Ocena brak

Fenkuł (koper) włoski

Autor /Tymon Dodano /13.01.2012

Wygląd: Bylina dwuletnia lub trwała, u nasady często drewniejąca, do 2,0 (2,5) m wysokości, naga, morskozielona, ku górze niebieskawo oszroniona, o przyjemnym korzennym zapachu. Korzeń wrzecionowaty, białawy. Łodygi prosto wzniesione, bujnie rozgałęzione, obłe, delikatnie że-berkowane, starsze wewnątrz puste. Liście 3-4-krotnie pierzaste są w zarysie trójkątno-podłużne, pojedyncze odcinki są nitkowate, zakończone spiczasto i zazwyczaj nie wszystkie układają się w jednej płaszczyźnie. Dolne liście są ogonkowe, średnie i górne - siedzące na pochwie liściowej o długości do 6 cm, wąsko wzniesionej z błoniastym rąbkiem. Wielkie baldachy złożone, do 15 cm średnicy, z 12-15 promieniami niejednakowej długości. Zwykle brak pokrywy i pokrywek. Małe żółte kwiaty są obupłciowe, obfitują w nektar. Płatki korony jednakowe, szerokojajowate, na szczycie z węższą, zagiętą łatką (kończykiem).  

Siedlisko: Wybrzeża w regionie śródziemnomorskim; poza tym w uprawie lub zdziczały.

Rozmieszczenie: Dziko w południowej i połu-dniowo-zachodniej Europie. W Polsce uprawiany w ogrodach.

Okres kwitnienia: Od lipca do października.

Zastosowanie: Od dawna znany jako roślina korzenna, warzywna i lecznicza. Młode łodygi i liście są spożywane jako jarzyna. Owoce są używane również jako przyprawa kuchenna do marynat.

Uwagi ogólne: Różne formy kopru włoskiego są w obszarze śródziemnomorskim w rozmaity sposób wykorzystywane:

fenkul warzywny cebulowy, którego dolne pochwy liściowe są zgrubiałe, jest uprawiany jako warzywo;

z fenkułu oślego lub pieprzowego spożywa się łodygi liście;

owoce fenkułu korzennego dostarczają słodkiego oleju fenkułowego, a owoce fenkułi maślanego - eterycznego olejku fenkułowego.

Podobne prace

Do góry