Ocena brak

Franciszek Villon „Wielki testament”

Autor /Lily Dodano /07.04.2011

 

- autor - Franciszek Villon (ok. 1431-1465) - wiódł barwne życie łotrzyka i rozrabiaki, złodzieja i awanturnika

- otwierał grono poetów wyklętych

- można go przyrównać do wagantów, którzy często szokowali stylem życia, prowokacją obyczajową i artystyczną

- podczas pisania poematu autor był nękany wyrzutami sumienia, nędzą oraz złym stanem zdrowia

- rozdwojenie poety między złem a skruchą

- w swym dziele twierdzi, że gdy jest się młodym, można do woli korzystać z życia i zażywać rozkoszy, ale wszystko przemija, nadchodzi śmierć i rozkład ciała w starości

- uważa, że życie ziemskie jest dobre

- świat Villona to Paryż ludzi ubogich, tęskniacych za lepszym życiem

- poeta zafascynowany jest przemijaniem urody świata i nieuchronnością śmierci

- okrucieństwo śmierci - „odziera ze skóry, napina żyły, rozdyma i rozsadza szyję, nerwy i scięgna zdziera z ciała”

- śmierć dosięgnie każdego, jedyne wyjście to być żywcem wziętym do nieba

- śmierć jest katem, lecz te męki nie są karą za grzechy, lecz stałym elementem drogi do Boga każdego człowieka

Podobne prace

Do góry