Ocena brak

FRANCISZEK KSAWERY BIANCHI Św.

Autor /Wierzchoslawa Dodano /28.09.2012

Barnabita,
ur. 2 XII 1743 w Arpiño (Lacjum), zm. 31 I 1815 w Neapolu.

Studiował prawo na uniw. w Neapolu; 1762 wstąpił do
zakonu i po odbyciu studiów filoz. w Macerata oraz teol.
w Rzymie i Neapolu przyjął 1767 święcenia k a p ł . ; 1773-85
był superiorem kolegium Portanova w Neapolu i od 1778
wykładał teologię na tamtejszym uniwersytecie; byt członkiem
Accademia di Scienze e Lettere w Neapolu oraz Accademia
Ecclesiastica; dzięki swej działalności duszpast. i charytatywnej
zyskał F. przydomek „apostoła N e a p o l u " ;

był też
cenionym kierownikiem duchowym; duchowość F. cechowała
apost. gorliwość oraz mist, zjednoczenie z Chrystusem w Eucharystii;
rozgłos przyniosły mu również dokonane cuda
(np. dwukrotne zatrzymanie lawy Wezuwiusza) oraz dar proroctwa
(np. przepowiedzenie klęski wojsk napoleońskich
w Rosji oraz powrotu do Rzymu pap. Piusa VII więzionego
przez Napoleona Bonapartego). Centrum kultu F. stanowi
kościół S. Giuseppe a Pontecorvo w Neapolu, gdzie jest
jego grobowiec; beatyf. 1893, kanoniz. 1951; święto 31 I.

F. napisał kilka utworów ascet. i lit. w języku łac. i wł.
oraz kazania - częściowo opublikowane (G. Boffito, Scrittori
barnabiti, Fi 1933,1 212-217).

 

F.M. Sala, L'Apostolo di Napoli. San F., sacerdote barnabita. R 195!;
Baudot-Chaussin XIII 120-122; U.M. Fasola, BS V 1238-1241.

Podobne prace

Do góry