Ocena brak

Figowiec lirolistny

Autor /Gunter Dodano /20.01.2012

Ten imponujący przedstawiciel rodzaju Ficus jest łatwy w uprawie. Jego duże liście w ksztatcie skrzypiec mogą osiągnąć 30 cm długości. Żółtozielone żyłki wyróżniają się na tle ciemnej, połyskliwej zieleni liścia o pofałdowanych brzegach. Tak jak wiele innych gatunków, również i ten figowiec wytwarza wiąkszość liści na czubku silnej łodygi. Dlatego też najbardziej dekoracyjne są młode rośliny, pokryte liśćmi na całej swej wysokości. Starsze okazy można ustawić za innymi, niskopiennymi roślinami, które zakryją nagą łodygę. Dzięki regularnemu przycinaniu roślina rozgałęzi się i nabierze bardziej krzaczastego pokroju.

Figowca lirolistnego należy hodować w niskich temperaturach, w zakresie 10-18°C. Może on zareagować na znaczne wahania temperatury zrzucaniem liści.

Ustawiamy z dala od bezpośredniego słońca, w jasnym, rozproszonym świetle. Roślina toleruje lekki cień, ale nie lubi ciemności.

Nie wolno dopuścić do przelania rośliny. Dbajmy, by nie stała w wodzie. Podłoże musi wyschnąć, nim znów ją podlejemy. Kiedy podlewamy, robimy to obficie, w zimie stosując letnią wodę.

Figowiec toleruje niski poziom wilgotności. Jeśli zachowujemy zalecane temperatury, nie ma potrzeby, by dodatkowo podnosić wilgotność powietrza.

Świeżo posadzonych roślin nie nawozimy przez sześć miesięcy. Ukorzenione okazy nawozimy co dwa tygodnie w okresie wzrostu, standardowym nawozem. By duże rośliny nie rosły za szybko, nawozimy je raz na miesiąc, nawozem o 50% stężeniu.

Kiedy roślina przestanie rosnąć, przesadzamy ją do łatwo przepuszczalnego podłoża gliniastego. Większym okazom na wiosnę wymieniamy górną warstwę ziemi.

Ukorzenione rośliny warto mocno przycinać, żeby pobudzić rozkrzewianie. Większość figowców "krwawi" mlecznym sokiem, gdy się je przycina. Sok ten może u niektórych osób wywołać uczulenie, więc należy dokładnie zmyć go ze skóry i nie trzeć oczu nie umytymi rękoma.

COŚ JEST ŹLE

1) Liście zwisają, łodyga wiotka. Pilna potrzeba nawodnienia. Wstaw doniczkę do wiaderka z wodą, a następnie odsącz jej nadmiar.

2) Dolne liście żółkną i opadają, zwłaszcza w zimie. Nadmiar wody. Pozwól ziemi przeschnąc, a potem podlewaj rzadziej.

3) Liście blade, a nowe małe i zniekształcone. Roślina wymaga wymaga nawożenia lub przesadzenia.

4) Liście nagle opadają, brązowe plamy na pozostałych liściach. Za zimno. Przestaw w cieplejsze miejsce.

5) Białe wełniste plamki na liściach. Wełnowce. Usuwaj poszczególne plamki tamponem nawiląonym denaturatem lub opryskaj malationem bądź insektycydem systemicznym.

6) Liście upstrzone żółtymi plamkami, z pajęczyną pod spodem. Przędziorek - czerwony pajączek. Zastosuj derris, malation lub insektycyd systemiczny. Zwiększ wilgotność powietrza.

7) Brązowe tarczkowate owady na spodzie liści i na łodygach. Tarczniki. Figowce są podatne na te szkodniki. Usuwaj poszczególne owady tamponem nawilżonym denaturatem lub opryskaj insektycydem systemicznym.

GDY ZAUWAŻYSZ

Przędziorek Na górnej powierzchni liścia mogą pojawić się cętki, a pod sopdem - pajęczynka, szczególnie w miejscach złączeń łodyg i liści. Niewiele środków skutecznie zwalcza przędziorka. Dlatego niekiedy jedynym wyjściem jest spalenie poważnie chorych roślin. 

Czerwce w postaci małych, brązowych dysków na spodzie rośliny i wełnowce, wyglądające jak stonogi pokryte substancją podobną do wełny, można usunąć wacikiem zamoczonym w alkoholu metylowym.

Podobne prace

Do góry