Ocena brak

FLORUS z LYONU

Autor /Lubosza Dodano /27.09.2012

Diakon, zm. ok. 860, teolog, p o e t a .
Utrzymywał kontakty ze szkolą pałacową ces. Ludwika I
Pobożnego w Akwizgranie i był kierownikiem szkoły katedralnej
w Lyonie, przyczyniając się do jej rozwoju.

W wyjaśnianiu obrzędów liturg., w przeciwieństwie do
—» Amalarego z Metzu, odrzucał —> symbolizm; zalecał stosowanie
metody kryt. i opieranie wiedzy liturg. na studiach
hist. (—» expositio missae); na jego wniosek synod w Quierzy
(838) odrzuci! metodę alegor. Amalarego.

F. angażował
się także w spory na temat —» predestynacjanizmu (—> Gotszalk
z Orbais, Jan Szkot —* Eriugena). F. pozostawi! wiele
dziel, mających w dużej mierze charakter polem.; z zakresu
liturgii napisał De expositione missae (PL 119,15-72) i De
divina psalmodia (PL 104,325-339), gdzie przeciwstawi!
się m.in. alegoryzmowi w interpretowaniu historiozbawczego
posłannictwa Chrystusa (-* Eucharystia II B ) ; w tłumaczeniu
akcji liturg. opierał się na Piśmie św. i ojcach Kościoła.

Jest również autorem Martyrologe de la sainte Eglise de
Lyon (wyd. J. Condamin, J . B . Vanel, P 1902), wzorowanego
na dziele —» Bedy Czcigodnego (3); do pism polemizujących
z Amalarym zalicza się, napisane w formie listów
i skierowane do synodu 835 w Thionville, Opuscula adversus
Amalarium (PL 119,94-96) oraz przedstawione na synodzie
w Quierzy Contra falsiloąuas adinventiones Amalarii
(PL 119,71-80) i Opusculum de causa fidei (PL 119,80-94);
kontrowersji z predestynacjanizmem poświęcił F. Epistola
ad Codescalcum (PL 116,84-96), Sermo de praedestinatione
(PL 116,97-189; 119,95-102), Adversus Joannis Scoti Erigenae
erróneas definitiones (PL 119,101-250) i De tribus epistolis
(PL 121,985-1068); zagadnienia prawne dotyczące głównie
władzy bpów, a także kwestii żyd., poruszył w Capitula
sacrorum canonum de fugiendis contagiis Iudaeorum et
disciplina erga eos exercenda (PL 104,77-700) i w Capitula ex
lege et canone collecta (PL 119,419-422);

F. napisał również
De electionibus episcoporum (PL 119,11-14), w którym
domagał się m.in. wolnego wyboru bpów, kompilację Expositio
in epístolas beati Pauli ex operibus sancti Augustini collecta
(PL 119,279-420) i wiele listów; pisma F. przyczyniły się
do odrodzenia rzym. prawa. W twórczości poetyckiej F.
nawiązywał do psalmów, tekstów liture. i hagiograficznych
(Carmina varia, PL 61,1081-1090; 104,349-352; 119,249-278;
MGHPoetae 2,507-566).

 

P. Duc, Etude sur l' „Expositio missae" de F. suivie d'une édition critique du texte, Belley 1937; Fournier-Leßras I 312-316; Manitius I 560-562, II 811, III 83. 347; A. Kolping, Amalar von Metz und F., ZKTh 73(1951) 424-464; B. Blumenkranz, Deux compilations canoniques de F. et l'action antijuive d'Agobard. Revue historique de droit français et étranger 33(1955) 227-254. 560-582; C. Charlier. DSAM V 514-526; M. Cappuyns. DHGE XVII 648-654; BBKL II 64-65; E. Boshof. TRE XI 221-224.

Podobne prace

Do góry