Ocena brak

FELICJAN Św. bp.

Autor /Agatonik Dodano /25.09.2012

ur. ok. 156 w okolicy Foligno
(Umbria), zm. ok. 250 tamże, apostoł Umbrii.

Jedynym źródłem informacji o życiu i śmierci F. jest legendarna
Passio prawdopodobnie z końca VI w. (ABol
9(1890) 379-392); pochodził z rodziny c h r z ę ś ć ; kształcił się
w Rzymie zwracając na siebie uwagę pap. Eleuteriusza, który
udzielił mu święceń kapt. i zamierzał zatrzymać w Rzymie;
F. wolał j e d n a k powrócić w rodzinne strony w celu ich ewangelizacji;
ok. 185 wybrany został b p em przez Kościół lokalny,
a sakry miał mu udzielić pap. Wiktor I (189-199); podczas
prześladowań chrześcijan za ces. Decjusza (249-251) poniósł
śmierć męczeńską.

Kult F. rozwinął się w pn. Francji i Niemczech;
ok. 965 jego relikwie złożono w Minden (Westfalia),
a 969 w benedyktyńskim opactwie św. Wincentego w Metzu;
1673 przeniesiono je do Foligno i na pamiątkę uroczystej
translacji 20 X ustanowiono święto (w M a r t R om także 24 I ) ;
jest p a t r o n em diec. i miasta Foligno; czczony jest też w Metzu
i Minden; w Kościele powsz. uważany za opiekuna w niebezpieczeństwie
trzęsienia ziemi.

W sztuce przedstawiany jako bp z przebitymi rękoma
i nogami; jego atrybutami są haki i obcęgi, będące narzędziami
j e go męczeństwa (malowidło ścienne z XIV w. w kaplicy
S. Croce w Montefalco); od XV w. występuje z paliuszem
(wpływ późniejszej informacji o rzekomym przekazaniu
mu przez pap. Wiktora władzy erygowania bpstw i udzielania
sakry); G.C. Maini przedstawił go 1733 w pozycji siedzącej,
z pastorałem w lewej ręce, udzielającego błogosławieństwa
(srebrna statua w k a t e d r z e w Foligno).

 

BHL 2846-2851; G. Celidonio, San F. in Sulmona, Foligno 1903; M. Faloci-Pulignani, San F. vescovo di Foligno e il pallio arcivescovile, Foligno 1911; Baudot-Chaussin 1 486-487; C. Bordoni, San F. e i suoi tempi. Foligno 1936; Réau III 1, 486-487; P. Burchi, M.Ch. Celletti, BS V 597-600; A. Rimoldi, DHGE XVI 852-853; L. Schütz, LCIk VI 219.

Podobne prace

Do góry