Ocena brak

Fiołek wonny

Autor /Olaf555 Dodano /16.01.2012

Wygląd: Roślina wieloletnia, 5-10 cm wysokości, z korzeniącymi się rozłogami. Wszystkie liście na długich ogonkach w przyziemnej rozetce, delikatnie owłosione, pod spodem często błyszczące; blaszka liściowa sercowato-jajowata lub okrągławo-nerkowata, na brzegu słabo karbowana; przy-listki jajowate, zaostrzone, przeważnie ca-łobrzegie. Kwiaty z koroną ciemnofioletową, rzadko również różową albo białą i z prostą ostrogą tej samej barwy, silnie pachnące - stąd nazwa.

Siedlisko: Luźne lasy i brzegi lasów, zarośla, zakrzewienia śródpolne, brzegi potoków, przy-droża; chętnie na glebach żyznych; do wysokości 1400 m n.p.m.

Rozmieszczenie: Pierwotnie ograniczony do Europy Południowej, dziś można go znaleźć prawie w całej Europie. W Polsce rozpowszechniony na niżu i w niższych położeniach górskich, na północy tylko zdziczały.

Okres kwitnienia: Od marca do kwietnia; w Polsce - do maja.

Substancje zawarte w roślinie: Alkaloid wioli-na, saponiny, olejki eteryczne, wiolorutyna, kwasy roślinne, cukier, wiolutosyd (ester metylowy kwasu salicylowego).  

Zastosowanie i działanie: Rozpuszcza śluz przy kaszlu z silnym wydzielaniem śluzu i chroni błony śluzowe przy suchym kaszlu (Bronchitis sicca).

Przyrządzanie i stosowanie: Korzeń (Rhizoma Violae odoratae): 1 LH jako zimny wyciąg; można stosować także całą roślinę. WLH: Wola odorata (świeża kwitnąca roślina); spagyrik.

Termin zbioru: Od marca do kwietnia.

Podobne prace

Do góry