Ocena brak

Formy stadialne popełnienia przestępstwa

Autor /Tymoteusz Dodano /01.12.2011

Do form stadialnych zaliczamy:

1) Przygotowanie;

Zachodzi ono wtedy, gdy sprawca w celu popełnienia czynu zabronionego podejmuje czynności mające stworzyć warunki do podjęcia działań zmierzających bezpośrednio do dokonania tego czynu. Przygotowując się do popełnienia przestępstwa sprawca wchodzi w porozumienie z inną osobą, uzyskuje lub przysposabia środki, zbiera informacje lub sporządza plan działania.

Przygotowanie jest działaniem celowym – ma bowiem stworzyć warunki do podjęcia działań prowadzących bezpośrednio do dokonania zamierzonego celu. Jest to stadium przestępstwa odległe od usiłowania, które jedynie pośrednio prowadzi do dokonania. Przygotowanie może wystąpić w formie rzeczowej lub w formie personalnej. W formie rzeczowej przygotowanie polega na nabywaniu i dostarczaniu środków do popełnienia przestępstwa (należy przez to rozumieć wejście w posiadanie takich środków albo dostosowywanie tych środków do określonego celu).

Drugą formą rzeczową przygotowania jest zbieranie informacji – tzw. wywiad przestępczy. Trzecią formą jest sporządzenie planu działania. Przygotowanie w formie personalnej (osobowej) polega na wejściu w porozumienie z jedną osoba lub osobami po to, aby współdziałać w popełnieniu przestępstwa. Przygotowanie w formie personalnej to podejmowanie wspólnych decyzji, podział ról w przestępstwie, a więc konkretne planowanie, a nie ogólne uzgodnienia zamiaru popełnienia przestępstwa w przyszłości. Z zasady przygotowanie nie podlega karalności. Przepisy KK jednak wyraźnie wskazują na karalność przygotowania w określonych przypadkach – są to ciężkie przestępstwa, których dokonanie wymaga czynności przygotowawczych.

2) Usiłowanie;

Za usiłowanie odpowiada ta osoba, która w zamiarze popełnienia przestępstwa swoim zachowaniem zmierza bezpośrednio do dokonania przestępstwa, ale dokonanie to nie następuje. Podstawowym elementem usiłowania jest zamiar popełnienia przestępstwa. Zamiar ten może mieć charakter bezpośredni bądź też ewentualny. Zamiar bezpośredni jest to takie działanie sprawcy, które polega na podjęciu wszelkich działań zmierzających do dokonania przestępstwa i godzeniu się przez sprawcę z popełnieniem tego czynu. Zamiar ewentualny zachodzi wtedy, gdy sprawca usiłuje popełnić czyn zabroniony choć bezpośrednio tego czynu nie chce popełnić, ale z taką ewentualnością się godzi. Usiłowanie podlega karalności tylko w przypadkach określonych w przepisach karnych, ale generalną zasadą zgodnie z KK jest karalność za usiłowanie chociaż kara, gdy do przestępstwa nie doszło jest niższa. Można uchylić karalność wobec sprawcy, gdy odstąpił on od usiłowania i wykazał tzw. czynny żal.

3) Dokonanie;

Podobne prace

Do góry