Ocena brak

Formy postępowania terapeutyczno - wychowawczego - Indywidualizacja

Autor /Serafin Dodano /01.09.2011

Indywidualizacja jest to najogólniej biorąc uwzględnianie w pro­cesach rozwojowo-edukacyjnych jednostkowych właściwości czło­wieka, wynikających z fizycznych i psychicznych dyspozycji oraz sytuacji społeczno-wychowawczych w każdej fazie jego osobowej egzystencji.

Pedagogika specjalna jest w gruncie rzeczy pedagogiką różnic indywi­dualnych, rozpatrywanych w kategoriach podmiotowych jak i społecznych, związanych z potrzebą poznawania i rozwoju osobowości ludzi o różnych możliwościach samorealizacyjnych.

Potrzeba specyficznej indywidualizacji odnosi się do każdego dziecka, niezależnie od jego funkcjonalnej sprawności bądź niesprawności, niezależ­nie od jego usytuowania w rodzinie, szkole, środowisku. Wśród wielu wewnątrzpochodnych i zewnątrzpochodnych utrudnień rozwoju fizyczne­go, intelektualnego, emocjonalnego i społecznego u dzieci niepełnospraw­nych i niedostosowanych należy także dostrzegać ich specyficzną złożoność oraz odmienność dynamiki uwarunkowań w różnych fazach przebiegu życia. Polegają one na tym, że w społecznie wyznaczonym czasie dzieci te nie ujawniają właściwych kompetencji uczestnictwa według oczekiwanego społecznie wzoru przechodzenia przez kolejne fazy życia. Linia ich ukie­runkowania życiowego jest często skomplikowana, zaznacza się na niej szereg krytycznych wydarzeń, łącznie z załamaniem się planu życiowego pod wpływem obciążeń psychicznych, zaistniałych w zmaganiach z zagro­żeniami ich losu.

Reakcje układu społecznego mogą przybierać rozmaite formy pomocowe - indywidualne i grupowe: stymulowania, nakłaniania, ułatwiania czy wreszcie kamuflowania podmiotowych niedyspozycji lub przedmioto­wych komponentów sytuacji trudnej (J. Modrzewski, 1996, s. 138). Indy­widualizacja w szerszym pedagogicznym znaczeniu polega więc na takiej pomocy edukacyjnej także dzieciom niepełnosprawnym, aby mogły one adekwatnie do swoich możliwości realizować standardowy obowiązek szkolny według specyficznych (wspólnych i swoistych zarazem) założeń organizacyjnych i programowo-metodycznych.

Podobne prace

Do góry