Ocena brak

Falowanie

Autor /Sebek123 Dodano /28.05.2011

Ruch wody morskiej wywołany głównie uderzeniami wiatru o powierzch­nię wody nazywamy falowaniem. Wielkość fal zależy od siły wiatru - zwiększa się wraz z siłą wiatru. Na otwartym morzu fale wiatrowe dochodzą średnio do 2 - 6 m wyso­kości i 50 - 100 m długości. Falowanie odczuwane jest do pewnej głębokości nazywanej podstawą falowania. Przyjmuje się, że znajduje się ona na głę­bokości równej połowie długości fali. W czasie sztormu wysokość fal może się zwiększyć nawet do 20 m, a długość do 400 m. Wyciszenie sztormu nie oznacza natychmiastowego powrotu powierzchni morza do pierwotnego stanu. Przez długi czas utrzymuje się na wodzie tzw. martwa fala, przemiesz­czająca się na bardzo duże odległości.

Fale, docierając do wybrzeża, w wyniku zmiany głębokości zbiornika ulegają zniekształceniu, tzn. zmniejsza się ich długość i zwiększa wysokość. Może wtedy powstać:

kipiel - burzliwy ruch wody wywołany uderzaniem fali przyboju o stromy brzeg,

fala przyboju - fala załamana w wyniku oddolnego hamowania na przy­brzeżnej płyciźnie, co powoduje wzrost jej wysokości i wytwo­rzenie się pienistej grzywy. Siła niszcząca fali przybojowej jest bardzo duża, gdyż jej nacisk może dochodzić do 30 t/m2 wybrzeża.

Na morzach poza falami wiatrowymi mogą również powstać fale wy­wołane podwodnymi wstrząsami sejsmicznymi lub wybuchami wulkanów. Są to tsunami. Mają one wysokość kilkadziesiąt metrów, długość do 200 km i poruszają się z prędkością nawet 900 km/godz. Tsunami po dotarciu do wybrzeża mogą powodować ogromne zniszczenia, gdyż osiągają tam najwięk­sze wysokości - do 40 m.

Podobne prace

Do góry