Ocena brak

FATUM

Autor /AlbertK Dodano /06.11.2012

 

FATUM (łc. <fatum> = przepowiednia, wola bogów; los, przeznaczenie) ang./afe, fatality; fr. fatalite, fatum; nm. Fatalitat, Fatum, Yerhangnis Anonimowa przemożna siła, ustalająca

nieodwołalnie bieg zdarzeń, a w szczególno­ści koleje życia każdego człowieka. ->Los; —> przeznaczenie.

Fatum stoickie (heimarmene) oznaczało najwyższe prawo kierujące wszystkimi wydarzeniami na świecie ze względu na dobro całości oraz zalecające z moralnego punktu widzenia powściągliwość i wytrzymałość (hasło abstine et sustine).

I. Kant przez fatum rozumiał ślepą ko­nieczność.

F. W. Nietzsche stosował pojęcie fatum w teorii —> wiecznego powrotu (2).

Podobne prace

Do góry