Ocena brak

FAUST z RIEZ bp.

Autor /Agatonik Dodano /25.09.2012

ur. przed 410 w B r e t a n i i , zm. ok.
495, pisarz kościelny, w pd. Francji czczony j a k o święty.

Po wstąpieniu do klasztoru w Lerynie pozostawał pod
wpływem św. H o n o r a t a , 434 został t am o p a t e m ; bronił (ok.
452) wewn. autonomii klasztoru, przeciw ingerencjom Teodora
bpa Fréjus (Mansi VII 907-910); ok. 460 został bpem
Riez; był gorliwym duszpasterzem, kaznodzieją, opiekunem
ubogich; 462 brał udział w synodzie rzym.; interweniował
w sprawach swych diecezjan u Euryka, króla Wizygotów,
z którego wyroku przebywał 477-485 na wygnaniu; wyróżniał
się siłą charakteru i wiedzą, szczególnie zaś znajomością
Pisma św. (Gennadiusz, De vir. Ul. 86); prowadził surowe
życie zak. (Apolinary Sydoniusz, Ep. 9, 3); w Riez wystawiono
kościół pod jego wezw.; wspomnienie 28 IX.

W pismach F. wyróżnia się - t r a k t a t y t e o l o g i c z n e -
De gratia Dei et libero arbitrio (PL 58,783-836; CSEL 21,3-98;
PLSuppl III 2, 492-494) w 2 księgach, napisany po 475, w
którym zwalcza on predestynacjanizm Lucyda (por. Mansi
VII 1007-1012), Adversus árlanos (część w PL 39,2176-2178;
całość w CSEL 21,453-459 pt. De ratione fidel; PLSuppl
I I I 2, 496-501), Liber testimoniorum fidel (PLSuppl III 2,
501-517), Tractatus de „Symbolo" (PLSuppl III 2, 541-545);
m o w y zawarte w PL 58,869-890, w C S E L 21,255-259,330-337
(PLSuppl III 2, 529-537) oraz Sermo casinensis (PLSuppl
III 2, 537-540); l i s t y zawarte w PL 58,835-870 oraz Epistola
ad Benedictum Paulinum (CSEL 21,183-195; PLSuppl III 2,
518-525). F. jest też prawdopodobnie a u t o r em niektórych
tekstów z Collectio gallicana (—» Eusebius Gallicanus).

W swych pismach F. rozwija doktrynę zawartą w Rdz 1,
26-27 i w dziełach ojców Kościoła o stworzeniu człowieka na
obraz i podobieństwo Boże, zaznaczając, że fakt ten powinien
mobilizować wiernych do zdobienia tego obrazu cnotami
c h r z ę ś ć ; podkreśla zbyt silnie znaczenie wolnej woli ludzkiej
w stosunku do laski i dlatego zalicza się go do semipelagian;
idee F. częściowo potępiono na II synodzie w Orange
(529) bez wymienienia jego osoby.

 

Bardenhewer IV 582-589; G. Baader, LThK IV 43-44; P. Viard, BS V
495-496; tenże, DSAM V 113-118; tenże, DHGE XVI 731-734; F. Glorie, Prolegomena, CChr 101, Turnhout 1970, s. VII-XXIII; E. Griffe, Nouveau plaidoyer pour F.. BLE 74(1973) 187-192; M. Simonetti. F. i Macedonianì, Aug 17(1977) 333-354.

Podobne prace

Do góry