Fernándeza Pereza O FM (zm. 1964) dla apostolatu p a r . ; 1963
agregowane do braci mniejszych; 1975 liczyły 60 sióstr w 6
domach;

° f. pojednania, Franciscan Sisters of the Atonement,
na prawie p a p . , eryg. 1911 jako diec. w Graymoor (Nowy
J o r k ) ze wspólnoty anglikańskiej zał. 1898, która po przejściu
na katolicyzm jej założycieli - Paula J . F . Wattsona (zm.
1940) i Lurany Mary White, otrzymała 1909 od pap. Piusa X
pozwolenie na działalność w Kościele kat.; 1921 agregowane
do braci mniejszych, 1935 otrzymały dekret pochwalny
Stolicy Apost., a 1946 zatwierdzenie ostateczne; celem ich
jest wspieranie braci franciszkanów pojednania w akcji
zmierzającej do zjednoczenia chrześcijan; prowadzą działalność
charytatywno-wychowawczą; pracują także w Brazylii,
Irlandii, Japonii, Kanadzie i Włoszech; 1984 liczyły
301 sióstr w 57 domach; dom gen. w Graymoor;

° zgrom, sióstr posługujących ubogim III zakonu św.
Franciszka (—» albertynki);

° f. ze zgrom, sióstr rodziny
betańskiej (—> b e t a n k i ) ;

° f. minimitki (—» minimitki).

Do góry