Ocena brak

Figowiec pnący

Autor /Horst Dodano /20.01.2012

Figowiec pnący pochodzi z Chin i Japonii, skąd sprowadzono go po raz pierwszy do zachodniej Europy w 1721 r. i jest jedną z bardziej wymagających roślin z rodziny figowców, z której najlepiej znany jest figowiec sprężysty. Wiele figowców przy nacięciu lub przycinaniu wydziela mleczny sok, który może wywoływać reakcję alergiczną. W takiej sytuacji należy jak najszybciej zmyć sok ze skóry. Figowiec pnący można hodować jako roślinę płożącą lub pnącą. Jako pnącze może rosnąć na specjalnym rusztowaniu, tworząc żywy parawan lub piąć wokół palika z mchem. Jego liczne łodygi przeplatają się, tworząc bujny gąszcz, a każda z nich wypuszcza małe korzenie mocujące figowiec do jego podpory. Duże okazy świetnie rosną przy ścianie, osiągając wysokość 9 m. Liście dorosłych roślin stają się wyraźnie większe.

Figowiec pnący dobrze znosi niskie temperatury (nawet do 10°C), lecz najlepiej rośnie w przedziale 16 - 21°C.

Stawiać w jasnym miejscu, lecz chronić przed ostrym światłem słońca.

Ziemię w której rośnie figowiec, należy zawsze utrzymywać w wilgoci: podlewać umiarkowanie latem i oszczędnie zimą. Korzenie tego gatunku figowca są szczególnie podatne na gnicie, dlatego należy dokładnie przestrzegać zasad podlewania.

Figowiec pnący potrzebuje dużo wilgoci, gdyż jest bardziej niż inne figowce wrażliwy na suche powietrze. Wymagania te mogą być trudne do spełnienia, biorąc pod uwagę zasady podlewania figowca. Ustaw doniczkę na warstwie kamyków zatrzymujących wilgoć i uważaj, by woda nie przenikała do ziemi. Kamyki muszą być ledwie wilgotne (nie mokre), a doniczka nie może się w nich zagłębiać.

Nawozić ukorzenione rośliny dwa razy do roku nawozem do liściastych roślin doniczkowych.

Figowiec przesadzamy nie częściej niż co drugi rok, gdy w doniczce jest za ciasno, do ziemi kompostowej bez dodatku gliny. Problemy pojawiają się przy przesadzaniu większych roślin, zwłaszcza tych rosnących na rusztowaniach. Usuń wierzchnie 4 cm ziemi i wsyp świeżej, lekkiej ziemi kompostowej jako nawozu.

Przycinaj wierzchołki wzrostu, by pobudzić krzewienie się i wzrost.

COŚ JEST ŹLE

1) Liście żółkną i opadają.Roślina "zalana" lub stoi w wodzie. Pozwól ziemi przeschnąć, a potem podlewaj rzadziej.Opadanie liści spowodowane jest też zbyt niską wilgotnością otoczenia.

2) Białe, wełniste plamki na liściach.Wełnowce. Usuwaj poszczególne plamki tamponem nasącząnym denaturatem lub opryskaj malationem bądź insektycydem systemicznym.

3) Liście wysychają.Zbyt sucho. Wstaw roślinę do wiaderka z wodą, by ziemia nasiąkła. Potem podlewaj częściej. Roślina zasuszona może zginąć.

4) Liście odbarwione, brązowe tarczykowate owady na spodzie i na łodygach.Tarczniki. Usuwaj poszczególne owady tamponem nawilżonym denaturatem lub opryskaj insektycydem systemicznym.

5) Liście pożółkłe, z pajęczynką na spodzie.Przędziorek - czerwony pajączek. Zastosuj derris, malation lub insektycyd systemiczny.

6) Żółte lub białe łuski na spodniej stronie liści.Czerwce. Szkodniki te nie tylko wysysają z roślin soki - na wydzielanej przez nie rosie miodowej tworzy się brzydka, tłusta pleśń. Użyj insektycydu ststemicznego, zgodnie ze wskazówkami producenta.

Podobne prace

Do góry