Ocena brak

FERDYNAND III

Autor /Marcjan Dodano /26.09.2012

ur. 13 VII 1608 w Grazu, zm. 2 IV
1657 w Wiedniu, syn Ferdynanda II i Marii Anny, księżniczki
bawarskiej, od 1637 ces. rzymsko-niemiecki.

W 1626 został wybrany na króla Węgier, 1627 na króla
Czech, a 1636 na króla rzym.; po śmierci A. von Wallensteina
(1634) objął dowództwo nad wojskami ces. w wojnie 30-letniej
i zdobył Ratyzbonę oraz odniósł zwycięstwo nad protest,
koalicją szwedz. pod Nördlingen, w wyniku którego zawarto
1635 z jego współudziałem pokój w Pradze; 1635-48 walczył
z koalicją franc.-szwedz., prowadząc od 1644 rokowania,
zakończone 1648 p o k o j em westfalskim.

Próba umocnienia władzy ces. podjęta przez F. 1653-54
nie powiodła się ze względu na sprzeciw unii protest, i jej
przywódcy G . F . von Waldecka; w czasie woiny pol.-szwedz.
(1655-60) stanął po stronie Polski; przeprowadził wiele reform
polit, w dziedzicznych krajach austr.; dążyt do ugody z
innowiercami. Interesował się filozofią, matematyką, naukami
przyr., muzyką i t e a t r e m . Był typowym przedstawicielem
drugiej, umiarkowanej generacji epoki kontrreformacyjnej.

 

M. Koch, Geschichte des deutschen Reiches unter der Regierung F. I-II. W 1865-66; M. Ritter, Deutsche Geschichte im Zeitalter der Gegenreformation und des Dreissigjährigen Krieges (1555-1648) I-III. St 1889-1908; G. Franz, Der Dreissigjährige Krieg und das deutsche Volk. Untersuchungen zur Bevölkerungs- und Agrargeschichte, Je 1943; K. Repgen, Die römische Kurie und der Westfälische Friede I-II, T 1962; K. Eder. NDB V 85-88; Biographisches Wörterbuch zur deutschen Geschichte. Mn 1973. I 678-680.

Podobne prace

Do góry