Ocena brak

FORMALNE WYZNACZNIKI DRAMATU ANTYCZNEGO

Autor /historyk Dodano /05.03.2011

Elementy budowy dramatu antycznego:

1.  parodos - pieśń na wejście chóru

2.  sksodos - pieśń na zejście chóru

3.  komos - scena lamentu i żalu

4.  stasimon - pieśń chóru

5.  epejsodion - dialogi bohaterów Istotą budowy dramatu antycznego jest wzajemne przeplatanie się stasimonów i epejsodionów. Epejsodiony tworzą akcję utworu.

Kompozycja tragedii antycznej:

1.  prolog - wprowadzenie akcji i problematyki utworu

2.  rozwinięcie akcji - wszystkie wydarzenia w utworze   

a) perypetie - punkt kulminacyjny   

b) katastrofa - śmierć głównego bohatera

3.  epilog - ogólne rozwiązanie akcji Chór spełnia rolę opinii publicznej w utworze i pełni następujące funkcje:

1.  wypowiadanie ogólnych refleksji

2.  komentowanie wydarzeń akcji

3.  zapowiada pojawienie się bohatera na scenie Za czasów Sofoklesa w tragedii antycznej na scenie było tylko trzech aktorów. Scen zbiorowych nie było, a o zdarzeniach, w których bierze udział wiele osób opowiadała specjalnie do tego przeznaczona osoba.

Główna zasada dramatu antycznego to zasada trzech jedności:

1.  jedność czasu (akcja krótsza niż jedną dobę)

2.  jedność miejsca (akcja rozgrywa się w jednym miejscu)

3.  jedność akcji (jest tylko jedna akcja) Zasada Decorum polega na wykorzystaniu w tragedii stylu językowego pełnego wzniosłości i patosu, zaś w komedii średniego lub niskiego, z wykorzystaniem mowy potocznej. Zasada jedności stylowej wymaga utrzymania całości utworu w jednym nastroju. Nie mogły występować sceny tragiczne i komiczne w jednym utworze.

Podobne prace

Do góry