Ocena brak

FRANCISZKA SCHERVIER bł.

Autor /Heg Dodano /28.09.2012

ur. 3 I 1819, w Akwizgranie,
zm. 14 XI 1876 tamże, założycielka dzieł charytatywnych
i szpitali oraz zgrom, ubogich sióstr św. Franciszka
z Asyżu.

Pochodziła z wielodzietnej rodziny; jej ojciec był fabryk
a n t em i wiceburmistrzem Akwizgranu; początkowo zaangażowała
się w działalność świeckich katolików, mającą
na celu ratowanie kośc. dzieł oświatowych i charytatywnych,
zagrożonych zwł. po konflikcie abpa K.A. —» Droste-Vischeringa
z r z ą d em p r u s . ; od 1844 należała do III zakonu św.
Franciszka z Asyżu; katechizowała dzieci z ubogich rodzin,
zwracając szczególnie uwagę na dziewczęta moralnie zagrożone;
prowadziła także (od 1841) kuchnię lud. dla ubogich;
po śmierci ojca (1845) nabyla budynek, w którym zamieszkała
wraz z kilkoma in. kobietami, dając 1846 początek wspólnocie
zak., zatwierdzonej 1850 przez abpa Kolonii, a 1871
przez Stolicę Apost. (dekret pochwalny pap. Piusa IX,
ostateczne zatwierdzenie 1888);

na terenach niem., a nast.
w in. krajach eur. i w Ameryce F. utworzyła 36 podobnych
placówek zak.; ułożyła też regułę dostosowaną do różno--
rodnych warunków pracy sióstr swego zgrom.; siostry prowadzące
życie czynne (druga gałąź o charakterze kontemplacyjnym)
niosły pomoc ubogim robotnikom napływającym
do miast, a przede wszystkim troszczyły się o ratowanie
moralności robotnic (F. uzyskała prawo wstępu do więzień,
zapewniając swoim podopiecznym warunki do resocjalizacji);
zajęła się też chorymi wenerycznie oraz pielęgnowała chorych
w czasie epidemii cholery i tyfusu; w okresie wojen
bawarsko-pruskiej (1866) i franc.-pruskiej (1870-71) pomagała
(wraz z in. siostrami) rannym żołnierzom, organizując
ponad 30 szpitali polowych;

dla ubogich otworzyła
w kilku miastach punkty pomocy i domy opieki, z których
wiele przetrwało do dziś (w Akwizgranie, Kolonii, Krefeld,
Essen. Koblencji, Moguncji, Frankfurcie n. Menem, Bielefeld,
Flensburgu, Dusseldorfie, Erfurcie, Liège i Brukseli);
1864 w Cincinnati otworzyła pierwszy w Ameryce szpital, a
nast. szpitale w Columbus, Brooklynie i Nowym Jorku;
1959 zgrom, podzieliło się na 2 autonomiczne kongr. - niem.
(RFN, N R D , Belgia i Włochy) oraz amer, (także z placówkami
w Brazylii). Zmarła w opinii świętości, czczona na terenach
niem., a zwł. w Akwizgranie; beatyf. 1974 przez pap.
Pawła VI (proces rozpoczęto 1934); c e n t r um jej kultu stanowi
grób w domu generalnym zgromadzenia w Akwizgranie.

 

B. Gossens. Vie de la Mère F.. Malines 1932; C. Testore. ECat XI 45:
J. Broseh. LThK IX 394; AAS 66(1974) 101-103. 268-272; L'Osservatore Romano 114(1974) z. 98, 99.

Podobne prace

Do góry