Ocena brak

Formy działalności prawotwórczej

Autor /ziutek Dodano /22.03.2011

1.Stanowienie prawa- polega na tym, że odpowiedni organ państwowy formułuje w sposób wyraźny normy dotyczące przyszłych sytuacji. Normy te mają charakter norm ogólnych i abstrakcyjnych, w ten sposób mogą mieć zastosowanie w nie dającej się z góry określić liczbie ewentualnych przypadków. Niebywały rozkwit prawa stanowionego rozpoczął się w wieku XIX, kiedy to powstały liczne kodeksy i pisane konstytucje. Tendencja taka utrzymuje się obecnie, co można łączyć ze wzrostem roli państwa w życiu społecznym. Istotą stanowienia jest posiadanie przez organ państwowy prawnych kompetencji do wydawania konkretnego aktu normatywnego. Prawo stanowione występuje jako prawo pisane, gdyż forma pisemna jest niezbędna ze względu na konieczność utrwalenia sformułowań prawa.

2.Prawotwórcza praktyka organów państwa- wyraża się w powtarzających się rozstrzygnięciach w formie decyzji ( orzeczeń), za pomocą których te organy rozstrzygają w jednakowy sposób podobne Stany faktyczne. Prawo powstaje wówczas, gdy praktyka państwowa wykazuje pewną jednolitość, żyje w świadomości rządzonych i rządzących w postaci kształtujących się stopniowo decyzji organów państwowych.

3.Umowa- w prawie wewnętrznym danego państwa umowa jako sposób tworzenia reguł prawnych jest przypadkiem rzadko występującym. W międzynarodowym prawie publicznym stanowi jedno z podstawowych źródeł prawa. Umowę jako formę prawotwórstwa państwowego charakteryzują następujące elementy: wielość podmiotów (co najmniej dwa), równorzędność podmiotów, zasada wzajemności jako pewien szczególny stosunek jaki musi zaistnieć pomiędzy poszczególnymi normami składającymi się na umowę. Dziś przykładem umowy będącej źródłem prawa są tzw. układy zbiorowe pracy, zawierane przez ministrów ze związkami zawodowymi.

4.Prawo zwyczajowe- występuje wówczas, gdy oprócz faktycznego przestrzegania pewnych reguł postępowania przez dłuższy okres czasu, panuje powszechne przekonanie, że reguły te są prawem. Okres dominującej pozycji prawa zwyczajowego w prawie wewnętrznym już minął, w państwach współczesnych jest ono zjawiskiem marginalnym. W prawie międzynarodowym zaś odgrywa znaczącą rolę, może wypierać umowy handlowe. W prawie wewnętrznym niektóre gałęzie prawa w swych szczegółowych postanowieniach odsyłają do zwyczajów, wiążąc z nimi możliwość wywołania skutków prawnych (prawo morskie). Nie mogą jednak być przyjęte do systemu prawa żadne reguły zwyczajowe, które byłyby sprzeczne z regułami obowiązującego prawa.

5.Nauka- luris prudentia- nie jest źródłem prawa w sensie formy jego powstawania. Wywiera jednak doniosły wpływ na tworzenie i treść prawa. Opinie uczonych mogą oddziaływać na ustawodawcę oraz stosujących prawo siłą swego autorytetu intelektualnego. Nie mają jednak bezpośrednio żadnej mocy prawnej. Służyć mogą natomiast w procesie uzasadniania rozstrzygnięć dokonywanych przez Trybunał Konstytucyjny i sądy powszechne.

Podobne prace

Do góry