Ocena brak

FILIPIANIE, List do Filipian (Flp)

Autor /Pia Dodano /26.09.2012

Jeden z tzw. Listów
więziennych Pawła Apostoła, w —» kanonie Pisma św.
NT umieszczony między Ef i Kol.

T r e ś ć - Flp ma charakter osobisty ze względu na serdeczne
związki Pawła z gminą w mieście Filippi; Pawel pisze
w nim o swej pracy mis. prowadzonej podczas uwięzienia.

Po modlitwie dziękczynnej (1,3-11), przedstawia swoją
sytuację i rozterkę duchową: umrzeć i „być z Chrystusem",
czy „pozostawać w ciele", by kontynuować apostolat
(1,12-26); nast. zachęca F. do wierności ewangelii, jedności
i pokory na wzór Chrystusa (1,27 - 2,18); mówi też o zamiarze
wysłania Tymoteusza do F., Epafredyta zaś, który przywiózł
mu ich dary, odsyła do nich z listem (2,19 - 3 , l a ) ;
wreszcie piętnuje tych, którzy nakłaniali F. do judaizmu,
wskazując na siebie j a k o na przykład w dążeniu do Chrystusa;
potem następują upomnienia i zachęty do wspólnej radości
(3,lb - 4,9), podziękowanie za dary, doksologią
i pozdrowienia (4,10-23).

W Flp spotyka się nie znane biogr. szczegóły Pawła i wynurzenia
odsłaniające jego psychikę; osobisty charakter
Flp spowodował, że odbiega on od schematu in. pism Pawiowych
(nie jest t r a k t a t e m , brak części dogm.); w oparciu
0 wypowiedź Polikarpa (Ad Philip. 3,2; POK I 259), a
przede wszystkim na podstawie krytyki lit. przypuszcza się,
że Flp składa się z 2 listów: Flp A (1,1 - 3,la; 4,2-7.10-23)
1 Flp B (3, l b - 4,1.8-9).

A u t e n t y c z n o ś ć - Tradycja kośc. już od I w. wspominała
o Flp, cytując jego fragmenty, toteż obecnie wszyscy
egzegeci uznają jego autentyczność; jedni idąc za Tradycją,
przyjmują pierwsze uwięzienie rzym. (między 61-63) za czas
i miejsce napisania Flp; inni natomiast, co jest bardziej
uzasadnione, uwięzienie Apostoła w Efezie (56-57; por.
I K o r 15,32; 2 Kor 1,8-9).

T e o l o g i a - dotyczy chrystologii i chrzęść, egzystencji.
Hymn (2,6-11) przejęty z liturgii wczesnochrześc, ukazuje
preegzystencję, wcielenie, życie, śmierć na krzyżu i wywyższenie
Chrystusa. Posiadając naturę (morfe) Boga, dobrowolnie
ogołocił się z niej (—» kenoza), stając się sługą posłusznym
Ojcu aż do haniebnej śmierci na krzyżu (Iz 42-53);
przez Boga wywyższony w zmartwychwstaniu i wniebowstąpieniu,
otrzymał imię Pana (Kyrios) i jako człowiek stał
się równy Bogu. Apostoł zachęca do oddania się Chrystusowi
przez uczestnictwo w jego śmierci i zmartwychwstaniu,
do życia w sprawiedliwości opartej na wierze, a nie Prawie
(—> judaizanci); takie życie uwalnia od lęku przed śmiercią (1,21) i prowadzi do wypełniania woli Bożej (2,13); jest też
oczekiwaniem przyjścia Zbawiciela, który przekształci nasze
poniżone ciała na podobne do uwielbionego ciała Chrystusa
(3,21).

W Flp (1,1) znajduje się pierwsza wzmianka o stopniach
hierarchicznych Kościoła (—» b i s k u p I A, —> diakon I 1).
Ważniejsze komentarze do Flp wydali m.in. M.R. Vincent
(E 1897, 1922 ) , M. Dibelius (T 1911, 19371 ) , E. Lohmeyer
(Gö 1930, 19539 ) , P. Bonnard (Neh 1950), J.J. Müller
(L 1955), F.W. Beare (L 1959, 19733 ) , A. Jankowski (PNT
V I I I , Pz 1962, 33-183), G. Bouwman (Roe 1965), G. Friedrich,
(Gö 1967, 1968a ) , J. Gnilka (Fr 1968), J. Ernst (Rb
1974), H. Schlier (Ei 1980).

 

F. Gryglewicz. Piękno listu św. Pawia do Filipian. RTK 3(1956) z.l. 161-190; A. Jankowski. Elementy teologu męczeństwa w Flp, RBL 15(1962) 160-166; tenże, „Wzór macie w nas" (Flp 3,17). Kształtująca sie osobowość Apostola Pawia w świetle jego Flp. RBL 15(1962) 265-276; J. Murphy-O'Connor. DBS VII 1211-1234; T.E. Pollard. The Integrity of PhUippians. NTS 13(1966-67) 57-66; R.P. Martin. Carmen Christi (PhUippians 2,5-11) in Recent Interpretation and iti the Setting of Early Christian Worship, C 1967; J.A. Fitzmyer, To Know Him and the Power of his Resurrection, w: Mélanges bibliques B. Rigaux, Ge 1970, 411-425; R. Jewett, Conflicting Movements in the Early Church as Reflected in PhUippians. NovTest 12(1970) 362-390; G. Baumbach, Die Frage nach den Irrlehrern in Philippi, Kairos 13(1971) 252-266; J.W. Rosion, Ust do Filipian. WPS III 429-439; P. Dacquino. L'umiltà e l'esaltazione dell'Adamo escatologico (Fi! 2,6-11). BibOr 17(1975) 241-252; H. Langkammer. Uniżony i wywyższony Chrystus (Flp 2,6-11). RBL 28(1975) 216-225; S. Dockx. Lieu et date de l'Epitre aux Phillppiens. w; Chronologies néotestamentaires et vie de l'Eglise primitive, Ge 1976, 89-105; O. Hofius. Der Christushymnus Philipper 2,6-11. T 1976; F. Manns, Un hymne judéo-chrétien. PhUippians 2,6-11. ED 29(1976) 259-290; J. Murphy-O'Connor. Christological Anthropology in Phil. II. 6-11. RB 83(1976) 25-50; G. Baumbach. Die Zukunftserwartung nach dem Philipperbrief. w: Die Kirche des Anfangs, L 1977, 435-457; C.J. de Vogel. Reflexions on Philipp 1,23-24, NovTest 19(1977) 262-274; N. Walter. Die Philipper und das Leiden, w: Die Kirche des Anfangs, L 1977. 417-434; K. Aland, Die Christen und der Staat nach Phil. 3,20, w: Paganisme, judaisme, christianisme, P 1978, 247-259; G. Howard. Phil. 2.6-11 and the Human Christ, CBQ 40(1978) 368-387; C.C. Marcheselli, La celebrazione di Gesù Cristo Signore in FU 2,6-11. ECar 29(1978) 3-42; C. Boyer, Une étude sur le texte de l'Epitre aux Phillppiens 2.6-11. DrC 32(1979) 5-14; T.M. Dąbek, Dla mnie żyć to Chrystus, Flp 1.21. RBL 39(1986) 121-126.

Podobne prace

Do góry