Ocena brak

FRANCISZEK KSAWERY Św. SJ - ŻYCIE i DZIAŁALNOŚĆ

Autor /Wierzchoslawa Dodano /28.09.2012

Studia filoz. rozpoczął 1 5 2 5
na uniw. paryskim (mieszkał wówczas w kolegium św. Barbar
y wraz z Ignacym Loyola); po uzyskaniu 1 5 3 0 licencjatu
wykładał filozofię Arystotelesa w Kolegium Dormans-Beauvais
w Paryżu; równocześnie studiował teologię; 1 5 3 4 , w
gronie pierwszych współpracowników Loyoli, złożył ślub
czystości, ubóstwa i przyrzeczenie odbycia pielgrzymki do
Ziemi Świętej;

1 5 3 6 wraz z in. jezuitami udal się do Rzymu
po błogosławieństwo pap. dla pielgrzymów; pap. Paweł III
zezwolił na udzielenie mu święceń kapł., które F. przyjął
1 5 3 7 wraz z Loyola; za radą papieża F. zrezygnował z pielgrzymki
i podjął działalność duszpast. i charytatywną;

współpracował z Loyola nad pierwszą redakcją konstytucji
zak.; na prośbę portug. króla Jana III i mianowany przez
pap. Pawła III legatem p a p . na Daleki Wsch., udał się 1 5 4 0
na misje do Indii; w maju 1 5 4 2 przybył do Goa, gdzie opiekował
się trędowatymi oraz wspierał budowę kolegium św.
Pawła (seminarium duch. dla tubylców), a we wrześniu 1 5 4 2
- na Wybrzeże Malabarskie do Parawów (poławiaczy p e r e ł ) ,
którzy już 1 5 3 5 - 3 7 przyjęli chrzest (ok. 20 0 0 0 osób) i zorganizował
dla nich systematyczną katechezę; w sąsiednich
wioskach na wybrzeżu Makau ochrzcił F. ok. 10 0 0 0 tubylców.

Przed wyprawą na wyspy Wielkiego Archipelagu spędził
4 miesiące w p o r t u g . osadzie Saint T h o m ć przy grobie św.
Tomasza Apostoła w Majlapurze (przedmieście Madrasu),
a w sierpniu 1 5 4 5 udał się do Malakki; przetłumaczył tu na
język malajski główne prawdy wiary; działalnością mis.
objął także pobliskie wyspy Ambon, T e r n a t e , Moro; 1 5 4 9
wyruszył do Japonii, gdzie zatrzymał się w Kagoshimie;
zredagował wówczas w języku jap. Wyjaśnienia artykułów
wiary oraz ochrzcił ok. 1 0 0 neofitów; zamiar pozyskania dla
chrześcijaństwa Chin nie powiódł się; po powrocie zdobył
sobie życzliwość księcia Jamaguci - Josikaty, na którego
dworze nastąpiły liczne nawrócenia; po 5 miesiącach F. udał
się na wyspę Kiusiu, gdzie przygotował teren do przyszłej
pracy mis.; 1 5 5 2 powrócił do Goa; mianowany przez Loyolę
przełożonym nowo utworzonej prow., obejmującej portug.
Indie Wsch. z sąsiednimi obszarami, otworzył w niej nowicjat
i studium zak. oraz zreorganizował jez. kolegium
i placówki mis.; w kwietniu 1 5 5 2 ponownie wyruszył do
Chin (w towarzystwie Pereiry, posła wicekróla Indii) z zamiarem
udania się do Kantonu, a nast. do Pekinu, co udaremniła
j e d n a k j e g o śmierć.

Metoda pracy mis. przystosowana do miejscowych warunków
uprzednio gruntownie studiowanych, kształcenie kleru
tubylczego, tworzenie miejscowej organizacji kośc. oraz
uznanie dla rodzimej kultury uczyniły F. pionierem nowoczesnych
misji; F. wzywał Europę do podjęcia takiej działalności
na wielką skalę, czyniąc to m.in. poprzez listy mis.,
drukowane od 1 5 4 5 , również w pol. przekładzie (Estr XVI
2 8 8 ) .

Podobne prace

Do góry