Ocena brak

FALKOWSKI ZYGMUNT

Autor /Kordula Dodano /25.09.2012

Pseud. Jan Górski, ur. 20 VI
1899 w Wólce Pietkowskiej (Białostockie), zm. 14 II 1965
we Wrocławiu, badacz literatury, krytyk lit. i teatralny,
poeta, tłumacz.

Studiował polonistykę na Uniwersytecie Wil. (m.in. pod
kierunkiem S. Pigonia), a nast. w Paryżu (słuchał m.in.
wykładów G. Lansona); 1934-36 pracował w Pol. Radiu w
Wilnie, a p o t em do 1939 w Poznaniu; 1948-51 był kierownikiem
lit. Radia Wrocł., a 1951-55 wykładowcą niższego seminarium
duch. w Wolsztynie; publikował w pismach spoleczno-
kulturalnych, np. „Wrocławskim Tygodniku Katolickim",
„Katoliku", „Tygodniku Powszechnym", „Życiu
i Myśli".

J a k o historyk literatury koncentrował swoje zainteresowanie
wokół twórczości Norwida (rozprawa Rzecz o tragizmie
„Kleopatry" CK. Norwida, Wł 1933 oraz książka CK.
Norwid. Portret ogólny, Wwa 1933), Reymonta (W. Reymont.
Człowiek twórca, Pz 1929) i H. Sienkiewicza, który ujmował
go patriotyczną wymową swoich dzieł ; wyróżnia się tu bogaty
materiałowo a dotyczący recepcji pisarza esej Kult i anatema
(Przede wszystkim Sienkiewicz, Wwa 1959, 11-133);
kryt.-lit. działalność F. obejmowała również l i t e r a t u r ę rei.
(zwł. poezję); w recenzjach usiłował wydobyć symptomatyczne
dla współczesności akcenty rei. (m.in. Wiersze religijne
młodych, Wrocławski Tygodnik Katolików 4(1956) z. 28, 7).
W jego twórczości poetyckiej wiele utworów zawiera
refleksje rei. (m.in. wiersze zamieszczone w almanachu
poetyckim Każdej chwili wybierać muszę, Wwa 1954);
poza tym tłumaczył z literatury ros. (A. Puszkina, M. Lermontowa,
F.D. Batiuszkowa i T. Tiutczewa), franc. (F.
Jammesa, P. Claudela) i niem. (m.in. H. Heinego, R.M.
Rilkiego, J . C h . F . Hólderlina). Jest a u t o r em wielu recenzji
teatralnych zamieszczanych we wrocł. prasie.

 

J. Degler, Zygmunt F., PaL 56(1965) z. 2, 311-317.

Podobne prace

Do góry