Ocena brak

Fizyczne i chemiczne właściwości wód mor­skich

Autor /Sebek123 Dodano /28.05.2011

Temperatura wody morskiej w jej powierzchniowej warstwie zmienia się wraz z szerokością geograficzną. Najwyższa jest w strefie międzyzwrotnikowej ok. 30°C, najniższa na obszarach podbiegunowych ok. -2°C. Średnia temperatura warstwy powierzchniowej wszystkich wód oceanicznych wynosi 17,4°C. Roczne amplitudy temperatury wód oceanicznych są niższe niż amplitudy temperatury powietrza nad lądami, co wynika z dużych możliwo­ści utrzymywania ciepła przez wodę.

Temperatura wody zmienia się również wraz z głębokością. Najogólniej w wodach oceanicznych wyróżnia się trzy warstwy termiczne:

powierzchniową - sięgającą średnio do 400 m głębokości, w której temperatury są zróżnicowane zależnie od czynników zewnętrznych. W szerokościach umiarkowanych warstwa powierzchniowa dochodzi do mniejszych, natomiast w równikowych do znacznie większych głębokości.

przejściową- na głębokości 400 - 1200 m, gdzie następuje spadek temperatury do ok. 5°C.

głębinową- z powolnym spadkiem temperatury do 0°C.

Woda morska jest roztworem niemal wszystkich pierwiastków chemicz­nych. W jej skład wchodzą głównie:

chlorek sodu - ok. 78% składników mineralnych

chlorek magnezu - ok. 11 %

siarczan magnezu - ok. 5%

siarczan wapnia - ok. 3%

węglany i pozostałe składniki - ok. 3%.

Chlorek sodu nadaje wodzie słony smak. Stężenie soli to zasolenie, które średnio dla wszystkich wód morskich wynosi 35%o (35 gramów/l litr wody). Wielkość zasolenia zależy od: intensywności parowania i dopływu słodkiej wody z rzek, opadów i topniejących lodowców. Największe zasolenie ok. 38%o mają wody obszarów zwrotnikowych, co wynika z dużego parowania i niewielkiej ilości opadów, najmniejsze - morza w strefach okołobiegunowych ok. 30 - 32%o, co jest spowodowane małym parowaniem i topnieniem lo­dowców. W otwartym oceanie zasolenie jest mało zróżnicowane, waha się między 32 - 38%o. Natomiast w morzach zamkniętych wykazuje duże różnice. Najwyższe jest w Morzu Czerwonym do 45%o, najniższe w Bałty­ku - średnio 6 - 7%o, wykazując tendencję malejącą w miarę oddalania się od Cieśnin Duńskich, np. w Zatoce Botnickiej wynosi ok. 2,5%o. Zasolenie zmienia się również wraz z głębokością. W warstwie do 400 m głębokości podlega opisanym wyżej wpływom zewnętrznym, poniżej wynosi ok. 34-35%o niezależnie od szerokości geograficznej.

Na mapach stężenie soli w wodach morskich przedstawia się za pomo­cą linii jednakowego zasolenia, tzw. izohalin.

Podobne prace

Do góry