Ocena brak

FERDINAND (SdKfz184) - działo samobieżne

Autor /pinokio Dodano /23.02.2011

Niemieckie działo samobieżne nazwane imieniem konstruktora Ferdinanda Porschego, który po­czątkowo planował skonstruowanie ciężkiego czołgu. W kwietniu 1942 r. prototyp czołgu był go­towy i zakłady wyprodukowały 90 kadłubów, ale zamówienie produkcyjne uzyskał konkurent -Henschel, który zbudował PzKpfw VI *Tiger. Kadłuby z za­kładów Porsche wykorzystano w konstrukcji dział samobieżnych kal. 88 mm. 6 lutego 1943 r. Adolf Hitler polecił, aby jak najszybciej 90 dział samobieżnych dostarczo­no na front, co wykonano do maja tego roku. Dwie jednostki -Panzerjagerabteilung 653 i 654, wyposażone w nową broń wal­czyły pod *Kurskiem.

Nie spisały się tam najlepiej, gdyż mimo ogromnej mocy niszczącej poci­sków kal. 88, przebijających pan­cerz każdego czołgu, skuteczność Ferdinanda ograniczał niewielki kąt ostrzału, a okazała sylwetka stanowiła dobry cel dla radziec­kich czołgów i dział samobieżnych Su-152. Ponadto pojazdy te były dość wolne (30 km/h) i miały nie­wielki zasięg (150 km). Wkrótce do Ferdinandow przylgnęła nowa nazwaElefant" (Słoń), którą podobno nadali im żołnierze nie­mieccy obserwujący nowe pojazdy grzęznące w błocie dróg rosyj­skich. Ocalałe na froncie wscho­dnim egzemplarze przerzucono do Włoch, gdzie również nie znalazły odpowiednich dla siebie warun­ków terenowych i prawie wszyst­kie zostały zniszczone.

 

DANE TAKTYCZNO-TECHNICZNE

załoga 6 osób

silniki 2 x Maybach HL 120 TRM waga 651

pancerz 30-200 mm

1 działo kal. 88 mm

2 karabiny maszynowe MG 34 kal. 7,92 mm

kąt podniesienia lufy od -8° do +14° w poziomie 26°

donośność skuteczna 2000 m

ciężar pocisku 7,3 kg i 10,4 kg

prędkość początkowa pocisku 1130 m/s i 1000 m/s

prędkość pojazdu 30 km/h

Podobne prace

Do góry