Ocena brak

FORMY ORGANIZACYJNO-PRAWNE ALIANSÓW

Autor /Amber Dodano /20.04.2011

 

Ze względu na formę organizacyjno-prawną alianse możemy podzielić na :

  • formalne

  • nieformalne .

  • alianse nieformalne – porozumienia przedsiębiorstw, nie mające odzwierciedlenia w podpisanych dokumentach. Często przyczyną zawierania tego typu alinsów jest podejmowanie działań niezgodnyc z prawem, np. w celu obejścia przepisó antymonopolowych. Innym przypadkiem jest zmowa konkurentów skierowana przeciw pozostałym przedsiebiorstwom. Takie alianse nazywane są zmowami lub milczącymi porozumieniami ( tacit agreements ).

Przykład: szefowie firm Microsoft i Aston-Tate spotykają się na pzryjacielskich rozmowach w celu omówienia sytuacji w sektorze oprogramowania oraz podjęcia decyzji w dziedzinie wytwarzania nowych generacji programów. Również szefowie największych amerykąnskich szpitali spotykaja się co najmniej raz w roku, aby omówić sytuacje i wspólnie podjąć decyzję.

  • Alianse formalne – zalegalizowane w formie umów handlowych, wspólnych jednostek lub inwestycji kapitałowych.

Alianse formalne możemy podzielic na:

  1. Alianse udziałowe – tworzy się nowa, odrębna jednostka gospodarcza;

- spółki joint venture

  1. Alianse bezudziałowe – współpraca odbywa się w obrębie już istniejących podmiotów gospodarczych;

  • alianse kapitałwoe: -udziały mniejszościowe

  • wzajemny wykup udziałów

  • umowy: - licencje

  • franchising

  • umowy o współpracy

  • umowy o stowarzyszeniu

  • Spółki joint venturealians dwóch lub więcej uczestników, którzy tworzą odrębną jednostkę, realizującą wspoólne cele. Spółki joint venture sa często wykorzystywane jako sposób wejścia na rynki krajów o dużym stopniu ryzyka inwestycyjnego . Ryzyko ogranicza się do utraty udziałów włożonych w spółkę.

Cechy aliansu w formie spółki joint venture:

  • Alianse kapitałowe – formy współpracy przedsiębiorstw przybierająće postać zasilenia kapitałowego partnera poprzez wykup części udziałów lub wzajemny wykup udziałów. Polega on na biernym inwestowaniu i tylko w niektórych przypadkach jest łączony z realizacją porozumienia między firmami.

Przykład:Alians między Mazdą a Fordem. Ze względu na udziały jakie Ford ma w Maździe jest on zainteresowany umocnieniem pozycji partnera na rynku. Mazda zachowując własną technologie i produkty oraz swój styl osiąga na rynku amerykańskim lepszą pozycj ę niż inne firmy japońskie.

Granice udziału mniejszościowego nie są zdefiniowane. Zazwyczaj mieści się on w przedzaile 5-15% lub więcej Trudni\o jednoznacznie powiedzieć, powyżej jakiej wielkości udziału kończy się alians a zaczyna faktyczne przejęcie firmy.Z reguły przyjmuje się, że alians się kończy w momencie , kiedy nabyte udziały uprawniaja nabywcę do przejęcia zarządu nad firmą.

  • Umowy o współpracy

Do najczęściej spotykanych należą:

  • zwykłe umowy o współpracy –zabezpieczaja partnerów przed niepożądanymi zachowaniami i ułtwiają kontrolę nad realizacją aliansu, jednocześnie dają niezbędną elestyczność działania .

Najpopularniejd\sze to:

  • umowy o współpracy w dziedzinie badań i rozwoju – wspólne prace nad wybranym zagadnieniem w celu zmniejszenia kostów i poprawy pozycji wobec innych konkurentów,

  • umowy o wspólnej produkcji –zawierane w celu racjonalizacji produkcji wykorzystujące specjalizacje partnerów w wytwarzaniu poszczególnych podzespołów, efekty skali przez wytwarzanie u obu partnerówtego samego produktu,

  • umowy dystrybucyjne – określają możliwośc wspólnej sprzedaży wyrobów każdego z partnerów oraz ułatwiają promowanie wyrobów na danym rynku.

  • Umowy licencyjne – współpraca polega na udzieleniu przez jednego z partnerów prawa do stosowania technologii w firmie drugiego ,

  • Umowy franchisingowe – specjlny rodzaj umów licencyjnych, określający zasady udzielania szeroko rozumianego know-how wraz ze znakiem firmowym i modelem zarządzania.

  • Umowy o stowarzyszeniu się przedsiębiorstw:

Przybierają trzy formy:

  • grup interesów - form awspółdziałania dużej liczby małych i dużych przedsiębiorstw realizujących wspólny cel.Przyjęta w 1989 r. do stosowania przez wszystkie kraje Unii Europejskiej pod nazwą le Groupe Europeen d’Interet Economique. Łączy ona potencjał uczestników w celu ochrony ich dziedzin działalności przed konkurentami spoza Unii. Każdy z partnerów zachowuje pełną niezależność prawną i ekonomiczną. Struktury tego typu (GIE) są popularne w sektorze lotniczym.

  • Umowa o czasowy stowarzyszeniu – polega na stowarzyszeniu się konkurentów dla realizacji ważnego strategiccznego ccelu.

  • Sekretna spółka – forma nie zanana w Polsce. Jest to wydzielona, nie zarejestrowana firma pozostająca własnością patnerów. Nie jest ujawniany cel ani zakres jeje działania.Przeprowadza ona poufne operacje handlowe. Forma ta jest często stosowana w handl winem i dziełami szruki, czasami w przemyśle budowlanym.

Podobne prace

Do góry