Ocena brak

Fazy (stadiów) rozwoju - zaufanie a nieufność (I rok życia, wg Freuda faza oralno - sensoryczna)

Autor /Poldek Dodano /05.07.2011

W zależności od otrzymywanej opieki niemowlę uczy się ufać, przejawią się to w ten sposób, że potrafi spokojnie, bez napięcia spać, przyjmować pokarm, wydalać. Zaczyna rozpoznawać przyjemne sytuacje i ludzi którzy są ich przyczyną. Dzięki bliskiemu zapoznaniu się z osoba matki , zażyłością z nią i zaufaniu do niej niemowlę osiąga stan akceptacji, w którym osoba ta może być nieobecna przez jakiś czas, a to osiągnięcie społeczne możliwe jest dzięki temu, że u niemowlaka rozwija się wew. pewność i ufność, którą matka odwzajemnia. Dzięki ciągłości doświadczeń z dorosłymi niemowlę uczy się polegać na nich i ufać im: lecz chyba ważniejsze jest to, że uczy się ufać samemu sobie. Taka pewność siebie musi wziąć gorę nad nieufnością , która jest w zasadzie niezbędna dla ludzkiego rozwoju.

Właściwe proporcje ufności i nieufności powodują wystąpienie nadziei, która jest cnotą najwcześniejszą i nieodzowną dla pozostawania przy życiu. Ważne jest to aby niemowlę miało do czynienia z godnymi zaufania, macierzyńskimi rodzicami, którzy są wrażliwi na jego potrzeby i dostarczają mu przynoszących zadowolenie doświadczeń . jednocześnie rozwija się zdolność odrzucania niespełnionych nadziei w przyszłych celach i planach. Uczy się które nadzieje są możliwe i stosownie do tego reguluje swe oczekiwania.

W przeciwnym razie, kiedy opieka jest niewłaściwa, niemowlę zaczyna spostrzegać świat jako nieuporządkowany i nieprzewidywalny, uczy się być podejrzliwe, lękliwe i nieufne do otaczającego go chaosu.

Podobne prace

Do góry